Thijs ten Brinck 17 februari 2015, 16:52

Broertje Quant F rijdt 1.000 kilometer op een accu

Met zijn speciale accutechnologie rijdt de elektrische Quantino van nanoFlowcell verder dan menig benzinemodel. Ook de topsnelheid ligt hoog met 200 kilometer per uur.

Quantino nanoflowcell

De autobouwer nanoFlowcell uit Liechtenstein maakt voor zijn modellen gebruik van flowbatterijen. Deze bijzondere batterijen maken gebruik van twee gescheiden tanks, met daarin geladen vloeistof.

“De Quantino is een elektrische auto voor iedereen. Betaalbaar en met een extravagant en uniek design,” aldus Nunzio La Vecchia, technisch directeur van nanoFlowcell in een persbericht. “Het is niet zomaar een conceptcar, nog dit jaar zullen we er echt mee gaan rijden.”

Flowbatterij

De flowbatterij van de Quantino heeft een grote energiecapaciteit. Tweemaal 175 liter is genoeg voor meer dan 1000 kilometer per tankbeurt. De flowcell-technologie maakt het bovendien mogelijk de accuvloeistof bij een speciaal tankstation snel te vervangen. Tanken gaat dan bijna net zo soepel als met benzine- of dieselauto’s.

De autobouwer nanoFlowcell presenteert de auto 3 maart op de autosalon van Geneve. Eerder kondigde het bedrijf uit Liechtenstein al de Quant F aan, ook dit concept zal op de beurs in Geneve staan. NanoFlowcell wil de Quantino nog dit jaar verder uitwerken en de typegoedkeuring regelen, zodat het model de weg op mag.

Bron: PR Newswire | Foto: PR Newswire

Tokyo wil zelf voorzien in duurzaam voedsel

De Japanse hoofdstad Tokyo heeft ruim 13 miljoen inwoners, maar minder dan 8000 hectare landbouwgrond om de bevolking van voedsel te voorzien. Daarom importeert de stad 80 procent van al het benodigde voedsel. Volgens het stadsbestuur is de milieu-impact van de import en opslag van die voedingsmiddelen te hoog.Door de groeiende vraag van de bevolking naar duurzamer en verser voedsel zijn er veel landbouwprojecten in de stad opgezet. Die urban farming-projecten variëren van ondergrondse boerderijen tot daktuinen met verschillende eetbare gewassen.VoordelenHet Tokyo Green Plan uit 2001 was oorspronkelijk bedoeld om de aanleg van daktuinen te stimuleren, vanwege de vele voordelen. Het groen van de daktuinen laten de gemiddelde temperatuur in de stad dalen. In tegenstelling tot asfalt of beton weerkaatsen planten het zonlicht minder. Ook verbeteren planten in daktuinen de luchtkwaliteit in de stad. Eén vierkante meter groene daktuin filtert per jaar twee kilo fijnstof uit de lucht. Verder functioneren daktuinen als opslagplaats voor regenwater en verhogen de biodiversiteit.Een recente studie van de Australische University of Technology in Sydney, concludeerde dat stadslandbouwprojecten ook giftige stoffen als lood verwerken, zodat de producten veilig zijn voor consumptie.BedrijfsrestaurantPopulair bij bedrijven in Tokyo zijn inpandige teelsystemen. De verbouw van groenten verloopt veelal biologisch omdat er binnen geen overlast is van insecten en plaagdieren. De gewassen gaan rechtstreeks naar de eigen kantine, of naar cafés en restaurants elders in de stad.De Japanse recruiter Pasona heeft een ondergronds landbouwproject opgezet in het hoofdkantoor in Tokyo. Alle producten zijn bedoeld voor de eigen bedrijfsrestaurants. Het concern bespaart daarmee op de inkoop en het transport van verse voedingsmiddelen. In het pand worden meer dan 200 verschillende soorten groenten en fruit verbouwd.Het bedrijf Agrimedia Corporation is actief in meerdere steden in Japan. Agrimedia koppelt beginnende boeren in de stad aan oude ervaren boeren die hun land moesten verlaten. Het concern heeft meer dan twintig boerderijen en voorziet de gebruikers van zaden, planten, gereedschap en advies. De deelnemers betalen € 70 per maand. In ruil daarvoor voorzien de stadbewoners zichzelf grotendeels in hun voedselbehoefte.Bron: Foodtank, Phys.org, Japan Times, Ourworld, dezeen | Foto: Hibino via Flickr (Creative Summons) (Cropped by Duurzaambedrijfsleven)