Redactie DuurzaamBedrijfsleven.nl 13 oktober 2015, 09:05

Biologische pleister moet brandwonden beter genezen

Uit onderzoek blijkt dat brandwonden beter genezen door een biologische pleister uit eigen huidcellen en biologisch afbreekbaar materiaal. Dit moet littekenvorming bij genezing van brandwonden voorkomen.

MRS Abacterie

Onderzoekers van de Nederlandse Brandwonden Stichting hebben een nieuwe behandelmethode ontwikkeld, waarmee ze brandwondlittekens kunnen voorkomen of verminderden. Hiervoor maken ze gebruik van een biologische pleister. 

Voor het maken van de pleister verwijderen de onderzoekers een klein stukje gezonde huid met opperhuidcellen bij de patiënt. De cellen worden daarna geïsoleerd en gekweekt in een kweekbakje.

Huidtransplantaat

Na twaalf dagen zijn er genoeg opperhuidcellen beschikbaar om op een oppervlak van een biologisch afbreekbaar materiaal aan te brengen. Vervolgens wordt het materiaal als een soort pleister aangebracht over een huidtransplantaat heen. 

Het verwijderen van verbrand weefsel en het transplanteren van gezonde huid is een veelgebruikte en noodzakelijke behandelmethode voor patiënten met grote en diepe brandwonden. Deze methode veroorzaakt echter pijnlijke littekens in de huid van de patiënt.

De nieuwe methode vermindert de littekens en verbetert de pigmentatie ervan. Hierdoor komt het litteken meer overeen met de gezonde huid van de patiënt. Daarnaast kan bij traditionele donorhuidtransplantaties een afstotingsreactie van het lichaam ontstaan. Volgens de onderzoekers gebeurt dat bij de nieuwe biologische pleister niet.

Bron: Nederlandse Brandwonden Stichting | Foto: Nate Steiner, Creative Commons (Cropped by DuurzaamBedrijfsleven)

Zenuwceltest detecteert giftige mosselen zonder dierproef

Dat stelt Jonathan Nicolas, promovendus aan Wageningen Universiteit. Zijn proefschrift beschrijft een zenuwceltest die bekende en onbekende mariene toxines opspoort. Mariene toxines zijn gifstoffen die van nature worden geproduceerd door algen. Schelpdieren als mosselen voeden zich met algen, waardoor deze gifstoffen zich in de mossel kunnen ophopen.Wanneer een mens of dier de besmette schelpdieren eet, kunnen er vergiftigingsverschijnselen optreden, zoals buikkramp, diarree, geheugenverlies of verlammingsverschijnselen. Het testen van alle schelpdieren die zijn bestemd voor menselijke consumptie is wettelijk vereist.MuizentestenOm dit te testen, gebruiken onderzoekers, naast chemische testen, in een groot deel van de wereld nog muizentesten. In Nederland en in de Europese Unie is de test niet meer toegestaan, maar wereldwijd worden er nog steeds meer dan een miljoen muizen per jaar gebruikt.Bij de muizentest wordt een extract van schelpdieren in de buikholte van de muis geïnjecteerd. Wanneer de muis binnen 24 uur overlijdt, zijn de schelpdieren niet geschikt voor menselijke consumptie.GifstoffenDoor gekweekte zenuwcellen bloot te stellen aan natuurlijke gifstoffen, ontdekte Nicolas dat een alternatieve laboratoriumtest een breed repertoire aan gifstoffen kan opsporen. De benadering werkte zowel voor de gifstoffen die verlammingsverschijnselen veroorzaken als voor gifstoffen die diarree veroorzaken.Nicolas voerde een deel van zijn promotieonderzoek uit bij Rikilt Wageningen UR. Het instituut ontwikkelde eerder al een chemische test voor de toxines die diarree veroorzaken. Deze test is nu de norm voor landen binnen de Europese Unie. Het vernieuwende aan de test van Nicolas is dat ook niet bekende gifstoffen gevonden kunnen worden.Bron: Rikilt Wageningen UR | Foto: Smabs Sputzer, via Flickr Creative Commons (Cropped by DuurzaamBedrijfsleven)