Paul van Liempt 16 juli 2021, 07:00

Nieuwe bestuurscultuur in Den Haag is nu al een zachte dood gestorven

Wie al te veel nadruk legt op het vermijden van fouten, veroorzaakt krampachtigheid, en dat staat goed functioneren in de weg. Maar als je fout op fout gaat stapelen ondergraaf je je geloofwaardigheid. De laatste coronablunders van het kabinet leveren weer wijze lessen op voor het handboek leidinggeven.

Banner paul van liempt2

De discussie over een nieuwe bestuurscultuur werd meteen na de verkiezingen flink aangezwengeld. Vooral demissionair premier Mark Rutte toonde weer zijn gevoel voor timing door precies op de juiste momenten te kiezen voor deemoed of sturing, al naar gelang het voor hem het beste uit kwam. Die handigheid steekt steeds schriller af tegen het gepruts van Hugo de Jonge en Ferdinand Grapperhaus, terwijl dat duo toch een geschiedenis vol harde waarschuwingen heeft opgebouwd.

Toch toonde Grapperhaus zich weer klunzig voor de camera's door 'Zeg mondkapje waar ga je henen' te zingen. En Hugo de Jonge speelde weer op het verkeerde moment de populaire leraar met zijn 'Dansen met Jansen.' Te veel overmoed en bravoure op het verkeerde moment. Aan de intussen ellenlange lijst van missers kan De Jonge er na de slordige persconferentie van vorige week vrijdag weer eentje toevoegen. Het prestigeproject 'Ademtest corona' blijkt op een fiasco te zijn uitgelopen. De ademtestapparaten voor corona zouden in tientallen GGD-teststraten worden geplaatst, maar de resultaten zijn zo beroerd dat de GGD's weigeren de ademstests in gebruik te nemen.

Foutje, bedankt!

Als de demissionaire minister van Volksgezondheid van tevoren enige voorzichtigheid had betracht, zou dat in zijn voordeel hebben gewerkt, maar het tegendeel bleek waar. Hij noemde de ademtest 'een prachtige Nederlandse innovatie, waar de hele wereld jaloers op is.' Als hier geen patroon zichtbaar is weet ik het niet meer. Tot nu toe komen hij en zijn kompanen telkens weer weg met excuses na blunders of 'verkeerde inschattingen' en spelen ze gulle Sinterklazen met ruime financiële tegemoetkomingen voor gedupeerde partijen, betaald uit een nieuwe pot bijgeleend geld. Foutje, bedankt! Dat was destijds een populaire slogan van verzekeringsmaatschappij Reaal en werd later gebruikt als alibi om je voor een fout te excuseren.

De Jonge heeft blijkbaar goed naar die slogan gekeken, maar een serieuze leiderschapscursus beter was geweest. Aanvankelijk was het coronabeleid een kwestie van zoeken en tasten, van improviseren in de mist. Voor een groot deel is het dat nu nog, maar pas daar dan ook je houding en taalgebruik op aan en ga niet elke keer voor de populariteitsprijs. Ik vrees dat een toptraining op Harvard, mochten ze hem er al toelaten, ook niet meer helpt. Voor zijn opvolgers is de remedie het hoofd te allen tijde koel te houden, om beter doordacht en minder overmoedig beleid te voeren. Fouten maken is onvermijdelijk, hoog van de toren blazen niet. Dan kom je zelfs niet meer weg met ‘foutje bedankt’. Lowlands-directeur Eric van Eerdenburg verwoordde in NRC Handelsblad het gevoel dat onder veel ondernemers heerst. Hij spreekt van een 'onmogelijke, onwerkbare situatie' en heeft het over 'onbehoorlijk bestuur.' Als een man die bewezen heeft zijn hoofd wel koel te kunnen houden dit soort termen loslaat, vrees ik dat de nieuwe bestuurscultuur in Den Haag nu al een zachte dood is gestorven.

Sungevity lanceert platform voor tweedehands zonnepanelen

Ruim 20 procent van de zonnepanelen die worden vervangen, zijn nog prima te gebruiken. Toch belanden deze afgedankte panelen op de afvalberg. Daarom start zonne-energiebedrijf Sungevity een online platform voor het aanbieden en aanschaffen van gebruikte zonnepanelen. Op het platform dat ZonNext heet en na de zomer live gaat, kunnen ‘dakloze’ zonnepanelen aangeboden worden, zodat ze een tweede leven krijgen.Tweedehands panelenDat is nodig want het aantal zonnepanelen groeit explosief. Alleen al in 2020 werden er in Nederland meer dan 11 miljoen nieuwe panelen neergelegd. Op 12 procent van alle daken in Nederland liggen inmiddels zonnepanelen en de verwachting is dat dit de komende decennia zal groeien tot 80 of 90 procent.Volgens Roebyem Anders, oprichter van Sungevity, is er genoeg vraag naar tweedehands panelen. “Er zijn genoeg partijen die gebruikte en goedkope panelen willen - van gemeenten en sportclubs tot huishoudens met een kleinere beurs. Je kunt het vergelijken met de handel in tweedehands auto’s via officiële dealers. Zo kunnen we de verspilling van nog goede panelen terugdringen.”Om de aanschaf van zonnepanelen ook aantrekkelijk te maken voor huishoudens met een kleiner budget kunnen producten en diensten op het platform zowel tegen een gereduceerde prijs als kosteloos worden aangeboden. De kwaliteit van de panelen wordt gecontroleerd door Weee Nederland dat zorgdraagt voor de inzameling van alle e-waste.Hoogwaardig recyclenHet platform komt op een goed moment want het aanbod aan tweedehands zonnepanelen zal de komende tien jaar snel stijgen. Want de ontwikkelingen in de zonne-technologie gaan rap. Veel oude panelen zullen de komende jaren vervangen worden voor nieuwe met een groter vermogen. Maar die oude panelen werken ook nog prima. “Doodzonde dus om die weg te doen”, vindt Anders. “Zonnepanelen gaan zo’n 30 jaar mee en de laatste energie uit elk paneel persen, is het meest duurzame dat je kunt doen”. En als ze dan echt aan het einde van hun levensduur zijn, moeten zonnepanelen hoogwaardig gerecycled worden. Dit kan al voor 95% maar dit gebeurt nog nauwelijks.De meeste afgedankte zonnepanelen gaan nu naar België en Duitsland, waar ze laagwaardig worden gerecycled. Alleen het glas en het staal wordt hergebruikt, maar de kostbare onderdelen zoals koper en silicium kunnen er nog niet uitgehaald worden. Dat komt omdat zonnepanelen niet ontworpen zijn om na gebruik uit elkaar gehaald te worden en te hergebruiken. Ook ontbreekt in ons land de infrastructuur om oude panelen te keuren en een tweede leven te geven. In Nederland is niet één gespecialiseerde recycler voor panelen omdat dit grote investeringen vergt, terwijl de volumes nog laag zijn. Leren van Belgisch modelDit moet anders en daarvoor is de sector aan zet, bijvoorbeeld door te zorgen voor panelen die gemakkelijk herbruikbaar zijn. Met partijen als onderzoeksinstituut TNO en DSM loopt ons land voorop wat betreft circulaire zonnestroomtechnologie. Maar ook de overheid kan daaraan bijdragen vindt Anders. Bijvoorbeeld door een hogere verplichte recyclingbijdrage op te leggen per verkocht paneel. Op dit moment bedraagt die bijdrage 17 cent per zonnepaneel. “Als dat 2,50 euro zou worden is dat een grote incentive voor het opzetten van faciliteiten die schaarse mineralen en metalen terugwinnen. Dit is het model dat ook in België gehanteerd wordt.”Ook is het belangrijk dat de overheid haar inkoopkracht gebruikt om partijen die circulaire panelen ontwikkelen een streepje voor te geven. “Om de markt op gang te brengen is het cruciaal dat de overheid en maatschappelijke organisaties het voortouw nemen door circulariteit expliciet op te nemen in hun aanbestedingsbeleid”, zegt Anders.Zeldzame metalenEen groot voordeel van recyclen van zonnepanelen is dat de zeldzame metalen die ervoor nodig zijn hergebruikt kunnen worden. Want die metalen zijn kostbaar en de delving vindt plaats in afgelegen gebieden waar nauwelijks zicht is op de arbeidsomstandigheden. Recente onderzoeken waaruit blijkt dat Chinese siliciumproducenten gebruikmaken van Oeigoerse dwangarbeiders, maakten pijnlijk duidelijk hoe moeilijk het is om grip te krijgen op wat zich precies in de productieketen afspeelt.Het is een onderwerp waar Sungevity ook mee worstelt. Het bedrijf maakt gebruik van de Amerikaanse Solar Scorecard die 35 fabrikanten toetst op milieu- en sociale aspecten, en doet daarnaast navraag bij importeurs. Maar dit systeem is niet waterdicht. “Veel van onze fabrikanten scoren maximaal als het gaat om controle op goede werkomstandigheden en afwezigheid van kinder- en dwangarbeid”, zegt Anders. “Tegelijk kan geen fabrikant hard bewijs geven dat er geen sociale misstanden in hun keten zijn, zoals bij winning van kostbare metalen of de productie van het silicium dat ze gebruiken.”Solar Scorecard voor NederlandOm de transparantie in de keten te vergroten werkt branchevereniging Holland Solar aan een convenant, gemodelleerd op de textielindustrie. Zo is te herleiden waar de grondstoffen uit de producten vandaan komen. Maar Anders wil nog een stap extra zetten en pleit voor een Solar Scorecard voor Nederland of Europa, waarmee fabrikanten getoetst worden op milieu en sociale aspecten. Anders: “Zodat alle panelen langs de lat kunnen worden gelegd, en een ranking krijgen op CO2-footprint en circulariteit. We moeten als sector samenwerken om circulariteit af te dwingen.”    Voor de productie van zonnepanelen zijn zeldzame metalen nodig zoals silicium, dat wordt gewonnen in afgelegen gebieden waar weinig zicht is op arbeidsomstandigheden. Kunnen bedrijven als Sungevity garanderen dat dit zonder dwangarbeid wordt gedolven?