De satellieten gaan ontwikkeld worden door TNO, Innovative Solutions in Space (ISISPACE), het Nederlands instituut voor Ruimteonderzoek (SRON) en het KNMI. De TANGO-satellieten zijn de opvolger van TROPOMI, een Nederlandse satelliet die meet hoeveel methaan en stikstof er op aarde wordt uitgestoten. Waar TROPOMI ongeveer 5 procent van alle uitstootbronnen in kaart kan brengen, zullen de TANGO-satellieten dat kunnen met een efficiëntie van 75 procent. Daar komt bij dat ze in staat zijn om naast methaan en stikstof ook de uitstoot van CO2 te meten.
300 vierkante meter
Vorig jaar werd bekend dat er een nieuwe Canadese satelliet, genaamd Vanguard, om de aarde vliegt. Die is in staat om de broeikasgasuitstoot op fabrieksniveau te meten, wat het mogelijk maakt om te controleren of individuele bedrijven zich houden aan gestelde reductiedoelen. De Nederlandse TANGO-satellieten moeten dat straks ook kunnen. Ze hebben een nauwkeurigheid van 300 vierkante meter, waardoor bijvoorbeeld kolencentrales en vuilnisbelten kunnen worden gecontroleerd.
Waarom CO2 meten vanuit de ruimte?
Vroeger, toen hoogwaardige meettechnieken ontbraken, waren landen genoodzaakt om hun CO2-uitstoot te schatten. Niet alleen liet dat ruimte voor onjuiste informatie, ook kon er gesjoemeld worden met de data om goed voor de dag te komen. Creatieve boekhouding, noemde
klimaatonderzoeker Detlef van Vuuren dat: “Je kan je voorstellen dat je af en toe in je eigen voordeel afrondt, als je je eigen proefwerk nakijkt.”
Door vanuit de ruimte metingen uit te voeren, kan er nauwkeuriger worden vastgesteld wat de uitstoot van broeikasgassen is. Bovendien kan er worden vastgesteld welke landen of bedrijven voor die uitstoot verantwoordelijk zijn. Dat biedt meer houvast voor de bedrijven zelf, die gerichter hun reductiedoelen kunnen nastreven. Maar het is ook een manier voor overheden om met meer zekerheid grootvervuilers aan te spreken op hun gedrag.
In ontwikkeling
De Nederlandse TANGO-satellieten zullen naar verwachting in 2027 in gebruik genomen worden.
