Een aantal regeringsleiders op COP26 had moeiteloos tijdens de klimaatmars in Amsterdam mee kunnen lopen. Gezien de woorden die ze bezigden. Vooral Mark Rutte liet zich niet onbetuigd. Nadat we onze verbazing hadden uitgesproken over de armoedige Engelse articulatie van de demissionair premier, ‘waarom gaat die man niet een weekje naar de nonnen in Vught?’, was de verbazing over de inhoud van zijn woorden zo mogelijk nog groter. Als een heuse klimaatstrijder die Greta Thunberg de loef wilde afsteken riep hij op te stoppen met ‘bla, bla, bla’ en over te gaan op ‘action.’ Nadat hij kort daarvoor al had ingezet op ‘Nederland als nummer één op de Olympische Spelen van het klimaat.’
Maar daarna gaf hij weer ruim baan aan de scepsis. De verklaring te stoppen met het subsidiëren van olie-, gas-, en steenkoolprojecten via ontwikkelingsgeld of exportkredieten wilde hij niet namens Nederland ondertekenen. Amerika, Canada en het Verengd Koninkrijk deden dat wel, ook de Europese Investeringsbank deed mee. Rutte vindt het een zaak van het nieuwe kabinet, liet hij formeel weten. Om een paar dagen later, na stevige kritiek, alsnog een U-turn te maken. Hij tekent toch de verklaring om een einde aan fossiele energie te maken. Op het moment van schrijven is dat de laatste stand van zaken, maar met een dergelijke extreem flexibele houding weet je niet hoe het morgen zal zijn.
Fossiel moet van Sigrid Kaag snel dood
Het is niet denkbeeldig dat het bedrijfsleven hem weet te vinden, hem op de risico’s wijst en hij weer eieren voor zijn geld kiest. Op de vraag of bedrijven gecompenseerd worden bleef hij het antwoord schuldig. Als grootmeester van het Haagse spel begrijpt hij dat het nieuwe kabinet er alleen maar komt als hij D66 op drie punten tegemoet komt: Kaag mag minister van financiën worden, Kees Verhoeven of iemand anders van haar partij krijgt het nieuwe ministerie van digitale zaken in handen, en fossiel moet dood, zo snel als mogelijk. Het op-en-neer denken over het klimaat draagt in ieder geval niet bij aan de geloofwaardigheid van de politiek op dit belangrijke dossier.
Wel hoopgevend zijn de woorden van Larry Fink, opgetekend door todayuknews.com in Glasgow tijdens de Green Horizon-top. Hij riep bedrijven in de private en publieke sector op om hun krachten te bundelen om klimaatrisico’s aan te pakken en de dreiging van een grotere polarisatie in de samenleving het hoofd te bieden. De nieuwssite schrijft hoe Fink de daad bij het woord voegt: ‘Beursgenoteerde bedrijven worden geconfronteerd met druk van grote aandeelhouders als BlackRock om details te verstrekken over hoe ze van plan zijn hun bedrijfsmodellen over te zetten naar een netto nul-economie. Fink zet ook vol druk op klimaattechnologie, meldt CNBC, dat de topman citeerde: ‘Organisaties zoals het IMF en de Wereldbank moeten een cruciale rol spelen om ervoor te zorgen dat kapitaal wordt geïnvesteerd in groene klimaattechnologie in ontwikkelingslanden.’
Bedrijven zijn de winnaar van Glasgow
Definitief bewijs dat de bedrijven de winnaar zijn in Glasgow las ik in NRC. Directeur Jules Kortenhorst van RMI, een mondiale organisatie voor de energietransitie, zei dat hij de dynamiek van landen naar bedrijven zag verschuiven: ‘Ik heb in vier dagen in Glasgow meer vergaderingen gehad met topmensen van grote bedrijven dan in alle eerdere klimaattoppen bij elkaar.’
