Erik Verheggen 07 juli 2015, 07:29

Polymelkzuur wordt interessant door Leuvens procedé

Polymelkzuur is een bioplastic die uit maïs of suikerriet wordt gewonnen. De productie is echter duur. Een nieuw procedé kan het PLA een serieus, duurzaam alternatief maken voor conventionele plastics.

GVB elektrisch

Dat meldt het Centrum voor Oppervlaktechemie en Katalyse van de KU Leuven. Het instituut heeft een procedé ontwikkeld dat de productie van polymelkzuur (PLA) eenvoudiger en bovendien afvalvrij maakt.

Biobased

Verschillende PLA-producten bestaan al, zoals composteerbare bekers of folie om groenten te verpakken. Het polymelkzuur is biobased en biologisch afbreekbaar.

[image]

PLA wordt geproduceerd uit de suikers in maïs of suikerriet. Producenten zetten die suikers om in melkzuur, wat een grondstof is voor PLA. Het polymelkzuur vergaat na een aantal jaren vanzelf. Als het goed ingezameld wordt, is het ook industrieel composteerbaar en recyclebaar. 

PLA is bovendien biocompatibel. Het kan gebruikt worden in het lichaam voor medische toepassingen. Een toepassing is hechtingsdraad die vanzelf vergaat.

Toch is PLA door de hoge productiekosten tot nu toe geen echt alternatief voor plastics uit aardolie. Een nieuw procedé van de KU Leuven zou daar verandering in kunnen brengen, zegt postdoctoraal onderzoeker Michiel Dusselier op de website van de universiteit: “We passen eigenlijk een concept uit de petrochemie toe op biomassa. In de reactor gebruiken we een zeoliet als katalysator.”

Zeolieten zijn mineralen met een poreuze structuur. Dusselier: “Door de zeoliet te selecteren op de vorm van de poriën maken we dat het melkzuur rechtstreeks de PLA-bouwblokken vormt. Dat nieuwe procedé biedt verschillende voordelen tegenover de klassieke methode: we bekomen een hogere opbrengst met minder afval en zonder gebruik van metalen; bovendien kan de productie goedkoper, omdat er één tussenstap minder nodig is.”

Verkocht

Professor Sels van de KU Leuven verwacht dat de nieuwe technologie snel ingeburgerd zal raken. “De bevinding uit het doctoraat van Dusselier is door de KU Leuven gepatenteerd en dat patent is ondertussen verkocht aan een chemisch bedrijf dat het productieproces op industriële schaal wil toepassen”, zegt hij.

Sels wijst op een ander voordeel van PLA. “Polymelkzuur is ook één van de weinige plastics die zich goed lenen tot 3D-printing. Uiteraard zal PLA nooit volledig de traditionele plastics uit aardolie vervangen; sommige producten, zoals de afvoerbuis van je toilet, mogen nu eenmaal niet biodegradeerbaar zijn. En het is niet de bedoeling wegwerpplastics te promoten. Maar wat er van polymelkzuur gemaakt wordt, kan nu wel goedkoper en groener. Dit procedé is een mooi voorbeeld van hoe chemische nijverheid én biotechnologie kunnen samengaan.”

Bron: KU Leuven | Foto: Elke Wetzig, F. Kesselring, Creative Commons (Cropped by DuurzaamBedrijfsleven)

Verborgen chips voor een duurzame kledingproductieketen

Radio-frequency identification (RFID) maakt het mogelijk informatie op te slaan op chips en deze vervolgens op afstand uit te lezen.Een onderzoeksteam aan de Nottingham Trent University (NTU) heeft een methode ontwikkeld om chips met een afmeting van 1 bij 0.5 millimeter direct in garen te verwerken. Korte, dunne koperdraadjes aan weerszijden functioneren als antennes. Dankzij een omhulsel van hars is de chip wasmachine- en drogerbestendig.Transparante ketenMet behulp van de RFID-chips zijn meerdere kledingstukken tegelijk en op afstand te scannen. Volgens de onderzoekers biedt dit grote mogelijkheden voor verschillende partijen in de textielsector. Zo zou het sorteren van gedoneerde kleding op efficiëntere, geautomatiseerde wijze kunnen gebeuren. Ook zijn de route en de eindbestemming van de kleding controleerbaar via de goed verborgen chip.De toenemende vraag naar duurzame producten leidt ertoe dat steeds meer bedrijven zich inzetten voor een transparante keten. Scanbare barcodes en chips spelen hierbij een belangrijke rol. Zo levert een start-up uit Noorwegen een kledinglabel met een QR-code waarin de productiehistorie van de kleding opgeslagen is. Een onzichtbare chip, verweven in de stof, kan de betrouwbaarheid van zo’n systeem verbeteren.De onderzoekers zeggen in gesprek te zijn met een aantal geïnteresseerde bedrijven. Bij de aankoop van grote hoeveelheden ligt de prijs per chip slechts op een paar cent.  Bron: Nottingham Trent University | Foto's: Sophie & Cie, via Flickr Creative Commons (Cropped by DuurzaamBedrijfsleven) & NTU