Erik Verheggen 08 juli 2015, 15:17

Inzameling fietsaccu’s komt van de grond

Consumenten leverden in 2014 87 ton fietsaccu’s in bij fietsdealers. Daarmee is in korte tijd een effectief inzamelnetwerk voor recycling opgebouwd.

Juiste banner 2021

Dat blijkt uit het jaarverslag 2014 van de Stichting Batterijen (Sitbat). Jaarlijks rollen ongeveer 220.000 elektrische fietsen de deur uit bij Nederlandse fietsenmakers. Fietsproducenten en importeurs hebben een innameplicht, maar beschikten eerder nog niet over het netwerk om de accu’s veilig en verantwoord in te zamelen en te verwerken. In samenwerking met Stibat is sinds vorig jaar een inzamelnetwerk via de fietsdealers actief.

Stibat organiseert als non-profitorganisatie de inzameling en recycling van afgedankte batterijen in Nederland. In 1995 richtten batterijenproducenten en importeurs de organisatie op om aan de wettelijke inzamel- en recycleverplichtingen te voldoen.

In totaal is in Nederland in 2014 meer dan 3 miljoen kilogram batterijen ingezameld via de 24.000 inleverpunten van Stibat. Afgezet tegen het aantal op de markt gebrachte batterijen staat dit gelijk aan 44,6 procent, bijna twee keer zo veel als de Europees vastgestelde inzameldoelstelling van 25 procent. 

Bron: Stibat

Virtuele supercomputer IBM helpt zoektocht naar schoon water

De toepassing van waterzuivering met nanotechnologie is een doorbraak voor de ontwikkeling van filtratiesystemen. Uit het onderzoek blijkt dat onder bepaalde omstandigheden de natuurlijke kleine trillingen van de nanobuisjes het transport van water verbetert. Omdat de trillingen van nature voorkomen, is het principe energie-efficiënt. De nanobuisjes zijn zo gebouwd dat de minuscule gaatjes watermoleculen doorlaten, maar alle andere stoffen tegenhouden. In 2005 bleek al dat het effect van de nanobuisjes op de hoeveelheid water die door de filters stroomt, veel minder groot is dan gedacht. Alleen was de reden tot nu toe niet duidelijk. De ontdekking is resultaat van een brede samenwerking van Britse, Zwitserse en Australische wetenschappers, geleid door een team van de Tsinghua University in Beijing, en de Israëlische Tel Aviv University. Gratis rekenkrachtHet Computing For Clean Water-project maakte voor een betrouwbare simulatie van het principe gebruik van het World Community Grid, de virtuele supercomputer van IBM. De eigen beschikbare rekenkracht was ontoereikend.Het WCG bestaat uit de gecombineerde rekenkracht van drie miljoen particuliere computers. Wetenschappers kunnen hiervan gratis gebruik maken voor wereldwijde oplossingen op het gebied van gezondheid, armoede en duurzaamheid. De vituele computer is onderdeel van het programma binnen IBM voor maatschappelijk verantwoord ondernemen (MVO). Het schoon water-project kreeg de beschikking over 150.000 particuliere computers voor ruim 100 miljoen berekeningen. De noodzakelijke berekeningen zouden bij een commercieel bedrijf $15 mln hebben gekost.Volgens het onderzoeksteam kan de ontdekking bijdragen aan een effectieve, goedkope en energie-efficiënte productie van schoon drinkwater.Bron: Tsinghua University, World Community Grid | Foto: Hawaii County, via Flickr Creative Commons (Cropped by Duurzaambedrijfsleven)