Het is voor het eerst dat Indonesië met zo’n ambitieus plan komt waar zoveel verschillende partijen achter staan. Het rapport vergelijkt het ‘business as usual’-scenario dat nu heerst met een toekomst waarin het land de plasticvervuiling op vijf manieren aanpakt. Die manieren zijn:
- wegwerpplastic verminderen of vervangen. Dit zou jaarlijks een miljoen ton plastic schelen;
- nieuwe plastic producten recyclebaarder maken;
- binnen vijf jaar moet 80 procent van al het plastic inzamelen; nu is dat 40 procent;
- meer recycle-fabrieken voor plastic opzetten in Indonesië;
- al het plastic dat niet opnieuw gebruikt kan worden, gecontroleerd verwerken.
Lees ook: Een miljard minder plastic producten in 2020
Investeren in minder plastic
De actiepunten vragen om investeringen van de overheid en van bedrijven. Het Britse Plastic Energy nam zich vorig jaar al voor om vijf fabrieken te bouwen voor recycling, maar er moeten er nog meer bij komen om de grote hoeveelheden plastic aan te kunnen. In 2017 produceerde Indonesië zo’n 6 mln ton plasticafval. Daarvan kwam volgens het rapport 10 procent (620.000 ton) in de oceaan terecht. Uiteindelijk breekt dat plastic af in kleinere deeltjes en wordt het onderdeel van de plasticsoep.
Dat is niet de enige reden dat Indonesië zich zorgen maakt om plastic. Veel afgelegen dorpjes hebben geen centrale, aparte inzameling van plastic en verbranden het vaak rond hun eigen huis. Dat is slecht voor de volksgezondheid. Zelfs als plastic wel wordt ingezameld, wordt het alsnog verbrand.
Plastic uit het Westen
Al deze misstanden moeten met de actiepunten opgelost worden. Waar het rapport opvallend genoeg niets over zegt, is de grote hoeveelheid geïmporteerd plasticafval. Westerse landen verschepen regelmatig grote hoeveelheden afval naar landen in Azië. Mogelijk zorgt een betere recycling-infrastructuur in Indonesië er ook voor dat geïmporteerd afval een tweede leven krijgt.
Lees ook: Uitvinding maakt hard plastic beter recyclebaar
Bron: National Plastic Action Partnership | Beeld: Adobe Stock
