Teun Schröder
11 augustus 2022, 11:29

Geen akkoord over milieuregels voor diepzeemijnbouw

Een grote VN-vergadering heeft niet tot concrete afspraken geleid over hoe het mijnen van mineralen op de bodem van de zee gereguleerd moet worden. Toch kan dit betekenen dat er al volgend jaar gemijnd wordt.

Adobe Stock 87301853 Veel is nog onbekend over de diepe bodem van de zee, maar de mijnbouw ziet potentie voor nieuwe grondstoffen | Credits: Adobe Stock

De top werd gehouden in Kingston, Jamaica. Hier zit het hoofdkwartier van de International Seabed Authority (ISA), het orgaan van de Verenigde Naties dat verantwoordelijk is voor mijnbouwactiviteiten in internationale wateren. Drie weken vergaderen heeft er alleen niet toe geleid dat lidstaten het eens zijn over hoe ecosystemen onder water beschermd moet worden. Ook is er onenigheid over een eerlijke verdeling van de opbrengsten van de gewonnen grondstoffen.

2023 beginnen met diepzeemijnbouw

Het ISA kreeg vanaf juli 2021 tot medio 2023 de tijd om regels op te stellen. Deze termijn – de ‘two year rule’ – werd in gang gezet doordat Nauru, een eilandenstaat in de Stille Oceaan, aankondigde te willen beginnen met diepzeemijnbouw. Aan het eind van de overlegperiode bleken de betrokken landen het niet eens te zijn over de conceptregels (670 pagina’s dik) die het ISA opstelde.

Lees ook: Duurzame mijnbouw: vier adviezen uit de wetenschap

Wat voor grondstoffen liggen er op de bodem van de zee?

Maar weinigen wagen zich op vier kilometer zeediepte. Maar eenmaal daar aangekomen kom je plekken tegen die rijk zijn aan grondstoffen, zoals mangaan, ijzer, koper, nikkel en kobalt; allemaal zeer gewilde materialen voor de energietransitie.

Het mijnen van deze stoffen op grote schaal is alleen nog niet economisch haalbaar. Bovendien is er veel onduidelijkheid over de gevolgen voor het zeeleven. Bij het delven aan grondstoffen in zee komt veel stof omhoog wat ernstige gevolgen kan hebben voor de koralen en sponzen die op die diepte leven.

Roep om strengere regels

Steeds meer landen vragen om strengere regels voor de bescherming van de zeebodem. Costa Rica, Chili, Ecuador en Spanje vragen het ISA om mijnbouwoperaties op de zeebodem uit te stellen. Micronesië, een eilandengroep in de Stille Oceaan, heeft zelfs een verbod voor onbepaalde tijd afgekondigd. Het Verenigd Koninkrijk vraagt daarentegen zo snel mogelijk om duidelijke regels, zodat mijnbouwactiviteiten kunnen beginnen.

Lees ook: Bouwer van zware voertuigen gaat batterijversie van mijntruck bouwen

Landen blokkeren

De two year rule werd destijds in het leven geroepen om een ​​impasse bij het ISA te omzeilen. Lidstaten voorzagen een situatie waarbij de meerderheid snel met exploitatie wil beginnen, terwijl een klein aantal anderen landen regelgeving blokkeert. Het omgekeerde lijkt nu aan de hand. De meesten landen roepen het ISA op vooral niet overhaast groen licht te geven.

Het naderen van de deadline medio 2023 hoeft niet noodzakelijk te betekenen dat Nauru dan zomaar kan beginnen met delven. Op dit moment lijkt de onenigheid dusdanig groot dat de kans op uitstel groot is.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief: iedere dag rond 07.00 uur het laatste nieuws

Wil jij iedere ochtend rond 7 uur het laatste nieuws over duurzaamheid ontvangen? Dat kan! Schrijf je hier in voor onze dagelijkse nieuwsbrief.

Hoe duurzaam is Costa Rica?

1. Een kwart van het land bestaat uit nationaal park In de jaren zestig realiseerde de regering van Costa Rica zich dat hun landgebruik niet duurzaam was. De vraag naar landbouwgrond, met name veeteelt, veroorzaakte grote hoeveelheden ontbossing. Toen het bos eenmaal was gekapt, werd het land minder productief waardoor er steeds meer landbouwgrond nodig was om aan de groeiende behoefte aan rundvlees te voldoen. Deze bezorgdheid leidde tot een plan voor het behoud van de resterende tropische bossen. In 1994 richtte het land het Sistema Nacional de Áreas de Conservación (SINAC). Deze organisatie is verantwoordelijk voor groei, ontwikkeling en het behoud van de nationale parken. Meer dan 25 procent van Costa Rica bestaat uit nationale parken en natuurreservaten. In 1996 startte het Environmental Services Program (PES) dat succesvol inzette op bosherstel. Onderdeel van het programma is de betaling van boeren om in te zetten op bosbescherming. Inmiddels bestaat het land voor 53 procent uit bos. In 2050 wil de regering dat het percentage uitkomt op 60 procent. 2. Elektriciteit voor ruim 98 hernieuwbaar In 2017 schreven we al dat Costa Rica driehonderd dagen achter elkaar op duurzame elektriciteit draaide. Sinds 2014 bestaat de energiemix van het Centraal-Amerikaanse land voor ruim 98 procent uit hernieuwbare energiebronnen. De regering becijferde in 2019 dat 67,5 procent uit waterkracht komt, 17 procent uit windenergie, 13,5 procent uit geothermie en 0,84 procent uit biomassa en zonnepanelen. 3. Zoeken naar olie en gas (nog) verboden Sinds 2002 is er een officieel decreet dat de exploratie en exploitatie van olie en gas in Costa Rica verbiedt. Onder president Carlos Alvarado werd deze verlengd. Die regering begon ook met het opstellen van een wet die het zoeken naar olie en gas voor eens en altijd zou verbieden. De nieuw verkozen president Rodrigo Chaves Robles kijkt daar echter anders naar. Hij is geen fan van olie, maar ziet wel kansen voor gas. Tot onvrede van Denemarken die samen met Costa Rica een Beyond Oil and Gas Alliance opzette. Het doel van deze alliantie is het instellen van een einddatum voor olie- en gaswinning. Tijdens de COP in Glasgow wisten ze landen als Frankrijk, Portugal en Zweden te overtuigen om mee te doen. Het staat niet goed als voortrekker Costa Rica nu van mening lijkt te veranderen. 4. Wegwerpafval in de ban Costa Rica was in 2017 één van de eerste landen ter wereld die bekendmaakte wegwerpplastic in de ban te doen. Dat is te merken als reiziger. Ten opzichte van buurlanden is er amper zwerfafval te vinden. In 2021 ondertekende de president ook een wet om geen piepschuim meer in te voeren. Hoewel er wel uitzonderingen gelden voor het verpakken van bepaalde huishoudelijke apparaten en sommige industriële toepassingen. 5. Ambitieus duurzaamheidsbeleid In 2019 roemde de United Nations Environment Programme Costa Rica als Champion of the Earth vanwege het ambitieuze duurzaamheidsbeleid. Het land presenteerde in 2019 een National Decarbonization Plan met concrete tussendoelen om in 2050 klimaatneutraal te zijn. De transportsector vormt daarbij waarschijnlijk de grootste uitdaging. Die sector is verantwoordelijk voor 40 procent van de totale uitstoot. Bonus - Geen leger Costa Rica schafte in 1948 het leger af. Wat dat te maken heeft met duurzaamheid? Ten eerste betekent het dat het land meer geld heeft voor andere zaken. Daarnaast zorgt een leger voor veel uitstoot. Zo kopte het NRC in 2021 dat de uitstoot van Europese legers gelijk staan aan die van 14 miljoen auto’s. Scientists for Global Responsibility (SGR) becijferden dat het Nederlandse leger verantwoordelijk is voor een jaarlijkse uitstoot van 1,25 megaton CO2, circa 0,7 procent van de totale Nederlandse uitstoot. Dit artikel maakt onderdeel uit van een serie waarin Change Inc. duurzaamheidsprestaties over de grens bekijkt. Lees ook: Hoe duurzaam is Zweden?Hoe duurzaam is Singapore?Hoe duurzaam is Finland?Hoe duurzaam is Italië?Hoe duurzaam is Schotland?Schrijf je in voor onze nieuwsbrief: iedere dag rond 07.00 uur het laatste nieuws Wil jij iedere ochtend rond 7 uur het laatste nieuws over duurzaamheid ontvangen? Dat kan! Schrijf je hier in voor onze dagelijkse nieuwsbrief.