Marc Seijlhouwer 11 december 2019, 16:28

Eerste elektrische passagiersvliegtuig stijgt op

Gisteren steeg voor het eerst een commercieel elektrisch vliegtuig op. Luchtvaartmaatschappij Harbour Air bouwde het batterijvliegtuig samen met magniX. Volgens Harbour Air is dit het begin van de elektrische revolutie in de luchtvaart.

Eplanefirstflight

Het watervliegtuig ePlane vloog een rondje vanaf de basis van Harbour Air in British Colombia, Canada, en landde korte tijd later weer veilig op het water. Aan boord is ruimte voor zes personen. Hoe lang het vliegtuig precies kan vliegen is niet duidelijk, maar het is vooral handig voor korte vluchten.

Zware batterij voor zwaar vliegtuig

De batterij heeft een vermogen van 560 kilowatt, het equivalent van 750 PK. De batterij moet zoveel vermogen hebben om het gewicht van het vliegtuig te kunnen tillen en genoeg snelheid te maken om op te stijgen. Dit alles maakt de batterij dan ook uitzonderlijk groot en zwaar. Dat is het probleem met elektrisch vliegen: hoe groter het vliegtuig, hoe zwaarder de batterij, en hoe minder mensen je mee kan nemen aan boord.

Lees ook:

Eilandhoppen

Voor dit watervliegtuigje blijkt dat geen probleem. Hier is de verhouding tussen batterijgewicht en vliegtuiggewicht gunstig genoeg. De toepassingen zijn beperkt, maar belangrijk: in de gebieden waar Harbour Air opereert worden veel korte vluchten tussen eilanden gemaakt, voor mensen die een boot te langzaam of oncomfortabel vinden. Een elektrisch watervliegtuig kan dan een duurzaam alternatief zijn.

Om elektrisch vliegen duurzaam te maken moet de batterij natuurlijk wel geladen worden met groene stroom. Of dat voor de vluchten van Harbour Air het geval is, maakt het bedrijf niet bekend.

Zonnevliegtuig

Het is overigens niet de eerste elektrische vlucht. Twee avonturiers trokken in 2016 rond de wereld met de Solar Impulse. Dat vliegtuig had vleugels met zonnepanelen en woog bijna niks, waardoor hij lang in de lucht kon blijven op zonne-energie. In dat vliegtuig was echter geen ruimte voor passagiers; het was puur een avonturiersexperiment. Harbour Air is de eerste die een passagiersvliegtuig op elektriciteit de lucht in brengt.

Bron: Harbour Air | Beeld: Harbour Air

CO2 uit de lucht halen met mineralen; doorbraak voor CO2-afvang?

Onderzoekers van de Zweedse Chalmers University ontwikkelden een materiaal dat koolstofdeeltjes uit de lucht filtert. Het is een natuurlijk materiaal, zeoliet, in combinatie met gelatine en cellulose. Het zeoliet filtert van nature CO2 uit de lucht, maar is te bros om op grote schaal toe te passen. Gelatine en cellulose maken het materiaal steviger.Zwaar mineraalZeoliet is al langer bekend als CO2-vangend materiaal. De moleculen in zeoliet zitten in een kanalenstructuur die, afhankelijk van het soort zeoliet, bepaalde moleculen kan vasthouden. Ook CO2 is in die kanalen op te vangen. Maar het mineraal laat zich moeilijk bewerken en dat stond toepassing in de weg. Je hebt namelijk enorme stukken zeoliet nodig om noemenswaardige hoeveelheden CO2 op te vangen. Het mineraal is bovendien heel zwaar.Lees ook:Canadees bedrijf maakt CO2-afvang mogelijkDoor het zeoliet te verpoederen en te mengen met de andere twee materialen, wordt het product veel makkelijker te bewerken. Zo kan je grote lappen zeoliet-achtig materiaal maken die CO2 uit de lucht halen. Deze wegen ook nog eens 90 procent minder dan puur zeoliet.Koolstof afvangen met amidenEr zijn al verschillende bedrijven die koolstof afvangen. Dit doen ze vaak met zogenoemde amiden, moleculen die makkelijk koolstof binden. Maar amiden hebben een paar nadelen. Het is bijvoorbeeld heel lastig om de koolstof weer los te halen van de amide. Daar is een heleboel warmte voor nodig, wat de techniek minder duurzaam maakt - vaak komt de hitte nog van fossiele brandstoffen. Een andere optie is het continu vervangen van de amidevloeistof in een koolstofvanger, maar dat wordt snel heel duur.Het Canadese Carbon Engineering bouwt dit soort muren van ventilatoren om CO2 uit de lucht te halen.Zeolieten zijn vaste materialen, waardoor je makkelijker de CO2 kan verwijderen. Je haalt dan gewoon het verzadigde filter uit een koolstofvanger en vervangt het door een nieuwe. Via chemische processen kan je vervolgens de koolstofdioxide scheiden van het gesteente. Het materiaal is bovendien een stuk goedkoper dan de amiden.Lees ook:Vier manieren om minder CO2 uit te stotenIn het lab werken de zeolieten dus uitstekend. Nu moet blijken of het ook op grote schaal net zo goed werkt; de onderzoekers zijn momenteel op zoek naar partners.Bron: Chalmers University | Beeld: Adobe Stock