Het idee achter SeaO2 is redelijk eenvoudig. De zeeën en oceanen fungeren als het ware als een CO2-spons. Zee en lucht werken als communicerende vaten. Als je CO2 uit het zeewater haalt, haalt de zee weer net zoveel CO2 uit de lucht.
Volgens Ruben Brands, medeoprichter van SeaO2, is CO2 uit water halen eenvoudiger dan uit de lucht. “De concentratie CO2 in water ligt 150 keer hoger dan in lucht. Je haalt dus makkelijker een ton CO2 uit de zee dan uit de lucht.”
Box
CO2 uit de zee filteren is daarom goedkoper, eenvoudiger en levert meer resultaat op. Daarom verkiest SeaO2 Direct Ocean Capture (DOC) boven Direct Air Capture (DAC). De techniek werkt met een doorzichtige box – de start-up noemt het een stack – waarmee CO2 uit de zee wordt gehaald.
In dit eerdere interview en in deze video wordt uitgelegd hoe de techniek precies werkt:
Investering
Bij een recente investeringsronde haalde het bedrijf meer dan 2 miljoen euro op bij partijen waaronder DOEN Participaties, Future Tech Ventures en CarbonFix. Plannen voor het geld heeft Brands al. “Zo’n 60 procent van het budget gaat naar technische opschaling. Ongeveer 30 procent gaat naar de uitbreiding van ons team en de overige 10 procent is bedoeld voor een meet- en verificatiesysteem dat de CO2-verwijdering inzichtelijk maakt. Het is belangrijk om dat laatste goed op orde te hebben. We slaan CO2 uit zeewater permanent op. Om onze case te maken, is het relevant om te weten om hoeveel het exact gaat.”
Opschalen
Het merendeel van het opgehaalde geld is gereserveerd voor opschaling. “Opschalen is cruciaal. We hebben geen tijd te verliezen. Het klimaatpanel van de Verenigde Naties IPCC heeft berekend dat we zo’n 10 gigaton aan CO2 uit het systeem moeten verwijderen, willen we binnen de 1,5 graad opwarming van de aarde blijven. Onze vinding draagt daaraan bij en we willen het zo efficiënt mogelijk doen.”
Die efficiëntie speelt een grote rol. DOC is een technologie die om veel energie vraagt. SeaO2 gebruikt uitsluitend groene stroom en zeewater, maar die elektriciteit kan niet worden gebruikt om bedrijven te elektrificeren en auto’s op te laden. “Op grote schaal wordt de techniek energie-efficiënter. We hoeven dan minder groene stroom te gebruiken. Dat drukt ook de prijs. Bovendien geldt: hoe meer CO2 we uit de zee halen, hoe meer we bijdragen aan de strijd tegen klimaatverandering. Tegen 2030 willen we 1 miljoen ton CO2 per jaar uit de zee halen. Tegen 2045 moet dat 1 miljard ton zijn. Een grotere schaal betekent een grotere impact.”
Zeeleven
Heeft het filteren van zeewater nog impact op het zeeleven? Om dat goed in kaart te brengen, heeft SeaO2 sinds kort een oceanograaf in dienst. “Het is goed om een expert aan boord te hebben met contacten in de wetenschappelijke wereld. Uiteindelijk haalt onze technologie alleen CO2 uit het water. We veranderen de samenstelling van het zeewater verder niet. Het is bekend dat CO2 het zeewater verzuurd. Dat is slecht voor het ecosysteem. In die zin gaan we, omdat we CO2 uit het water vissen, verzuring tegen. We verwachten dan ook eerder een positief dan een negatief effect op het ecosysteem. Tegelijkertijd is dit nog nooit op zo’n grote schaal gedaan en moeten we het goed in de gaten houden. Hiervoor werken we ook samen met andere bedrijven die bezig zijn met DOC. Door kennis te delen en protocollen op te stellen, bestaat de hoop dat we dit veilig kunnen doen.”
Amerikaanse start-ups zoals Equatic en Captura zijn de partijen waar Brands op doelt. Ook zij werken aan een techniek om CO2 uit oceanen te filteren. “De carbon removal markt ontwikkelt zich snel. Toen we in 2021 begonnen, waren er maar drie bedrijven die zich bezighielden met DOC. Nu ken ik er al zo’n vijftien.”
Deel van de oplossing
Het bewijst de potentie van de techniek, zegt hij. “Steeds meer mensen, ook sceptici, raken ervan overtuigd dat dit een deel van de oplossing kan zijn. De techniek is here to stay. We moeten het doen, willen we de opwarming van de aarde beperken. Het klinkt futuristisch om CO2 van de afgelopen 80 jaar uit de oceanen te halen, maar het moet echt gebeuren. Anders gaan er meer vreselijke dingen gebeuren, kijk naar de zware regenval in Valencia, overstromingen dichter bij huis of het feit dat er geen sneeuw ligt in de Alpen. Al die verschijnselen maken klimaatverandering duidelijk zichtbaar. Ik denk dat die zichtbaarheid, hoe pijnlijk ook, goed is. We moeten zien hoe de aarde er nu voor staat. Dan wordt ook duidelijk dat we meer moeten doen om haar te redden.”
