Het rapport is onderdeel van het European Clothing Action Plan (ECAP), een Europees LIFE-project waarin Rijkswaterstaat samen met enkele organisaties uit Engeland en Denemarken werkt aan het verminderen van de milieu-impact van kleding.
Steden lopen achter met kledinginzameling
Het onderzoek concentreert zich op kledinginzameling van steden, omdat daar gemiddeld genomen de hoeveelheid ingezamelde kleding per hoofd van de bevolking achterblijft ten opzichte van de rest van de bevolking. Bovendien leeft 40 procent van de Europese bevolking in een stad met meer dan 150.000 inwoners.
Plan Miljø bracht de case van zeven Europese steden in kaart (waaronder Rotterdam) die in de afgelopen jaren de inzameling van textiel verbeterden. Het blijkt dat er een grote diversiteit aan inzamelmethodes bestaat, maar ook dat textielinzameling pas verbetert als gemeenten zich daarmee actief gaan bezighouden door de inzameling te coördineren.
Geen wirwar aan verzamelaar
Op basis van de praktijkvoorbeelden komen de onderzoekers met een reeks aanbevelingen. Voorkom een wirwar aan verschillende inzamelaars die met elkaar de concurrentie aangaan. Door het inzetten van één of twee gekwalificeerde partijen creëer je meer duidelijkheid naar de consument.
Het inzetten van grote verzamelplaatsen, mobiele containers, inzamelplekken bij supermarkten en scholen; Parijs liet zien dat je door het inzetten van verschillende verzamelmethodes verschillende doelgroepen kunt bereiken.
Onbekend met recycling
In Rome leidde meer openheid naar burgers over wat er met het ingezamelde textiel en de verdiensten daarvan gebeurde tot een groei in de inzameling van 65 procent. Veel burgers gooien alleen kleding in de textielbak als zij denken dat andere mensen dit nog kunnen dragen. Dat textiel kan worden gerecycled, is nagenoeg onbekend. Het rapport adviseert daarom om meer te communiceren over wat er met niet-herdraagbare kleding gebeurt.
Lees verder:
Bronnen: ECAP, Rijkswaterstaat | Afbeelding Shutterstock
