Thijs ten Brinck 10 juni 2015, 12:04

Binnen een jaar Eindhovense auto op mierenzuur

Het Eindhovense studententeam Fast bouwt een waterstofauto die vloeibaar mierenzuur tankt. De technologie geeft brandstofcelauto’s meer reikwijdte.

10059857405 64c6117b8f k

Fast, dat staat voor Formic Acid Sustainable Transportation, maakt gebruik van een baanbrekende technologie die is ontwikkeld door de onderzoeker Georgy Filonenko.

Het studententeam van de Technische Universiteit Eindhoven wil de wetenschappelijk doorbraak gebruiken in een echte brandstofcelauto. Fast won met zijn plan de Eindhovense BrainsAward. Mede-oprichter Max Aarts bij de uitreiking: "We willen binnen een jaar een auto op mierenzuur laten rijden."

Mierenzuur

Filonenko promoveerde eerder dit jaar op een katalysator die mierenzuur razendsnel omzet in waterstof en CO2. Waterstof is in de vorm van het vloeibare mierenzuur veel compacter te vervoeren dan het gasvormige en zeer vluchtige waterstof zelf. Dat brengt een werkbare en duurzame waterstofinfrastructuur dichterbij.

Fast pikte het concept van Filonenko op als onderdeel van ene Honors programma van de TU Eindhoven. Het team werkt nu zelfstandig verder aan de opschaling van het concept. 

Bron: Eindhovens Dagblad, Engineers Online | Foto: photochem_PA, via Flickr Creative Commons (Cropped by Duurzaambedrijfsleven)

Hoe een druppelcomputer reageerbuistests sneller maakt

Onderzoeker Manu Prakash van de faculteit Biotechniek ontwikkelde de druppelcomputer op basis van vloeistofdynamica en de kloksnelheid van een computer. De kloksnelheid is de snelheid waarmee een processor handelingen uitvoert en synchroniseert. De directe toepassing ligt volgens de wetenschappers in de biologie en chemie.De druppelcomputer fungeert als een hogesnelheidssysteem voor reageerbuistests. Het is mogelijk veel verschillende waterdruppels afzonderlijk een eigen chemische stof mee te geven. Zo zijn in hoog tempo de eigenschappen en de gedragingen van die stoffen te bekijken.Door de precisieklok is de kans op fouten gering. Ook is het mogelijk meerdere handelingen tegelijkertijd uit te voeren. Onderzoek zou daardoor veel sneller en eenvoudiger kunnen verlopen.Magnetisch veldDe waterdruppels liggen in een afgesloten ijzeren raster in een dunne laag olie en zijn voorzien van een nanohoeveelheid magnetisch materiaal. Daarmee reageren synchroon ze op een roterend magnetisch veld waarin het raster ligt. Onderzoeker Prakash bedacht dat de druppelcomputer in theorie iedere handeling kan uitvoeren als een gewone pc, maar dan aanzienlijk trager. Het doel van de onderzoekers was daarom niet een concurrerend apparaat te ontwikkelen, maar een nieuwe klasse van computers te maken die materialen kunnen controleren en manipuleren. Het huidige model is iets kleiner dan een postzegel en de waterdruppels zijn niet groter dan de zaadjes van een klaproos. Volgens de onderzoekers is het model nog kleiner en te maken. Het magnetisch veld kan enkele miljoenen druppels controleren, waardoor het zeer schaalbaar is voor verschillende toepassingen.Bekijk een filmpje over de druppelcomputer:Bron: Phys.org | Foto: Stanford University