Kaz Schonebeek 07 juni 2024, 14:25

Hoe in Rotterdam duurzame daken de norm worden

Rotterdam loopt voorop met het verduurzamen van daken. Dat is niet gek: de stad wemelt van de hoogbouw met stevige, platte daken. Hoe pakt Rotterdam dat aan? En wie betaalt ervoor?

Getty Images 1153605846 DakAkker in Rotterdam. | Credits: Getty Images

Rotterdam, stad van modernistische hoogbouw. Én stad van duurzame daken. Want vrijwel al die gebouwen hebben stevige, platte daken waar zonnepanelen op passen of groen dat biodiversiteit bevordert. Maar die ook geschikt zijn voor waterberging of zelfs als schoolplein dienen. Rotterdam heeft ruim 18 vierkante kilometer plat dak – ongeveer de grootte van de gemeente Beverwijk. Genoeg ruimte om een stad bovenop de stad te bouwen.

“Rotterdam staat voor allerlei uitdagingen: woningbouw, klimaatadaptatie, klimaatmitigatie, en het vergroenen van de stad. Tegelijkertijd worstelen we met sociale problemen zoals eenzaamheid“, vertelt Paul van Roosmalen van de Gemeente Rotterdam tijdens het evenement Urban Future. “Problemen die we kunnen oplossen bovenop de daken, want daken bieden volop onbenutte ruimte.”

Functies combineren

De gemeente heeft een waaier aan potentiële functies voor daken geïdentificeerd: vergroening, wateropvang, energie-opwek, sociale functies, woonruimte, technische installaties en zelfs mobiliteit. Al die losse functies hebben een kleurcode meegekregen. Rotterdam mikt op ‘gouden’ daken waar verschillende functies met elkaar worden gecombineerd. Bijvoorbeeld zonnepanelen en groene daken, wat zorgt voor verkoeling in het gebouw en een hogere stoomopbrengst van de zonnepanelen. Of een gemeenschappelijke tuin waar bewoners elkaar ontmoeten en die als toevluchtsoord voor insecten en vogels functioneert.

Hoe dat er in de praktijk uitziet? Vlak naast het centraal station ligt op de zevende verdieping van het Schieblok de DakAkker. Een stadsboerderij van 1.000 vierkante meter waar groentes worden verbouwd en bijen gehouden, met ernaast een restaurant. In Rotterdam-Zuid staat wooncomplex de Peperklip, waar een 700 meter lang natuurdak is aangelegd met sedum, kruiden, vaste planten, boomstammen en waterpoeltjes. En bovenop een oud spoorviaduct aan de rand van het centrum wordt gewerkt aan het Hofbogenpark, een 2 kilometer lang stadspark met natuurlijke begroeiing, ruimte voor waterberging en speelplekken voor kinderen.

Kosten en baten

Duurzame daken financieren is geen eenvoudige opgave, erkent Van Roosmalen. De rekening voor het verduurzamen van een dak komt vaak bij eigenaren en gebruikers van gebouwen terecht. Maar de opbrengsten belanden lang niet altijd bij die partijen – gezondheidswinst die ontstaat doordat een groen dak de luchtkwaliteit verbetert, is moeilijk in harde euro’s uit te drukken.

Rotterdam heeft samen met ingenieursbureaus Arcadis en CE Delft een rekeninstrument ontwikkeld om erachter te komen welke combinatie van dakgebruik optimaal voor een specifiek gebouw is. De calculator laat de directe kosten en opbrengsten van daktoepassingen zien, en neemt tegelijkertijd de maatschappelijke kosten en baten mee in de berekening. Zo wordt de businesscase van dakfuncties zowel financieel als maatschappelijk inzichtelijk.

De gemeente trekt samen met private partijen op om daken van een bestemming te voorzien. Van Roosmalen: “Voor het oplossen van stedelijke problemen hebben we onze focus verlegd van de straat naar privéterreinen. We gebruiken de gebouwen en tuinen van private partijen voor energie-opwek, wateropslag en vergroening. Dat is een grote verandering. En een belangrijke: slechts 40 procent van de ruimte is in publieke handen. We hebben die andere 60 procent ook echt nodig.”

Onconventionele oplossingen

De volgende uitdaging ligt in het betrekken van bewoners. “Hoe zorg je ervoor dat mensen bereid zijn te betalen voor iets waar zij in hun eigen buurt van profiteren?”, vraagt Van Roosmalen zich af. In het nadenken over die vraag schuwt hij onconventionele oplossingen niet. Hij wijst erop dat midden in bouwblokken vaak een supermarkt gevestigd is, waardoor bewoners op de binnenplaats uitkijken op een groot, leeg dak. Zo’n dak vergroenen zou via vormen van crowdfunding kunnen gebeuren. “In Nederland sparen we voor van alles bij de supermarkt. Waarom zouden we niet ook bij de supermarkt kunnen sparen voor een groen dak? Dat soort modellen kunnen bewoners actief betrekken. En zo wordt een gezamenlijk groen dak letterlijk een klein beetje van henzelf.”

Lees meer:

Elektrolyser zonder membraan maakt groene waterstof net zo goedkoop als grijze

De innovatieve start-up, gevestigd op de hightech campus in Eindhoven, ontstond in 2022 uit HighTechXL, dat techbedrijven helpt opbouwen. Avoxt gebruikt een technologie die het kreeg van het gerenommeerde onderzoeksinstituut CERN in Zwitserland en zelf aanpaste. De technologie is bewezen in het lab. Die elektrolyser kan 100 watt aan groene waterstof produceren. “Nu werken we aan een pilotproject van 200 kilowatt dat volgend jaar moet draaien, maar uiteindelijk moeten we naar een productie van megawatts”, zegt directeur Ton Rademaker, die het bedrijf samen met Pascal van Bakel heeft opgericht. 100 gigawatt nodig Waterstof wordt op dit moment vooral gebruikt om chemische producten als plastic en kunststof te maken. Slechts 2 procent wordt gebruikt om stroom of energie op te wekken. 96 procent van de huidige waterstof wordt gemaakt uit aardgas. Dat heet grijze waterstof. Om de enorme CO2-uitstoot van die productie te verminderen, wil Europa overstappen op groene waterstof. Die wordt met elektrolysers gemaakt van groene stroom uit windturbines en zonnepanelen en kan zowel gebruikt worden als brandstof voor de chemische industrie als om groene stroom in op te slaan. Groene waterstof speelt daarom een belangrijke rol in de Nederlandse en Europese energietransitie. Nederland wil in 2032 voor 8 gigawatt aan elektrolysecapaciteit hebben, Europa 100 gigawatt in 2030. Ter vergelijking: nu bedraagt de wereldwijde capaciteit aan elektrolysers ongeveer 2,5 gigawatt. Betaalbare groene waterstof Avoxt wil dat proces versnellen. “Ik ben een grootvader en ik maak me zorgen over de toekomst van mijn kleikinderen vanwege klimaatverandering. Daar wil ik wat aan doen. Ik kan een elektrische auto kopen, geen of minder vlees meer eten, maar dat maakt op wereldschaal weinig impact. Daarom werk ik met mijn medeoprichter Pascal aan elektrolysers om betaalbare groene waterstof te maken”, legt Rademaker uit. Minder onderhoud Het grote probleem is dat groene waterstof nog te duur is. Grijze waterstof kost op dit moment zo’n 2 tot 3 euro per kilo. Groene waterstof van groene elektriciteit kost 8 tot 12 euro per kilo, dus drie tot vier keer zo duur. Avoxt maakt de benodigde elektrolysers goedkoper door het platina en de membranen eruit te halen. Dan werken ze efficiënter. Een conventionele elektrolyser gebruikt gemiddeld 55 kilowattuur stroom per kilo groene waterstof, die van Avoxt slechts 43 kilowattuur. Ook hebben ze minder onderhoud nodig. Bij conventionele elektrolysers moet de membraan elke drie tot vier jaar vervangen worden. Dat onderdeel schrappen betekent 70 tot 80 procent minder onderhoud. 1 euro per kilo De kosten om groene waterstof te maken dalen dan – afhankelijk van de elektriciteitsprijs – tot onder de 3 euro per kilo, de huidige prijs van grijze waterstof. Er komt volgens Rademaker ook een moment dat groene stroom voor elektrolysers gratis is, bijvoorbeeld als windturbines en zonnepanelen op winderige en zonnige dagen meer produceren dan de vraag of meer dan het elektriciteitsnet aankan. “Als een Avoxt-elektrolyser naast zo’n zon- of windpark staat, kan die groene waterstof maken voor 1 euro per kilo”, stelt hij. Binnenkort mag hij dat bewijzen als zijn elektrolyser naast een windturbine in Veghel komt te staan. Zonder membraan Bij elektrolyse wordt water met behulp van elektriciteit gescheiden in zuurstof en waterstofgas. De membraan laat alleen waterstof door en zorgt dat die gescheiden blijft van de zuurstof, want als die gassen bij elkaar komen kan de boel ontploffen. Dus hoe kun je waterstof produceren zonder een membraan? “We zorgen ervoor dat de waterstof en de zuurstof elders in de elektrolysers geproduceerd worden, zodat de gassen elkaar nooit kunnen raken,” legt Rademaker uit. Kijk hier hoe de technologie van Avoxt werkt:Klanten genoeg Avoxt wil zijn elektrolysers verkopen aan bedrijven die er daarna zelf groene waterstof mee produceren. Aan potentiële klanten is volgens de start-up geen gebrek. De chemische industrie gebruikt nu grijze waterstof en moet die voor 2030 vervangen door groene waterstof. Ook gasleveranciers moeten overstappen op niet-fossiele gassen. Verder denkt Rademaker aan bedrijven die groene waterstof als brandstof leveren aan emissieloos transport met vrachtwagens, bussen en treinen en in de toekomst misschien ook aan vliegtuigen die op waterstof vliegen. Ook voor groene staalproductie kan waterstof gebruikt worden. Dat wil Tata Steel bijvoorbeeld wil gaan doen. Opschalen Rademaker wil opschalen en zijn team uitbreiden, maar heeft problemen om genoeg technisch geschoold personeel te vinden. Dat komt volgens hem omdat in de regio Eindhoven chipmachinebouwer ASML alle technische mensen binnenhaalt die het bedrijf maar kan vinden. Toch wil Avoxt over vijf jaar zover zijn dat zijn elektrolysers over de hele wereld verkocht worden. Om op te schalen zoekt het bedrijf investeerders en pilotprojecten waar het zijn technologie kan demonstreren. Lees ook: Groene waterstof maken met elektrolysers zónder membraanBrazilië gaat goedkoopste groene waterstof ter wereld maken en Rotterdam brengt het Europa binnenDeze elektrolyser kan veel goedkoper groene waterstof maken, maar bedrijven moeten hem wel kunnen testenExplainervideo: alles over de kleuren van waterstof