Redactie DuurzaamBedrijfsleven.nl 18 maart 2014, 17:05

Overheid vergeet duurzaamheid bij inkoopbeleid

Overheidsorganen vergeten duurzame doelstellingen op het gebied van inkoop. Slechts drie overheidsinstanties verwijzen naar zelf opgestelde duurzame inkoopvoorwaarden.

6514895529 894db10023 b e1395158069904

Dit blijkt uit een rapport van de Stichting Onderzoek Multinationale Ondernemingen (SOMO). In het rapport is de inkoop van telefoons, bedrijfskleding, natuursteen en koffie van 25 overheidsinstellingen onder de loep genomen. Rijksoverheid, provincies, waterschappen, gemeenten en ministeries besteden hier per jaar ruim €60 mrd. aan.

SOMO schrijft dat de overheid haar invloed kan aanwenden om het sociale en duurzame beleid van multinationals te verbeteren. In de telefoonbranche wordt het werknemers bijvoorbeeld moeilijk gemaakt zich te organiseren in een vakbond. Op sommige koffieplantages is zelfs vaak nog sprake van slavernij of dwangarbeid.

 

Sociale Voorwaarden

 

Het inkoopbeleid kent onder de naam ‘Sociale Voorwaarden’ al wel duurzame doelstellingen, maar in de praktijk wordt hier nauwelijks naar gekeken. Het grote probleem zit in een compleet andere interpretatie van de doelstellingen bij verschillende overheidsorganen. Bij 60 procent is respect voor internationale arbeidsnormen opgenomen in het bestek, maar niet volgens het landelijk beleid. Slechts 8 procent neemt de Sociale Voorwaarden letterlijk op in de voorstellen.

 

Selectiefase

 

De gemeente Utrecht loopt bij de inkoop van natuursteen voor op de rest. Utrecht vraagt leveranciers in de selectiefase al om een risico-analyse. Bij andere overheidsinstanties komt dit pas aan de orde in de contractfase. Selectie vooraf zou volgens SOMO een sleutelrol kunnen spelen voor het landelijk inkoopbeleid. De inkoper kan van tevoren al een leverancier kiezen die duurzaam werkt.

Overheidsinstanties letten wel op duurzaamheid en sociale rechten, maar hierin zijn geen duidelijke richtlijnen per product vastgesteld. Zo wil de gemeente Bergen op Zoom graag biologische koffie, maar de gemeente Almere legt de focus op Fair Trade. Dit maakt de beoordeling van duurzaam beleid erg lastig.

Het onderzoeksbureau bekeek alleen de tenders en niet de uiteindelijke aankoop. In veel gevallen was namelijk niet duidelijk welke leverancier de opdracht binnenhaalde. SOMO onderzoekt wereldwijd multinationale ondernemingen en het resultaat van hun activiteiten op mens en milieu.

Bron: SOMO | Foto: Arne Kuilman by Flickr

Van zure melk naar duurzaam textiel

textielvezels van zure melk en water.Qmilk is opgericht door Anke Domaske die op zoek was naar niet-allergene kledingstoffen voor haar ernstig zieke vader. Nadat Domaske een video op YouTube had gezien over melkdraden bedacht zij dat het ouderwetse productieproces van textiel, waarbij veel chemicaliën worden gebruikt, schadelijk zou zijn voor haar vader.De jonge vrouw wist dat een milieuvriendelijker proces ook mogelijk moest zijn. Zo onschuldig dat je de draden zou kunnen opeten, zegt Anke Domaske in een interview met de Britse krant The Guardian. Noodle-machine Volgens de oprichtster van Qmilk werkt het apparaat als een grote noodle-machine. “Je voegt proteïnepoeder toe aan water en mixt dit tot het een deeg wordt.” Het deeg wordt vervolgens door een spuitkop met kleine gaatjes geduwd. “In plaats van eetbare noodles krijg je textielvezels.” De proteïne waar het om gaat is caseïne.Domaske legt uit dat dit proces met elke soort melk kan, maar net verzuurde koeienmelk is het veiligst. “Wij moeten de zure melk hebben, zodat wij de proteïnen kunnen scheiden." Op dit moment ontvangt Qmilk nog poeder van zuivelfabrieken. Het bedrijf is bezig om het inzamelingsysteem voor zure melk in te richten en te verbeteren.De Universiteit van Berlijn onderzocht dat Duitsers gezamenlijk ongeveer twee miljoen ton per jaar aan melk in de vuilnisbak gooien. Melk, dat uit meer dan tweehonderd verschillende vitamines, mineralen en eiwitten bestaat, kan worden omgezet in nuttige grondstoffen. Zure melk T-shirts Door de afhankelijkheid van zure melk lijkt het proces misschien lastig op te schalen. Domaske is er echter van overtuigd dat alleen al het huidige afval van de Duitse melkindustrie voldoende is om de hele Verenigde Staten te voorzien van een nieuw T-shirt.Domaske: “Wij hebben maximaal twee liter water nodig bij een temperatuur van 80 graden Celsius om een kilo textiel te maken. Er ontstaat vrijwel geen afval en het proces duurt ongeveer vijf minuten. Alles in de fabriek van Qmilk is van 100 procent natuurlijke en hernieuwbare materialen,”  benadrukt Domaske. Het duurde ongeveer twee jaar om de draden zo te ontwikkelen dat zij de gewenste eigenschappen hadden. Transparante keten Qmilk gaat voor een transparante productieketen: “De pers is welkom om te filmen waar het textiel vandaan komt. We begrijpen dat duurzaamheid uitnodigt tot een kijkje in de keuken.”De visie van Qmilk, de textielfabrikant uit zure melk, is een proces zonder afval. “Op dit moment veranderen wij ons afval in poeder dat hergebruikt kan worden voor ons onderzoek of als biologische toevoeging voor de plasticindustrie.” Domaske vervolgt: “Melk heeft meer dan tweehonderd ingrediënten die verspild worden als die niet verkocht wordt. Bij Qmilk zien wij dit graag als grondstoffen.”Bron: The Guardian | Foto: meg_nicol via Flickr