Jeroen de Boer
01 juni 2026, 06:45

3 hete hangijzers bij de vergroening van de staalfabriek van Tata in IJmuiden

Donald Pols krijgt als directeur duurzaamheid en communicatie bij Tata Steel Nederland drie grote uitdagingen op zijn bord.

Donald Pols Tata Steel Nederland Donald Pols. | Credits: Romy Arroyo Fernandez/NurPhoto/Getty Images

Update: Donald Pols is op 2 juni 2026, één dag nadat hij in dienst was getreden,  gestopt bij Tata Steel Nederland. Aanleiding is het opduiken van feiten over zijn studententijd in Zuid-Afrika, waar Pols destijds voorman was van een extreemrechtse studentenbeweging ten tijde van het apartheidsregime. Pols geeft in een interview met NRC openheid van zaken. Tata Steel Nederland laat in een persverklaring over het vertrek van Pols weten dat er ‘aanvullende informatie’ over het verleden van Pols bekend is geworden die niet eerder met het bedrijf was gedeeld.

‘Bij Tata Steel liggen nu drie kansen tegelijk op tafel: de directe milieuvervuiling in de IJmond terugdringen, de uitstoot via gas en import van kolen elimineren, en met het Groen Staal Project echte duurzame staalproductie realiseren. Drie vliegen in één klap, maar alleen als overheid, bedrijf en aandeelhouders hun commitment waarmaken.’

‘Alleen als’. In het persbericht waarin Donald Pols zijn overstap naar Tata Steel Nederland bekendmaakte, klinkt een stevig voorbehoud door. Waarschijnlijk niet zonder reden, want nu al is duidelijk dat de acties van Pols bij Tata nauwlettend gevolgd zullen worden.

De ‘transfer van het jaar’ – directeur Milieudefensie wordt hoofd duurzaamheid en bedrijfscommunicatie bij Tata Nederland – zorgde voor een stortvloed aan commentaren, variërend van woedende reacties vanuit de milieubeweging tot lof voor de durf die Pols toont.

Het reputatierisico is hoe dan ook groot. Voor de man die Milieudefensie omvormde tot juridische pitbull, maar ook voor staalfabrikant Tata, de grootste CO2-uitstoter van Nederland. Pols benoemde dit in een toelichting tegenover de Volkskrant glashelder: ‘Ik leg mijn reputatie in de waagschaal, dat is waar. Maar dat geldt voor het bedrijf misschien nog wel sterker. Als zou blijken dat ze hun toezeggingen aan mij niet waarmaken, lopen ze het risico dat ik over een jaar weer vertrek.’

Maandag is Pols officieel gestart in zijn nieuwe functie. Of hij meer dan een jaar volmaakt in IJmuiden, hangt af van een aantal hete hangijzers. Dit zijn de drie grootste uitdagingen voor de nieuwe duurzaamheidsdirecteur van Tata Nederland.

#1 Sluiting kooksfabrieken in goede banen leiden

Credit: Tata Steel Nederland

De meest acute kwestie is de dreigende sluiting van twee kooksfabrieken in IJmuiden. Die zijn vooralsnog cruciaal voor de continuïteit van de staalproductie van Tata Nederland.

Door systematische overschrijding van de milieunormen voor de uitstoot van schadelijke stoffen dreigt de Omgevingsdienst Noordzeekanaalgebied op korte termijn de vergunningen in te trekken voor de installaties waarmee Tata steenkool verwerkt tot kooks.

Kooks is een gezuiverde vorm van kolen met een zeer hoog koolstofgehalte. De grondstof wordt in het huidige productieproces gebruikt om ijzererts te ontdoen van zuurstof voor de productie van ruw ijzer. Het ruwe ijzer wordt vervolgens bewerkt tot staal. Dus kort gezegd: zonder kooks geen staal.

Sluiting van de kooksfabrieken staat sowieso op de agenda, maar timing is daarbij cruciaal.

Als onderdeel van het Groen Staal-plan wil Tata overstappen op een ander productieproces. Daarbij moet kooks worden vervangen door aardgas om ijzererts te zuiveren. Een nieuwe fabriek die werkt met zogenoemde directe ijzerreductie staat echter pas voor 2030 op de planning.

Tata kan de eigen kooksfabrieken in theorie al eerder sluiten, maar zal dan tijdelijk kooks moeten importeren. Een complicatie is ook dat de kooksfabrieken warmte leveren voor andere onderdelen van het productieproces.

Kortom, de eerste uitdaging voor Pols is om de timing van de sluiting van de kooksfabrieken, in overleg met de Omgevingsdienst, in goede banen te leiden. Als de kooksfabrieken noodgedwongen moeten sluiten zonder alternatieve aanvoer, komt het hele productieproces in IJmuiden in gevaar. Dat kan uitmonden in een grote financiële strop.

Aan de andere kant is het moeilijk voorstelbaar dat de kooksfabrieken nog jaren open kunnen blijven, als de uitstootnormen voor schadelijke stoffen stelselmatig worden overschreden. Pols zal dus al op zeer korte termijn een netelig dilemma moeten oplossen.

#2 Maatwerkafspraak: staat bepaalt toekomst Tata Nederland

Credit: Tata Steel Nederland/ Still YouTube

Tata Steel Nederland tekende afgelopen jaar een intentieverklaring voor een zogenoemde maatwerkafspraak met de overheid. Het idee is dat het bedrijf zijn Groen Staal-plan kan realiseren met een totale investering van 4 tot 6,5 miljard euro, als de staat daar maximaal 2 miljard euro aan bijdraagt.

Deze deal moet definitief worden beklonken met een bindende maatwerkafspraak. Wanneer die er precies komt, is nog niet duidelijk. Toch zal dit zeker een trofee zijn die Pols in zijn eerste werkzame jaar bij Tata wil binnenhalen. De geloofwaardigheid van de verduurzaming bij Tata Nederland is immers compleet afhankelijk van de implementatie van het Groen Staal-plan.

De staalproductie van Tata is nu gebaseerd op de productie van ruw ijzer in hoogovens met kooks en de verwerking van ruw ijzer tot staal met converters. Dit proces zorgt op jaarbasis voor emissies van iets meer dan 11 miljoen ton CO2-equivalent. Daarmee is Tata de grootste individuele uitstoter van CO2 in Nederland.

Doel van het Groen Staal-plan is om voor de productie van ruw ijzer te gaan werken met een fabriek op basis van aardgas. Voor de verwerking van ruw ijzer tot staal wil Tata Nederland een zogenoemde elektrische vlamboogoven inzetten.

Dat moet op jaarbasis ruim 5 miljoen ton aan CO2-uitstoot gaan schelen. Tata Nederland denkt met aanvullende maatregelen uit te komen op een halvering van de uitstoot bij de fabriek in IJmuiden.

De staatssubsidie van 2 miljard euro is voor dit alles cruciaal. Zonder die bijdrage is de kans klein dat het Indiase moederbedrijf van Tata Nederland het vergroeningsplan doorzet. Het bezegelen van de maatwerkafspraak is dus ook voor de geloofwaardigheid van Pols essentieel.

#3 Oplossing staalslakken: publieke reputatie op het spel

Credit: Getty Images

Een groot reputatierisico voor Tata Nederland is de omgang met staalslakken, ofwel de restmaterialen die ontstaan bij de staalproductie. Staalslakken zijn grijze, steenachtige brokstukken, waar ook zware metalen in zitten. Dit materiaal wordt op verschillende manieren gebruikt.

Zogenoemd hoogovenslak wordt benut als grondstof voor cement. Daarnaast levert de staalproductie zogeheten LD-staalslakken op. Die worden ingezet voor de bouw, onder meer bij het verharden van paden, dijkversterking en geluidswallen. De fabriek in IJmuiden zorgt jaarlijks voor zo’n 650.000 ton aan LD-staalslak.

De toepassing van staalslakken in de bouw is maatschappelijk zwaar omstreden vanwege de potentiële gezondheidsrisico’s. Staalslakken kunnen zorgen voor geïrriteerde ogen en luchtwegen, bloedneuzen en huidirritatie bij mensen die ermee in contact komen.

Met het Groen Staal-plan is Tata Steel nog niet van het omstreden restproduct af. Het nieuwe productieproces levert nog steeds staalslak op, bijvoorbeeld bij de inzet van een elektrische vlamboogoven.

Eerder deze maand tekende Tata Nederland een overeenkomst met cementfabrikant Ecocem om te onderzoeken hoe onder meer staalslak van elektrische vlamboogovens kan worden benut voor de productie van cement, mortel en beton. Het gezamenlijke onderzoek draait vooral om de vraag hoe snel dergelijke innovaties opgeschaald kunnen worden.

Interessant in dit verband is ook de oplossing van de Nederlandse startup Steel Cleanup. Die heeft een manier gevonden om via een elektrochemisch proces waardevolle grondstoffen uit staalslak te halen, waarbij de benodigde chemicaliën worden hergebruikt in een CO2-neutraal proces.

Tata Nederland en Pols moeten met een geloofwaardige routekaart komen om circulair hergebruik van staalslakken te integreren in het productieproces van de fabriek in IJmuiden. Gelet op de forse media-aandacht voor staalslakken staat er hierbij veel op het spel.

Het is dus niet overdreven om te stellen dat Donald Pols een baan heeft aangenomen met een hoog afbreukrisico. Sinds 1 juni 2026 tikt de klok.

Lees ook:

Topverhalen van de week: Goedkopere groene waterstof, recyclewinkels en oplossing voor netcongestie

Industrie staat te springen om goedkopere groene waterstof: innovatieve Nederlandse elektrolysers bieden kansenNederland kan een belangrijke speler worden in Europa bij de ontwikkeling van groene waterstof. Voorwaarde is wel dat de prijs van duurzame waterstof concurrerend wordt. Innovatieve clean tech-bedrijven zoals Alquion en Zero Emission Fuels werken aan oplossingen om dat te bereiken.Waarom moet je dit lezen: Om productieprocessen te verduurzamen moet de industrie meer gebruik gaan maken van groene waterstof. Voor Europa is dat ook om strategische redenen essentieel: het afbouwen van de afhankelijkheid van import van aardgas uit onder meer de VS en het Midden-Oosten betekent immers dat er alternatieven moeten komen voor waterstofproductie op basis van aardgas. Daar wordt hard aan gewerkt.Lees hier welke strategische kansen er liggen voor Nederland om een belangrijk knooppunt te worden voor groene waterstof.Ceo Cindy Kroon van Vattenfall Nederland: ‘De energietransitie leent zich niet voor politiek zigzagbeleid’Doorpakken met verduurzaming. Vrijwel alle bedrijven die ceo Cindy Kroon van Vattenfall Nederland spreekt, hameren daarop. Maar dat vereist wel consistent langetermijnbeleid van de overheid en een scherp oog voor de betaalbaarheid van de energietransitie.Waarom moet je dit lezen: Vattenfall is één van de grootste energieleveranciers van Nederland. De strategie en acties van dat bedrijf hebben daarmee grote invloed op de energietransitie. Ceo Cindy Kroon legt uit wat de energietransitie vraagt van bedrijven, energieleveranciers en politiek.Lees hier het interview met Vattenfall Nederland-ceo Cindy Kroon.Hoe serieus zijn multinationals met verduurzaming? 'Het is heel belangrijk om scherp te meten wat bedrijven echt doen'De World Benchmarking Alliance (WBA) laat zien hoe tweeduizend multinationals scoren op de ontwikkelingsdoelen van de VN. Maar meestal is er meer nodig om verduurzaming bij bedrijven te versnellen. ‘Veel veranderingen komen pas tot stand als er druk komt van buitenaf’, zegt changemaker Gerbrand Haverkamp.Waarom moet je dit lezen: Grote bedrijven leggen minder de nadruk op ‘duurzaamheid’ en meer op ‘weerbaarheid’. Betekent dat dat ze ook minder ambitieus zijn qua klimaatdoelstellingen? Daarvoor is goed meten onmisbaar. Gerbrand Haverkamp legt uit hoe én waarom de World Benchmarking Alliance dat doet.Lees hier hoe changemaker Gerbrand Haverkamp duurzame impact bij bedrijven wil realiseren.Eddy Grid groeit razendsnel met oplossing voor netcongestie: ‘Ik wil dat we alles op stroom gaan doen’ Energiestartup Eddy Grid heeft 7,5 miljoen euro aan groeifinanciering opgehaald. Ondernemer Sam Rohn heeft duidelijk een sweet spot gevonden in de energietransitie als ‘energy optimizer’. ‘Ik dacht dat ik groot kon denken. Maar het kon blijkbaar nog veel groter.’Waarom moet je dit lezen: Zonneparken, windturbines, batterijen, fabrieken, distributiecentra: Eddy Grid koppelt ze aan de stroommarkten en bepaalt wanneer wordt geproduceerd, opgeslagen en geleverd. Door energiebronnen en energieverbruikers slimmer aan te sturen, biedt de startup bedrijven de mogelijkheid te elektrificeren – ondanks het volle stroomnet. In de afgelopen twaalf maanden vertienvoudigde de omzet van Eddy Grid van 4 naar 40 miljoen euro op jaarbasis.Lees hier hoe Eddy Grid razendsnel een grotere speler in de energietransitie wordt.Zo maakt Droppie een verdienmodel van afval: 'Plastic kan bij ons wél weer een voedselverpakking worden'Hoe krijg je consumenten zo ver om hun afval goed te scheiden en schoon in te leveren? Over die vraag buigen ze zich bij Droppie dagelijks. Met 'recyclewinkels' wil Droppie het eerste consumentenmerk in de afvalindustrie worden, zegt oprichter Natascha Hermsen in de podcast Mastering Transitions.Waarom moet je dit luisteren: Het afval dat consumenten scheiden is vaak te vuil om hoogwaardig gerecycled te worden. Daardoor kan plasticafval bijvoorbeeld wel in een nieuw krat verwerkt worden, maar geen voedselverpakking meer worden. Droppie probeert die 'downcycling' tegen te gaan.Luister hier de podcast met Natascha Hermsen van Droppie.Vergeet ook niet te stemmen voor de Transition Awards van Change Inc. Hier vind je alle genomineerden. Hier vind je het belangrijkste nieuws van de week:Ondanks aankomende boete blijven bedrijven benzineauto's leasen en helft kritieke grondstoffen kan circulair (28 mei 2026) Nederlanders vragen massaal zwaardere stroomsluiting aan en Amsterdamse haven steunt industrie bij verduurzaming (27 mei 2026) Kabinet wil kijken naar ombuiging subsidies die biodiversiteit schaden en extreme temperatuuromslag in Europa (26 mei 2026)