Chantal Blommers 06 april 2023, 12:23

Dit is waarom het maar niet lukt om groente en fruit btw-vrij te maken

Appels, aardbeien en bessen: ze zijn gezond en het moet voor iedereen mogelijk zijn om ze te kopen. Daarom roepen organisaties al langer op om de btw op groente en fruit af te schaffen. Het kabinet wilde dat ook, toch is dat nog niet gebeurd. Waarom niet?

Adobe Stock 78123835 Preview Het kabinet wil ook af van de btw op groente en fruit. | Credits: Adobe

Voor 12 cent koop je in de supermarkt een roze koek. Voor een appel moet je zo’n 60 cent neertellen. Foodwatch schrijft er vol ongeloof over in de nieuwsbrief: met het eten in de supermarkt gaat iets vreselijk mis. Natuurlijk, door de inflatie zijn alle boodschappen duurder geworden, maar: “Gezond eten en drinken is de afgelopen tien jaar meer in prijs gestegen dan ongezond voedsel. De prijs van groente en fruit ging met bijna 20 procent omhoog.”

Petitie

De organisatie ziet een direct verband tussen het duurdere fruit en de hoge zorgkosten. “Opeenvolgende kabinetten klagen steen en been over de oplopende zorgkosten. Maar een gezond voedselbeleid als vorm van ziektepreventie ontbreekt vrijwel volledig.” De organisatie vindt dat de overheid gezond eten veel meer moet stimuleren en roept al jaren op om de btw op groente en fruit af te schaffen. Ruim 120.000 Nederlanders ondertekenden inmiddels de petitie die het kabinet daartoe oproept.

In het regeerakkoord spraken VVD, D66, CDA en ChristenUnie eerder af om te bekijken of het btw-tarief op groente en fruit kan worden verlaagd tot nul procent. Ook zij meenden dat dit consumenten zou stimuleren om gezonder te leven en wilden de btw afschaffen per 2024. Tegelijkertijd werd al snel duidelijk dat dit niet zo één, twee, drie geregeld zou zijn. Waarop loopt het spaak?

Wat valt precies onder groente en fruit?

De belangrijkste reden dat er nog geen knoop over het btw-tarief is doorgehakt, is dat er onduidelijkheid is over welke producten precies onder het nieuwe nultarief moeten gaan vallen. Want wat valt er precies onder groente en fruit? Geldt het afschaffen van het btw-tarief ook voor groente in pot? En hoe zit het dan met diepvriesfruit, een maaltijdsalade, geschilde groenten of een potje tomatenpastasaus? Wat groente en fruit is, is op het eerste oog misschien logisch, maar onderzoekers waarschuwen het kabinet dat dit juridisch gezien niet zo is. Dat betekent dat producenten naar de rechter kunnen stappen om te bedingen dat hun product óók onder het nultarief moet vallen.

“Juridische houdbaarheid en de uitvoerbaarheid wegen zwaarder dan gezondheidswinst”, stellen de onderzoekers. “De juridische houdbaarheid en de uitvoerbaarheid kunnen immers grote gevolgen hebben voor het realiseren van de doelstelling van de maatregel.” Het vaststellen dat – bijvoorbeeld – fruit in blik niet onder de maatregel valt, kan niet zomaar. “Wij verwachten dat er geen enkele afbakening mogelijk is die niet tot juridische procedures gaat leiden”, schrijven de onderzoekers.

Het gewenste effect

Het btw-tarief op groente en fruit is nu 9 procent. Als dat nul procent wordt, dan zou dat dus betekenen dat de producten een stukje goedkoper in de supermarkt komen te liggen. Maar, zo waarschuwen onderzoekers, of de daling in btw wordt doorberekend in de prijs is nog maar de vraag. Bovendien is het volgens hen ook niet automatisch zo dat mensen meer groente en fruit kopen, als de prijs daalt. De prijs van deze producten is, zo omschrijven zij, ‘inelastisch’. Een kleine prijsdaling heeft daarom waarschijnlijk niet zo’n groot effect.

Bovendien, zo schrijven de onderzoekers, zullen juist de mensen die meer verdienen, van de prijsdaling profiteren. Zij eten namelijk in zijn algemeenheid meer groente en fruit dan mensen met een lager inkomen. “De gezondheidseffecten van een geringe stijging van consumptie van groente en fruit zijn waarschijnlijk beperkt.”

Veel werk voor de belastingdienst

Volgens de onderzoekers kost het veel werk voor de belastingdienst om het nieuwe tarief in te voeren en te handhaven. “De belastingdienst ziet bij alle varianten forse risico’s met betrekking tot de uitvoering en handhaving en verwacht dat zelfs met een forse personele inzet de handhaving onvoldoende gewaarborgd kan worden. Als wat binnen of buiten de afbakening valt onderhevig is aan discussie en de belastingdienst moet bepalen wat wel en niet onder het nultarief valt, leidt dit tot een moeilijk uitvoerbare en handhaafbare regeling.” Producenten zullen, zo verwachten de onderzoekers, massaal aan de bel gaan trekken bij de belastingdienst om te overleggen of zij wel of niet in aanmerking komen voor het nultarief.

De kosten

Voor het invoeren van het nultarief moet de overheid tussen de 550 en 950 miljoen euro reserveren. Het verschil in die bedragen zit ‘m in de variant die de overheid kiest en welke producten dus onder ‘groente en fruit’ gaan vallen en welke niet. Het onderzoeksbureau heeft deze kosten berekend. Daarnaast loopt de overheid btw ‘mis’ die ze anders over het gekochte groente en fruit had gekregen. Foodwatch denkt dat dit hetgeen is waar het kabinet mee zit. “Dat de overheid geen directe actie onderneemt terwijl de prijs van groente en fruit alsmaar hoger wordt en de toegang tot gezond voedsel steeds moeilijker, is ongelofelijk. Daarom vermoeden wij dat het mislopen van inkomsten voor de overheid de werkelijke reden is om deze afgesproken maatregel te traineren en rekken.”

Foodwatch wijst op andere landen. In landen als Ierland, Engeland en Malta is het btw-tarief op groente en fruit nul. Andere landen hebben een gereduceerd tarief, zoals Spanje (4 procent) en Letland (5 procent). “Er zijn genoeg internationale voorbeelden om van te leren.”

Hoe nu verder?

Foodwatch kondigt aan het ‘er niet bij te laten zitten’ en in actie te komen. De onderzoekers schrijven dat er ‘alternatieve instrumenten zijn om burgers aan te zetten tot een gezonder voedingspatroon’. Zo kan er bijvoorbeeld worden gekeken naar het belasten van ongezond voedsel (suikertaks) of het beperken van reclames van ongezond eten. Voor nu is het kabinet aan zet, om een knoop door te hakken over het plan.

Lees ook:

Ontdekking RIVM: kleding recyclen is niet gevaarlijk

Toenemende veiligheidseisen voor chemicaliën in textiel zetten druk op de ketel bij kledingmerken. Zij willen inzetten op gerecyclede stoffen, maar weten vaak niet precies waar dat materiaal vandaan komt. Dat maakt het lastig om in te schatten of er gevaarlijke chemische stoffen in hun nieuwe producten zitten. De kans is reëel dat oud textiel stofjes bevat die inmiddels verboden zijn. Om de milieu- en gezondheidsrisico’s van gerecycled textiel in te schatten, dook het RIVM in de chemische samenstelling van gebruikte kleding, die zich al dan niet leent voor recycling. De opdracht komt van de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA).Chemisch gevaar Gerecycled textiel mag niet zomaar de schappen in. Of het nou om lakens, gordijnen of bloezen gaat, producten moeten voldoen aan de Europese wetgeving voor chemische stoffen. Steeds meer van dat soort stofjes worden verboden omdat ze negatieve effecten hebben op het milieu en de gezondheid van mensen. Nederland is bijvoorbeeld betrokken bij het proces om de PFAS-groep van ruim 10 duizend stofjes op die lijst te krijgen. Gerecyclede kleding is veilig Het rapport bevat een samenvatting van twaalf onderzoeken naar de chemische stoffen in weggegooide kleding. De conclusie van dit metaonderzoek is dat (deels) gerecyclede kleding hoogstwaarschijnlijk voldoet aan de veiligheidseisen van nieuw geproduceerd textiel. De waardevolste studie was een groot project geleid door H&M en Ikea, die specifiek ging over kledingafval dat al apart was gelegd voor recycling – lang niet al het afval is daarvoor geschikt. Als richtlijn voor veiligheid werd de wereldwijd bekende AFIRM Restricted Substances List gebruikt. Die lijst bevat gevaarlijke stoffen zoals lood, nikkel, en zogenoemde ‘AZO dyes’ waar strenge regels voor gelden in de productie van kleding en textiel. Gevaarlijke (soms verboden) stoffen kwamen maar in heel kleine mate voor (1 tot 2 procent). Uitzonderingen zijn de stoffen DEHP (kankerverwekkend) en cadmium (veroorzaakt nierschade), die in 25 en 17 procent van de steekproeven voorkwamen. Maar omdat gerecycled materiaal bijna altijd gemengd wordt met zo’n 50 tot 75 procent nieuw materiaal, is de concentratie van zo’n stof in een nieuw kledingstuk toch verwaarloosbaar.De levensloop van oude kleding in Nederland.Stofjes opsporen In de productie van textiel worden duizenden chemische stofjes gebruikt en sommige blijven – opzettelijk of onopzettelijk – in het eindproduct zitten. De gebruiker van een kledingstuk komt in nauw contact met die soms gevaarlijke stoffen en dat kan gevolgen hebben voor de gezondheid. Daarom is het belangrijk dat al het textiel dat de recycling in gaat, hierop wordt gecontroleerd. En dat is nogal een uitdaging.Recyclekaart Het RIVM heeft meteen het recyclingproces van oude kleding in Nederland in kaart gebracht, weliswaar met data uit 2018. In dat jaar gooiden Nederlanders 305 kiloton textielafval (kleding, schoenen, bedlinnen) weg, waarvan meer dan de helft in de verbrandingsoven belandde. Er kwam ook nog een stuk import binnen van 98 kiloton en toch werd slechts 39 kiloton, dus minder dan 10 procent van al dat textielafval, in eigen land gerecycled – meestal laagwaardig, bijvoorbeeld tot isolatiemateriaal of vilt. In de circulaire economie die Nederland nastreeft, past alleen hoogwaardige vezel-tot-vezel-recycling, dus in een gesloten kringloop. Wereldwijd bedraagt die categorie nu slechts 1 procent. Lang niet alle oude kleding komt in het recyclingcircuit terecht. Van de 40 items die elke Nederlander jaarlijks weggooit, komen 25 stuks bij het huishoudelijk afval terecht in plaats van in de textielcontainer. Beleidsmakers moeten tools bouwen Om de veiligheid van gerecycled textiel te garanderen, moeten beleidsmakers tools gaan bouwen voor de industrie, adviseert het RIVM. Dan weten merken en hun leveranciers hoe ze de chemische samenstelling van hun (deels) gerecyclede producten kunnen achterhalen en kunnen consumenten zorgeloos meegaan in de transitie naar circulaire kleding. Het RIVM signaleert ook een behoefte aan meer onderzoek, bijvoorbeeld naar het sorteerproces. Producten die veel chemicaliën bevatten, zoals functionele jassen, kunnen bijvoorbeeld bewust uit de recycle-loop worden gehouden. De data over de chemicaliën in kleding en de samenstelling van textiel kan ook een boost gebruiken. De groeiende berg textielafval in Nederland vraagt om een kleine revolutie in de afvalverwerking met inzet van inzamelaars, sorteerders en producenten. Veilig recyclen is de eerste haalbare stap.Lees meer:Deze recyclemachine kan van elke textielvezel stukjes stof makenPrimeur voor Tomo: eerste duurzame warenhuis opent zaterdag in LeidschendamTweedehands kleding kopen een daad voor klimaat? Dat hangt ervan af