Chris Thijssen 17 juli 2016, 10:38

Steinar Henskes, Bird Control Group: 'Ik ben chronisch ontevreden'

Voor de een was het een ontsnapping uit het stroperige bedrijfsleven, voor de ander een toevallige samenloop van omstandigheden. Maar het ondernemerschap bracht hen stuk voor stuk succes. DuurzaamBedrijfsleven gaat in gesprek met Nederlandse gamechangers. Wat drijft hen elke dag tot innovatie?

Bird control group steinar portret

Deel 2: Steinar Henskes (25), oprichter Bird Control Group. Maakt diervriendelijke lasers die op onder meer vliegvelden en in de landbouw in zeventig landen vogels verjagen. Heeft sinds kort ook een kantoor in Boston in de Verenigde Staten. 

De start

“Ik begon met ondernemen toen ik achttien was. Toen ik bij een callcenter werkte, merkte ik dat ik zelf verantwoordelijk wilde zijn voor succes en zelf mijn acties wilde bepalen. Bij het callcenter kon ik dit niet bereiken, dus besloot ik voor mezelf te starten. Ik was altijd al een soort handelaar, die veel kansen zag. Zo startte ik verschillende online webshops, voor onder meer scooteronderdelen en advies over lasertechnologie, daar wist ik veel van.

Tijdens dat werk ontdekte ik, min of meer per toeval, dat je met bepaald laserlicht vogels kunt verjagen. Toen ik me er verder in verdiepte bleek dat daar in het verleden al mee was geëxperimenteerd, maar nooit op een veilige manier of met commercieel succes. Ik zag kansen om de technologie veilig te ontwikkelen en met hoge effectiviteit aan te bieden. En voor een redelijke prijs.

Overlast door ganzen is een probleem op luchthavens, maar ook in de agrarische sector. Omdat die markt vrij toegankelijk is, startte ik daar. Ik bezocht handelsbedrijven om het product aan de man te brengen. Toen boeren zagen dat de technologie werkte, kwamen ze rechtstreeks naar mij toe. That’s the way forward, dacht ik; we moeten bij de eindklant de vraag creëren, zodat die bij ons als manufacturer komt aankloppen.”

Ondernemer

“Typerend voor mij is dat ik chronisch ontevreden ben, ik wil altijd meer: het bedrijf laten groeien, nieuwe markten aanboren, nieuwe omzet maken en nieuwe klanten aan het bedrijf binden. Daarnaast ben ik iemand die vooral vooruitkijkt. Als een obstakel is opgelost, zet ik het in de kast als ervaring, zodat ik me weer kan richten op waar ik naartoe wil gaan. Ik wil voor het hoogste podium gaan. Om dat te bereiken, ben ik heel faciliterend. Ik kan niet in mijn eentje groeien, daar heb ik andere mensen voor nodig.

Als je medewerkers kunt vinden die dezelfde ambitie hebben als jouw bedrijf, dan heb je succes. Dat begint met slimme mensen die veel executiepower hebben en handelen, die je vervolgens de verantwoordelijkheid en mandaat geeft. Zo zijn mijn werknemers veelal verantwoordelijk voor een compleet project, zodat ze hun toegevoegde waarde in het grote geheel terugzien. Daarnaast geef ik mijn mensen het vertrouwen dat ze op hun plek zitten en het juiste aan het doen zijn. Dat zorgt ervoor dat ze dingen oppakken en meer succes boeken.”

"We zijn niet een stel oude grijze saaie mensen die al 100 jaar hetzelfde doen, maar er waait een frisse wind"

Jong

“Aan de ene kant ervaar ik mijn leeftijd als een nadeel, want ik heb nog weinig ervaring. Voor mij zijn er nog veel first timers. Anderzijds is het een voordeel, omdat ik een soort enthousiasme kan uitstralen. Het is cool wat er bij Bird Control Group gebeurt; we zijn niet een stel oude grijze saaie mensen die al 100 jaar hetzelfde doen, maar er waait een frisse wind.

Ik probeer daarnaast heel aanspreekbaar te zijn, zodat ik al mijn werknemers aandacht kan geven. Zo zorg ik ervoor dat bijvoorbeeld medewerkers in ons kantoor in Amerika niet afdrijven van de rest van de organisatie. Soms kan ik me voor de buitenwereld verschuilen achter het jong zijn, dan zeg ik: ‘Ik ben nog jong en voor mij is dit alles ook nieuw’. Dat is maar heel zelden het laatste redmiddel.”

Drijfveren

“Ik wil mij onderscheiden en altijd het beste uit mezelf halen. Dat heeft te maken met die chronische ontevredenheid en altijd meer en groter willen. Ik vergelijk het altijd met judo, een sport die ik altijd heb beoefend. Je moet heel hard trainen, met sparringpartners die je daarbij helpen.

Zo leef je toe naar de wedstrijddag, met verschillende rondes, de kwartfinale, halve finale en de uiteindelijke finale. Als je die wint, mag je het podium op. Dan krijg je een medaille, leuk voor op de schoorsteenmantel. Maar het gaat erom dat je er tijdens de finale staat en de beste bent. En daarna moet je weer vroeg opstaan en hard trainen voor de volgende wedstrijd.”

Inspiratie

"Ik doe veel op mijn gevoel en vraag daarbij veel advies. Zowel op zakelijk als persoonlijk vlak zoek ik mensen die mij kunnen ondersteunen. Zo helpt Maarten Sluyter, COO van Bird Control Group, mij bij de dagelijkse activiteiten. Met hem kan ik sparren en we coachen elkaar. Buiten het bedrijf heb ik een Raad van Advies gecreëerd, waarmee ik de taken bespreek.

Verder laat ik me persoonlijk coachen door Coen Zwezerijnen. Dat gaat van diepzinnige filosofie tot concrete zaken in het bedrijf. Maar altijd te herleiden naar mijzelf. Mensen om me heen zeggen dat ze merken dat ik me op persoonlijk vlak ontwikkel. Ik geloof dat dit soort coaching ontzettend belangrijk is, en nodig om een goede leider te zijn.”

"Het gaat eigenlijk altijd, waar ook ter wereld, om mutual respect"

Uitdaging

“Op dit moment is de grootste uitdaging hoe we ons bedrijf goed gaan opbouwen in Amerika. Daar moet het gaan gebeuren. We weten echter nog niet exact hoe de markt is en welke spelers er zijn. Eigenlijk beginnen we daar gewoon weer als een kleine start-up. Behalve dat er in Amerika andere problemen zijn waarop we moeten inspelen – vogels zitten in daar bijvoorbeeld niet op akkers, maar vooral op daken en bomen -, heerst er ook een andere manier van communiceren.

Dat is overigens in elk continent anders, echt een cultuurding. In het Midden-Oosten en Azië zijn gesprekken formeler, met gebruiken en rituelen. Zo is het in China gebruikelijk om veel thee te drinken. Daarnaast moet je een visitekaartje met twee handen aannemen en er even naar kijken. Erop schrijven betekent bij wijze van spreken je doodvonnis. In Amerika daarentegen kun je in T-shirt komen en krijg je vaak niets te drinken aangeboden.

Hoe ik hiermee omga? Ik heb mezelf deze gewoontes eigen gemaakt door het gewoon te doen. Maar eigenlijk gaat het altijd, waar dan ook, om mutual respect. Daarnaast neem ik zelf altijd stroopwafels mee, dat vindt iedereen leuk.”

Toekomst

“Hierna wil ik graag een nieuw bedrijf starten. Het liefst een bedrijf met consumenten als klant, dat ik naar de beurs kan brengen. Als je je op de consumentenmarkt begeeft, heb je een grotere impact op de wereld. Bij business-to-business is één op de honderd mensen je klant, maar het is leuker als 99 van de honderd mensen je product of dienst willen gebruiken. Wanneer ik dit ga doen, weet ik nog niet. Ik ben nog jong, dus ik heb de tijd.”
 

Eerder sprak DuurzaamBedrijfsleven met Michiel Muller, medeoprichter van online supermarkt Picnic, over zijn manier van ondernemen en leiding geven. Lees het artikel hier terug: Michiel Muller, Picnic: ‘Durf te blijven ondernemen’

Foto's: Bird Control Group (Cropped by DuurzaamBedrijfsleven)

Hoe Brabantia werkt richting 100 procent recycling

Circle Economy, MVO Nederland, Accenture en DuurzaamBedrijfsleven Media organiseren dit jaar voor het eerst het nationale onderzoek Circular Economy Index. Dit interview is onderdeel van het rapport 'From rhetoric to reality, The Circular Economy Index of Dutch businesses'. Andere geïnterviewden zijn Philips Lighting, HP, Landal GreenParks en Van Gansewinkel en ProRail en Royal HaskoningDHV.Duurzaamheid zit er al heel lang in bij het bedrijf, dat in 1919 zijn oorsprong vond in het Brabantse Waalre, net onder Eindhoven. “Vijfentwintig jaar geleden maakten we al producten van gemalen kunststofafval en de stalen hoekjes die overbleven van produceren van ronde producten uit een vierkante plaat.”DuurzaamheidsstrategieDe vierde generatie staat sinds 2012 aan het hoofd van het familiebedrijf. Maar het kwaliteitsidee zit er bij Brabantia al lang in. “Vroeger moest alles vooral heel lang meegaan”, vertelt Wijers. “Nu moet het mooi zijn en duurzaam. In de nieuwe duurzaamheidsstrategie moet de gebruiker ook met een gerust hart afscheid kunnen nemen van zijn Brabantia-producten. We moeten af van de oubolligheid.”"In de nieuwe duurzaamheidsstrategie moet de gebruiker ook met een gerust hart afscheid kunnen nemen van zijn Brabantia-producten. We moeten af van de oubolligheid"Brabantia heeft fabrieken in België, Letland en China. De afvalbakken komen vooral uit België, de strijktafels en droogmolens uit Letland. Ook in China worden deze grotere producten gefabriceerd, net als de meeste kleinere keukenproducten, zoals kaasschaven en blikopeners.De productontwikkeling vindt echter nog in Brabant plaats. Wijers laat een voorbeeld van een Sustainability Scan zien met alle materialen die in het product zijn toegepast. Ook de milieubelasting door het productieproces en de logistiek wordt meegewogen. “We weten van alle nieuwste producten, al voordat ze geproduceerd zijn, wat de footprint is”, zegt Wijers. “Daar sturen we al op bij het ontwerp.”RecyclebaarDie focus op de cijfers is soms een hele toer, vooral bij complexe producten. “Strijkplanken hebben bijvoorbeeld wel vijftig verschillende onderdelen van verschillende soorten plastic, metaal, textiel en coatings.” Het bedrijf werkt dan ook nauw samen met leveranciers om de cijfers boven water te krijgen. Zelfs de kleinste onderdelen worden onder de loep genomen. “We willen bijvoorbeeld geen ongewenste coatings binnenhalen als je de schroefjes bij een andere leverancier inkoopt. De leveranciers moeten dus de samenstelling van hun producten prijsgeven.”Veel producten van het bedrijf zijn al meer dan 98 procent recyclebaar, bijvoorbeeld de metalen prullenbakken. Die bestaan uit een stalen cilinder met een polypropyleen binnen-emmer, ring en bodem. Een aantal kunststof onderdelen wordt al volledig gemaakt van gerecycled materiaal. Het levert Brabantia voor meer dan 100 producten een bronzen Cradle-to-Cradle (C2C)-certificaat op.Uiteindelijk moeten de inspanningen van Brabantia leiden tot 100 procent recycling. “Aan de voorkant overleggen we met leveranciers van materialen en onderdelen”, zegt Wijers. Maar ook aan de achterkant van de keten zijn we aan de slag gegaan met verwerkers.”Design for disassemblyBrabantia heeft inmiddels bij recycler Coolrec en een aantal plasticverwerkers zijn licht opgestoken om te zien hoe onze producten het beste gerecycled kunnen worden. Dat leidde tot verrassende uitkomsten. “Je zou zeggen dat schroeven beter is dan lijmen. Dat is immers de gedachte van design for disassembly”, zegt ze. “Maar een afvalbak gaat bij de recycler door de shredder. Schroefjes springen dan alle kanten op en de hele installatie kan vastlopen. De les is dat je niet koste wat kost zo moet ontwerpen dat alles gedemonteerd kan worden.”Ook het gebruik van bio-composteerbare kunststoffen levert in de praktijk nog problemen op, merkt Wijers op. “Het wordt aan de ene kant gestimuleerd door de overheid. We hebben composteerbare plastic Biozakken. Maar de meeste verwerkers van gft-afval willen deze er niet in hebben, omdat de machines dan kunnen vastlopen en ze minder snel kunnen draaien. Het is opmerkelijk dat al die duurzame plastics dan in het restafval komen. Ze kunnen namelijk ook niet bij het plastic afval, omdat ze de gewone kunststof recycling schaden.”Het bedrijf zet zijn producten af in een groot deel van de wereld. De recyclinginfrastructuur in sommige delen van de wereld vormt een belangrijke uitdaging voor de duurzame ambities van Brabantia. “We hebben er helaas weinig invloed op als in andere landen nog alles wordt gestort. Maar we proberen wel een duurzame verwerking te promoten. Zo krijgen we binnenkort een aantal journalisten uit Taiwan op bezoek die we uitleg geven over C2C.“RetailersIn Nederland en andere West-Europese landen zet het concern in op inzameling via milieustraten. “We hebben ook proeven gedaan met eigen inzameling via Blokker en Marskramer”, vertelt Wijers. “Mensen kregen bij een nieuwe bak korting als ze een oude inleverden. Dat werd ons echter niet in dank afgenomen door de retailers. Die moesten een inzamelbak plaatsen, zeker in de grote steden is dat een lastig verhaal."Wij doen niet aan greenwashing maar zoeken wel naar wegen om het verhaal duidelijk naar buiten te brengen"Dit soort initiatieven hebben ook een educatieve functie voor Brabantia. Het bedrijf loopt echter nog niet te koop met zijn prestaties, ook al zijn er nu al tientallen C2C-gecertificeerde producten. “Duurzaamheid is een speerpunt in onze strategie”, zegt Wijers. “Maar we hebben het tot nu toe nog niet echt als marketingtool gebruikt. Wij doen niet aan greenwashing maar zoeken wel naar wegen om het verhaal duidelijk naar buiten te brengen. Concurrenten zijn minder bescheiden en gebruiken duurzaamheid wel in toenemende mate in hun marketinguitingen.”MilieubelastingEen aantal klanten van Brabantia, bijvoorbeeld de grote warenhuizen, stelt wel duurzaamheidseisen aan het bedrijf als leverancier, maar die zijn meer gerelateerd aan veilige werkomstandigheden bij de productie en minder op gebied van de milieubelasting van de producten. Wijers: “Als we ernaar vragen vindt men het wel belangrijk, maar het mag meestal niet ten koste gaan van een hogere prijs”.De doelstelling van 100 procent hergebruik noemt Wijers ambitieus . “Maar het gaat er vooral om dat we een goede stip op de horizon zetten en alles doen wat haalbaar is”, vertelt ze. “Circulaire economie en C2C zijn een integraal onderdeel geworden van de productontwikkeling. Al bij het eerste idee praten we over de materialen. In plaats van eerst ontwerpen en dan de materialen erbij zoeken.”Foto's: Brabantia (Cropped by DuurzaamBedrijfsleven)