Als het over China gaat, zijn we vaak geneigd onszelf in Nederland tot een soort Calimero te reduceren. Wat hebben onze zonnepanelen, klimaatdoelen en gescheiden afvalstromen voor zin, hoor ik ze dan zeggen, als in China de fossiele industrie op volle toeren draait? China stoot in vier dagen meer CO2 uit dan Nederland in een heel jaar! Maar in dit doemdenken ligt een groot misverstand. China, de ‘groene reus’ in wording, is namelijk veel meer bezig met duurzaamheid dan we denken.
Oneerlijke staatssteun
Een eerste misverstand om uit de weg te ruimen is dat China het als enige wereldmacht oneerlijk speelt. Neem elektrische auto’s. Het land is al vele jaren bezig met het aanwakkeren van deze industrie. Met technologische ontwikkeling, betaalbaarheid en door wereldwijd hun toegang tot cruciale grondstoffen veilig te stellen. In Europa zijn we geneigd dat te zien als marktverstorende staatssteun.
Maar in Europa beïnvloeden we de wereldmarkt van bepaalde producten net zo goed. Als antwoord beschuldigt China Europa namelijk van ongeoorloofde staatssteun aan varkensboeren die hun vlees ‘dumpen’ in China, waardoor lokale varkensboeren het lastig hebben. Waar China kiest om moderne technologie te subsidiëren, kiest Europa ervoor geld te pompen in een onhoudbaar landbouwsysteem.
China ligt voor op schema met milieudoelen
Met al die investeringen, 266 miljard dollar (1) in hernieuwbare energie in 2022, waarmee het alle andere landen ver achter zich liet, streeft het land naar een koolstofneutrale economie in 2060. Geen loze belofte, want in het huidige tempo kan dat doel zelfs ruim voor die deadline gehaald worden.
China heeft nu al meer dan de helft van ‘s werelds zonne-energiecapaciteit en is de grootste producent en exporteur van zonnepanelen (2). En in 2022 werden er meer dan 6,8 miljoen elektrische auto’s verkocht in China, bijna 60 procent van de wereldwijde verkoop (3). Dit betekent dat China niet alleen qua productie, maar ook in adoptie van duurzame technologieën voorop loopt.
Minder vliegtuigen, meer groen
We zijn er nog niet, want China is ook koploper in innovatie op het gebied van groene technologie. Ze hebben ‘s werelds grootste netwerk van hogesnelheidstreinen, wat het gebruik van vervuilende binnenlandse vluchten drastisch heeft verminderd. Dit heeft niet alleen voordelen voor het milieu, maar ook voor de economie en de leefbaarheid in steden. En laten we hun megaprojecten niet vergeten, zoals het Groene Muur-project, waarbij China meer dan 66 miljard bomen plant om woestijnvorming tegen te gaan.
China’s massale investeringen in onderzoek en ontwikkeling zijn ook niet te negeren. Het land is een van de grootste patenthouders op het gebied van groene technologie en leidt de wereld in de ontwikkeling van waterstofenergie en koolstofafvangtechnologieën.
Superioriteitsgevoel op de schop
Natuurlijk, China heeft nog steeds enorme uitdagingen als het gaat om vervuiling en CO2-uitstoot. China bouwt er 674 kolencentrales bij. Dit is een uitbreiding op de meer dan 3000 kolencentrales die het land al rijk is. Deze kolencentrales zorgen samen voor 55 procent van de totale energievoorziening. Maar let op, dit is een daling ten opzichte van 2010. Toen was steenkool nog goed voor 70 procent van de energieproductie. Ze maken dus een zichtbare transitie door. Dit betekent dus dat wij ons in Europa niet comfortabel kunnen wentelen in het idee dat onze inspanningen en ambities wel genoeg zijn. China verandert op een schaal die wij ons nauwelijks kunnen voorstellen.
Wat betekent dat voor ons? Het is tijd om onze misplaatste superioriteit los te laten. In plaats van neer te kijken op China als de vervuiler, moeten we erkennen dat zij juist de groene innovator van de toekomst kunnen zijn. We kunnen leren van hun vastberadenheid en schaal van aanpak. Het is zonde om ons blind te staren op wat wij denken dat andere landen níet doen.
China bewijst dat duurzaamheid op schaal mogelijk is. De vraag is nu: durven wij in Europa, en in ons kleine kikkerlandje, groter te denken? Het is tijd om wakker te worden en onze eigen rol in de wereld serieus te nemen.
Lees ook:
- Zes sigaretten per dag aan fijnstof is voor het kabinet oké, voor gemeenten niet
- ‘Stuur je me nu serieus een kandidaat door met een hoofddoek?’
- Bedrijven, koester jullie duurzame voorlopers
Nancy Kabalt heeft ruim twintig jaar ervaring in de energiesector en was onder andere algemeen directeur van netbeheerder Stedin. Inmiddels is ze als toezichthouder betrokken bij diverse energiebedrijven, zoals FastNed en Sympower. Ze is ook oprichter van consultancy- en interimbedrijf Windkracht5.
