In de proefopstelling van de studenten haalden de dakpannen, die waren behandeld met steeds wisselende lagen titaniumdioxide, tot 97 procent van de stikstofoxiden uit een geheel afgesloten ruimte. Als vervanging van natuurlijk zonlicht gebruikten zij een UV-lamp.
In principe is een dun laagje titaniumdioxide voldoende. De studenten ontdekten verder dat de oppervlakte van het smog-etende dak wel verschil maakt. Behandelde dakbedekking voor een gemiddelde Amerikaanse woning compenseert per jaar ongeveer 18.000 gereden kilometers.
Stikstofoxiden zijn de voornaamste veroorzakers van smog, en worden geproduceerd door de verbrandingsmotoren van auto’s. In alle grote steden is luchtvervuiling een toenemend probleem en veroorzaakt gezondheidsproblemen. Eerder namen China, maar ook steden als Parijs en Athene maatregelen om de overlast te verminderen.
Gewoon product
De titaniumdioxide coating is spotgoedkoop. De verbinding wordt onder meer gebruikt in correctievloeistof, rubber, glas, kunststof en tandpasta. Schilders kennen de stof in een iets andere samenstelling als titaanwit. Het schilderen van het hele dak kost ongeveer €3,50, zeggen de studenten.
Over de giftigheid zijn de meningen verdeeld. Er gaan stemmen op om titaniumdioxide niet langer te gebruiken in huidverzorgingsproducten en zonnebrandcrème, omdat de stof mogelijk kankerverwekkend zou zijn.
De studenten kregen voor hun smog-etende dakpanonderzoek een beloning van €11.000. Het team wil het geld gebruiken voor verder onderzoek. Ze willen de verbinding onder meer testen in buitenverf, beton en geluidwerende schermen langs snelwegen.
Bron: Inhabitat | Foto: University of California
