Na een week van gesprekken zijn er geen echte afspraken op tafel gekomen. Volgens Alden Meyer, strategie en beleidsdirecteur van de Union of Concerned Scientists uit Washington, komt dit door een gebrek aan politieke wil vanuit de rijke landen. De klimaatproblemen worden erkend, maar de benodigde actie ontbreekt.
“Het is het gebrek aan politieke wil van de wereldleiders om in te gaan tegen de lobbygroepen die lang en hard gewerkt hebben om een duurzame, CO2-arme toekomst te blokkeren. Zolang dat niet verandert, zullen we niet de actie zien die nodig is,” vertelt Meyer.
Klimaatverandering
Om de klimaatverandering binnen de perken te houden, moet de opwarming van de aarde beperkt blijven tot maximaal twee graden Celsius. Op dit moment is de wereld echter op weg naar een temperatuurstijging van vier graden Celsius. Om dit te voorkomen moeten de landen samenwerken: in CO2-uitstoot betekent dit dat tot 2020 een daling van 10 miljard ton gerealiseerd moet worden.
Voor een land als Canada – dat door Meyer als één van de ‘blokkerende landen wordt gezien – zal dit betekenen dat zij 78 procent van haar olie, gas en steenkool niet meer kunnen gebruiken. De kans dat Canada dit doel gaat halen is klein. Zij geven een miljard dollar per jaar uit aan subsidies voor fossiele brandstoffen, terwijl de steun voor schone energie is verlaagd. Ook investeert het Noord-Amerikaanse land in vervuilende teerzanden bij Alberta, die jaarlijks één miljard ton CO2 uitstoten.
De landen zullen in juni nogmaals bij elkaar komen in Bonn. In november zullen de knopen worden doorgehakt in Warschau.
Foto: Bidgee via Flickr.com
Bron: IPS News
