Thijs ten Brinck 29 mei 2015, 07:46

Halve accu veel lichter en compacter

Onderzoek aan de University of Waterloo brengt de commercialisatie van veelbelovende lithium-lucht accu’s dichterbij. Deze accu’s slaan veel energie op, omdat ze werken met zuurstof uit de lucht.

Solarwatt2

De Canadese onderzoekers werken aan natrium-zuurstof batterijen en optimaliseren de energiedichtheid en laad-efficiëntie van dit type accu. Van de elektriciteit die de accu opneemt, is 93 procent beschikbaar bij het ontladen.

Ook ontdekten de onderzoekers dat een bepaalde hulpstof essentieel is voor de chemische reactie die de batterij zijn werking geeft. Het nieuwe inzicht is volgens de onderzoekers van groot belang voor de ontwikkeling van vergelijkbare lithium-luchtaccu’s.

Omdat een elektrische auto met een lithium-luchtbatterij de zuurstof uit de lucht kan 'lenen' is de accu veel lichter en compacter te maken. De helft van de accu, de zuurtstof uit de lucht, is immer alom aanwezig. De technologie heeft echter nog te kampen met slechte herlaadbaarheid. De chemische reactie met zuurstof gaat trager dan verwacht en wordt nog onvoldoende begrepen.

“Met deze ontdekking vallen een groot aantal losse puzzelstukjes op hun plaats”, zegt onderzoeksleider Linda Nazar. “Van lithiumzuurstof- en natriumzuurstofbatterijen wordt veel verwacht, maar de wetenschap heeft nog een grote rol in het optimaliseren van de capaciteit en reversibiliteit.”

Geleende lucht

Lithiumzuurstof- en natriumzuurstofbatterijen leveren stroom als de metalen in de batterijen reageren met zuurstof uit de lucht. Als er een spanning op de lege batterijen wordt aangebracht, laten de zuurstofatomen weer los en is de accu opnieuw op te laden.

Het onderzoek aan University of Waterloo is een doorbraak voor de natriumluchtbatterij, die vooral geschikt is voor elektriciteitsnet-gekoppelde stroomopslag. De onderzoekers verwachten dat de ontwikkeling van lithiumzuurstof-batterijen ook kan profiteren van de ontdekking, al is de doorbraak niet een op een te vertalen.

Bron: University of Waterloo | Foto: Daniel R. Blume, via Flickr Creative Commons (Cropped by Duurzaambedrijfsleven)

Testen op antibioticaresistentie in een uur

Het testen van bacteriën op antibioticaresistentie duurt enkele dagen. Bacteriën hebben die tijd nodig om te groeien. Daardoor kunnen doktoren infecties niet snel effectief behandelen. In de Verenigde Staten raken ieder jaar twee miljoen geïnfecteerd met resistente bacteriën. Zo'n 23.000 patiënten overlijden. In Canada lopen de jaarlijkse medische kosten veroorzaakt door resistente bacteriën op tot $1 mrd.Wetenschappers aan de University of Toronto hebben een chip ontwikkeld om bacteriën snel te kunnen testen op resistentie. Voor de nieuwe methode is bacteriëngroei niet nodig.ResazurinDe nieuwe glazen chip heeft minuscule openingen. Onderaan die openingen zitten filters die de bacteriën vasthouden wanneer ze er doorheen bewegen. De filters bevatten een antibioticum en het signaalmolecuul resazurin. Dit molecuul heeft herkenbare elektrochemische eigenschappen.Als de bacterie blijft leven zet die resazurin om in resofurin, waardoor de elektrochemische eigenschappen van het molecuul veranderen. Als de bacterie doodgaat blijft de omzetting uit. Elektrodes in de chip detecteren de elektrochemische eigenschappen van de moleculen. De chip toont een arts direct of hij met een resistente bacterie heeft te maken. Sneller en goedkoperDe nieuwe methode is sneller, makkelijker en goedkoper dan andere snelle resistentietests. Die zijn gebaseerd op fluorescentie, die alleen met dure microscopen zichtbaar zijn. De nieuwe chip is erg klein en zou ook door huisartsen kunnen worden gebruikt.De wetenschappers zijn nu bezig om de chip door te ontwikkelen, zodat een test voor meerdere antibiotica tegelijk mogelijk is.ResistentieOm infecties te genezen, nemen dokters een sample van de bacterie en sturen dit op naar het lab om de soort en resistentie te bepalen. Vaak geven doktoren, terwijl ze wachten op resultaat, een algemene antibioticamix aan de patiënt. Wanneer de resultaten bekend zijn, kan een specifiek antibiotica worden voorgeschreven die de bacterie doodt.Juist het voorschrijven van algemene coctails draagt bij aan de toename van resistente bacteriën. De veel gebruikte antibiotica werken daarom niet meer.Bronnen: Phys, University of Toronto | Foto's: NIAID via Flickr, Creative Commons, and University of Toronto (Cropped by DuurzaamBedrijfsleven)