Wilke Wittebrood
23 september 2026, 15:27

Mud Jeans krijgt een tweede leven: kan de circulaire spijkerbroek nu wél winstgevend worden?

Ondernemer Nick de Ronde Bresser kreeg het failliete schoenenmerk Van Lier in een jaar weer winstgevend. Nu waagt hij zich met Mud Jeans aan een nieuwe reddingsoperatie. De duurzame denimmaker verslikte zich in de ambitie om naar 10 miljoen euro omzet te groeien. Toch gelooft De Ronde Bresser nog steeds dat dat kan.

Mud-Jeans-sfeerbeeld (credit) Mud Jeans | Credits: Mud Jeans

Zonde zeg, dacht Nick de Ronde Bresser (33) toen hij zag dat denimlabel Mud Jeans failliet was. ‘Ik draag de broeken zelf; het is een mooi merk met een mooie missie, en ze maken een fantastisch product.’

Een jaar eerder had De Ronde Bresser Van Lier uit een faillissement gekocht en een doorstart gemaakt. Inmiddels is het schoenenmerk weer winstgevend, waarover straks meer. Dat zette hem aan het denken: kon hij die kennis en ervaring niet ook toepassen bij Mud Jeans? ‘Ik weet inmiddels hoe je een operatie redelijk snel en in afgeslankte vorm weer op de rit krijgt. Daarop heb ik Bert van Son, de oprichter, een bericht gestuurd met de vraag wat zijn plannen waren en of ik kon helpen.’

Van Son, die sinds begin 2026 niet meer operationeel betrokken was bij Mud Jeans, was volgens De Ronde Bresser behoorlijk door het faillissement geraakt. ‘Het was echt een klap. Logisch ook; hij heeft er jaren had voor gewerkt en echt een naam in de industrie gecreëerd. Ik kan je helpen bij de overname en de financiering, zei ik, maar alleen als jij het leuk vindt om door te gaan. Mijn expertise ligt bij de schoenen. Ik denk niet dat ik zonder Bert het vertrouwen had gehad om in denim te stappen.’

Oprichter komt in dienst

Van Son richtte Mud Jeans in 2012 op om het populairste kledingstuk ter wereld – de spijkerbroek – circulair te maken. Zijn visie: van oude jeans weer nieuwe maken, en dat op grote schaal.

De geestelijk vader en voormalig grootaandeelhouder van Mud is niet financieel bij de doorstart betrokken. Van Son treedt in dienst bij het nieuw opgerichte Mud Jeans B.V., waarin N5 Holding en Horizon Corporation elk 50 procent van de aandelen houden.

N5 is het bedrijf van De Ronde Bresser, Horizon de investeringsmaatschappij van Rick Schmitz en Martijn Migchelsen. De nieuwe eigenaren betaalden in totaal 255.000 euro voor de merkrechten, voorraden, domeinnamen en goodwill.

Schmitz en Migchelsen zijn ook de oprichters van zakelijk dienstverlener Firm24, de partij waarmee De Ronde Bresser vorig jaar Van Lier overnam. Het Brabantse schoenenbedrijf – specifieker: het deel van het bedrijf dat de schoenen verkoopt – ging in augustus 2025 failliet.

Van Lier weer winstgevend

Van Lier boekte in het jaar van het faillissement (boekjaar 2024/2025) een nettoverlies van ruim 1 miljoen euro. Een jaar later zijn die rode cijfers omgebogen naar een winst van circa 440.000 euro op een omzet van 3,5 miljoen euro. Dat lukte door het businessmodel en de kosten op de schop te nemen. De eigen winkels van Van Lier gingen dicht, het personeelsbestand ging van twintig naar vijf mensen en marketing, e-commerce en logistiek werden uitbesteed.

Die ingreep betekende ook een flinke omzetval: in boekjaar 2023/2024 werd nog zo’n 15 miljoen euro omgezet, ruim vier keer zoveel als nu. De Ronde Bresser: ‘In de winkels werd een substantieel deel van de omzet gerealiseerd. Die klanten zijn we mondjesmaat naar de online shop aan het krijgen. Verder is een deel van de omzet ‘achtergebleven’ in de gefailleerde onderneming en hebben we in het afgelopen boekjaar maar één volledig verkoopseizoen kunnen draaien in plaats van twee. De cijfers geven dus een beetje een vertekend beeld.’

Voor het komende boekjaar (2026/2027) rekent hij op een omzet van ‘rond de 10 miljoen’ en een winst van een half tot een miljoen euro. ‘Afhankelijk van de investeringen die we nog gaan doen. Mijn stijl is om alles uit de cashflow te doen. We gaan ons voor investeringen niet in de schulden steken.’

Onderuit door groeiambities

De goede resultaten bij Van Lier gaven het vertrouwen om Mud Jeans over te nemen. De Ronde Bresser: ‘Met dit merk hebben we hetzelfde plan. Mud Jeans had een paar jaar geleden de ambitie om naar een omzet van 10 miljoen euro te gaan, maar bleef steken op 2,5 tot 3 miljoen euro, terwijl wel fors in die beoogde groei was geïnvesteerd. De bedrijfsstructuur was te zwaar voor de omzet die er werd gemaakt. Daarom waren ze verlieslatend.’

De collecties waren bovendien te breed. ‘Mud Jeans had 4.000 tot 5.000 verschillende stock keeping units (een unieke code die wordt gebruikt om een artikel in de voorraad te identificeren, red.). Ik snap het, van één spijkerbroek moet je al 21 maten op voorraad leggen. Maar dat is gewoon niet commercieel.’

Het vernieuwde Mud wordt ‘vanuit de omzet opgebouwd’ met een kernteam, onder leiding van De Ronde Bresser als ceo. Oud-ceo Jolanda Brink keert terug om hem operationeel te ondersteunen. Founder Van Son wordt verantwoordelijk voor de merkidentiteit en missie, productontwikkeling en het contact met de 180 retailpartners die Mud Jeans voor het faillissement had. ‘De meesten kent hij persoonlijk’, zegt De Ronde Bresser. ‘Hij is ze nu opnieuw aan het benaderen. Vooralsnog is iedereen superpositief.’

Gsus en Ontour flopten

De nieuwe eigenaren nemen de arbeidsovereenkomsten van de dertien voormalige medewerkers niet over. Voor functies die binnen de nieuwe organisatie nodig zijn, worden ‘afzonderlijk afspraken gemaakt’. De Ronde Bresser: ‘Net als bij Van Lier besteden we een deel van de taken voorlopig uit, in elk geval tijdens de herstart. In deze fase kunnen we nog niet te veel intern doen.’

De Ronde Bresser begon zijn carrière in de mode- en schoenenindustrie in 2013 als medeoprichter van het kleurrijke gympenmerk Mipacha, dat vandaag de dag nog steeds online verkrijgbaar is. Twee andere avonturen liepen minder fortuinlijk af. Voor Van Lier en Mud probeerde hij de Nederlandse modelabels Gsus en Ontour na een faillissement nieuw leven in te blazen – zonder succes, beide merken zijn niet meer actief.

‘Ik was toen 24’, zegt De Ronde Bresser. ‘Terugkijkend heb ik iets te veel hooi op mijn vork genomen. Gsus was al best groot en had een heel netwerk van winkels. Ik heb misschien iets te simpel gedacht: oké, we sluiten al die winkels en we kappen met de wholesale, en we maken er een online business van.’

Als dat al lukt, dan alleen als je continuïteit weet te bieden aan de klant. ‘Op alle gebieden: productontwerp, prijs, verhaal en service. Anders loop je het risico dat je vaste klanten afhaken. Dan kan het snel gaan.’

Oud-eigenaar Van Lier ontslagen

Bij Van Lier moest oud-eigenaar Geert van Spaendonck die continuïteit na de doorstart waarborgen. Hij bleef aan boord als aandeelhouder, niet-uitvoerend bestuurder en hoofd design, tot hij in juni van dit jaar werd ontslagen. Een besluit waar Van Spaendonck het niet mee eens was en zelfs nietig achtte, meldden meerdere media.

Hij is de samenwerking niet gestart met het idee Van Spaendonck al na een jaar de laan uit te sturen, zegt De Ronde Bresser erover. ‘De eerste zes tot zeven maanden hebben we heel goed samengewerkt. We wilden de huidige business en de klanten behouden, en dat is gelukt. De grote uitdaging is nu om aansluiting te vinden bij de volgende generatie, jongens die nu in de twintig zijn. Er moest ruimte komen voor designers met nieuwe ideeën. En daarover beslissen de aandeelhouders. Maar dat ging lastig en is helaas niet heel leuk afgelopen.’

Bert van Son – die met een dienstverband de facto nog minder in de melk te brokkelen heeft – zal die berichten ongetwijfeld ook hebben gezien. De Ronde Bresser: ‘Ik kan geen beloftes doen, maar het is absoluut mijn intentie om hem lang aan boord te houden. Bert zit er ook iets anders in: minder economisch, meer idealistisch. Hij vindt het vooral belangrijk dat het merk en de missie worden voortgezet.’

Statiegeldsysteem voor kleding

De jeans van Mud bevatten al voor 20 tot 55 procent gerecycled textiel, maar de eerste spijkerbroek die volledig circulair én geschikt voor commerciële productie is, bestaat nog niet. Wil De Ronde Bresser die ambitie voortzetten? ‘100 procent’ zegt hij. ‘Niet alleen vanuit idealisme, maar ook omdat het zakelijk heel dom zou zijn om iets aan de missie te veranderen. De duurzame en circulaire identiteit vormt de absolute kern van het bedrijf.’

De missie wordt ook verder verdiept. Mud Jeans werkt met Route Circulair aan een landelijk statiegeldsysteem voor kleding, gekoppeld aan een digitaal productpaspoort. Dat paspoort bevat informatie over de herkomst, arbeidsomstandigheden en milieu-impact van een product en wordt vanaf 2027 verplicht voor verschillende sectoren, waaronder de modebranche.

Mud Jeans struikelde over de ambitie om een merk van 10 miljoen te worden. Toch denkt De Ronde Bresser dat dat nog steeds kan. ‘Nieuwe wetten dwingen de modemarkt steeds verder richting verduurzaming en recycling. Mud Jeans heeft veertien jaar ervaring op dit gebied en daarmee een enorme voorsprong.’

Geen buy-and-built-strategie

En zijn eigen ambities? Kijken we hier naar een nieuwe modegroep in wording? ‘Ik heb niet per se een plan’, zegt De Ronde Bresser. ‘Ik heb geen buy-and-build-strategie en heb de merken ook niet gekocht om ze snel weer te verkopen. Zo zit ik er niet in.’

Hoe dan wel? Uiteindelijk is dat toch de lol van het ondernemerschap. ‘Ik vind het leuk om nieuwe structuren neer te zetten en aan merken te bouwen. Ik houd van hectiek. Ik had Van Lier best snel onder controle, en met Mud Jeans heb ik mijn handen nu weer meer dan vol. Heerlijk.’

Lees ook:

Keniaanse Melvin gaat met Alkyl Recycling probleem van 1 miljard wegwerpluiers oplossen

‘Wij zijn geen normaal recyclingbedrijf. Wij hebben te maken met de grootste afvalstroom waarvoor nog geen oplossing bestaat’, zegt Kizito. De afgelopen twee jaar heeft de startup zijn technologie in het lab en in een praktijkopstelling getest. Dat gebeurde bij een afvalbedrijf in Sittard, dat ook afval inzamelt.Alkyl Recycling heeft zijn apparatuur daar opgesteld om de chemicaliën in de praktijk te testen op de luiers van plaatselijke kinderdagverblijven en incontinentieluiers van ouderentehuizen in Maastricht. ‘Met deze experimenten hebben we aangetoond dat de chemie die we in het lab hebben ontwikkeld in de praktijk ook bij grotere hoeveelheden luiers werkt’, zegt Kizito.Nu is het tijd om de innovatie verder op te schalen. ‘Ons doel is om een fabriek te bouwen die een ton luiers per dag kan verwerken en recyclen’, zegt hij. De eerste stap voor zo’n fabriek wordt eind dit jaar gezet. Die kan over twee jaar al honderden kilo’s aan luiers per dag recyclen. Hoe recycle je wegwerpluiers vol poep, plas en ziektekiemen? Gebruikte luiers zijn behoorlijk vervuild. Ze zitten vol met poep en plas, met medicijnresten, bacteriën en andere ziekteverwekkers. Om ze te recyclen zijn drie stappen nodig. Eerst moet de poep en de plas verwijderd en schoongemaakt worden. ‘Dat is een moeilijk chemisch proces, omdat het schoonmaken van super-absorberend materiaal zeer ingewikkeld is. Ons proces is daar heel effectief in’, legt Kizito uit.In de tweede stap moeten de luiers gesteriliseerd worden, oftewel: de bacteriën en ziekteverwekkers moeten worden gedood en de medicijnresten verwijderd. ‘Dat is doorslaggevend, want in Nederland gelden hiervoor hele strenge normen. Het materiaal dat je verkoopt in de markt moet veilig zijn. Onze technologie voldoet aan de detectiedrempel van het RIVM en voldoet aan die normen’, legt hij uit.In de derde fase moet het materiaal gescheiden worden. Alkyl Recycling haalt hierbij het plastic, de cellulose en gel uit de luiers. Dat moet in bruikbare hoeveelheden van goede kwaliteit gebeuren. De startup weet zo’n 85 procent van al het materiaal in de luier te recyclen. ‘Het is simpel om te omschrijven maar het is een zeer moeilijk chemisch en mechanisch proces’, stelt Kizito.Het hele proces is volgens hem duurzaam omdat het weinig energie kost en nauwelijks CO2 uitstoot. ‘Dat maakt het economisch haalbaar. Te veel energiegebruik zou het te duur maken’, zegt hij. 1 miljard luiers per jaar weggegooid Wereldwijd worden dagelijks 250 miljoen luiers gebruikt en weggegooid. In andere landen worden ze op vuilnisbelten gestort, in Nederland verbrand in afvalovens. Nederlanders gebruiken maar liefst 1 miljard wegwerpluiers per jaar, jaarlijks tussen de 150.000 en 200.000 ton aan afval.Kizito kreeg het idee om luiers te gaan recyclen in 2019, toen hij nog studeerde aan de universiteit van Nairobi in Kenia. Hij zag hoeveel luiers zijn tante dagelijks gebruikte voor zijn pasgeboren nichtje en daarna weggooide. Omdat afval in Kenia niet zo goed wordt opgehaald zoals hier in Nederland slingeren die luiers overal rond op straat, met alle gevolgen van dien.Samen met twee medestudenten ontwikkelde hij een chemisch proces om de componenten van luiers te scheiden voor hergebruik. Ze richtten een bedrijf op, wonnen er prijzen mee, maar kwamen in Kenia niet verder. Betere faciliteiten in Nederland Kizito was de enige die het aandurfde om met de technologie naar Nederland te gaan en daar een nieuw bedrijf op te zetten. Met een startup-visum kwam hij terecht op de Brightlands Chemelot Campus in Geleen, waar hij Alkyl Recycling oprichtte. ‘Je hebt faciliteiten nodig, zoals een hightech lab, heel veel experts en financiering. Die heb je hier in Nederland veel meer dan in Kenia. Dan nog hebben we veel investeerders nodig. Het is een strijd die we voeren om deze technologie tot leven te wekken. Maar als de markt het wil, zal het lukken’, zegt hij.Twee jaar geleden ontving de startup een vroege faselening van het LIOF, de regionale ontwikkelingsmaatschappij van de Provincie Limburg. Kort daarna mocht hij zijn technologie demonstreren aan koningin Maxima. Eerder dat jaar maakte SBS6-programma Doe Maar Duurzaam een item over zijn uitvinding.Begin dit jaar werd hij door het FD geïnterviewd voor het speciale magazine met 50 talenten voor 2026. Kizito prijkte zelfs op de cover. ‘Daarna kreeg ik veel reacties van nieuwsgierige ambtenaren, investeerders en mensen uit de chemische industrie. Het aantal interacties op mijn LinkedIn-account groeide met 200.000 procent’, vertelt hij lachend.[caption id="attachment_186410" align="alignnone" width="900"] Begin dit jaar prijkte Melvin Kizito op de cover van het FD Magazine over 50 talenten. Credit: FD[/caption] Investeerders voor pilotfabriek nodig In december vorig jaar kreeg de startup een EU-subsidie van 1,7 miljoen euro uit het Just Transition Fund. Om de pilotfabriek van de grond te krijgen is net zo’n bedrag aan aanvullende investeringen nodig. Het LIOF wil meewerken aan de vervolgfinanciering en daarnaast praat Kizito momenteel met andere investeerders. In november of december moet het ontwerp voor de bouw beginnen. Achttien maanden later moeten de eerste luiers gerecycled worden. Over drie jaar moet de fabriek zo zijn uitgebreid dat die een ton luiers per dag kan verwerken.Er zijn genoeg potentiële klanten voor dit materiaal. De cellulosevezels kunnen hergebruikt worden voor de productie van papier, karton, textiel of bouwmaterialen of als grondstof voor biobased plastic. Het gerecyclede plastic kan gebruikt worden in kunststofmengsels als polypropyleen en polyethyleen voor nieuw plastic. De super-absorberende gel kan gebruikt worden bij de productie van cement, lijmen of coatings.Toch staat de recyclingindustrie niet te springen. Die industrie gaat momenteel door een moeilijk fase in Nederland. Daarom richt de startup zich op een andere groep klanten. Wegwerpluiers vormen namen een enorm afvalprobleem in de gezondheidszorg. Bijna de helft van al het afval in ouderentehuizen en ziekenhuizen bestaat uit incontinentieluiers. ‘Als wij dat afval recyclen helpen wij de gezondheidszorg hun duurzaamheidsdoelen halen’, zegt Kizito. Met hulp van Green Chemistry Accelerator naar de markt Alkyl Recycling is dit jaar een van de deelnemers aan de Green Chemistry Accelerator (GCA) van het platform Groene Chemie Nieuwe Economie (GCNE). Dat programma is samen met Invest-NL en de Regionale Ontwikkelingsmaatschappijen (ROM’s) opgezet om startups en scale-ups te helpen bij het opschalen van hun innovatie, het zoeken naar investeerders en het bouwen van demofabrieken. Daardoor worden blokkades weggenomen en kunnen ze eerder de markt op.Tijdens GCA werkt elke deelnemer met experts en partners aan een concreet plan voor ongeveer 200 dagen. Daarin wordt gekeken wat de belangrijkste doelen zijn om te realiseren, of er vraag en klanten zijn voor het product en of de businesscase klopt. Dat is essentieel om investeerders te trekken.‘In het begin wist ik niet of dit programma nuttig zou zijn, maar elke sessie heb ik iets nieuws geleerd over chemische startups’, vertelt Kizito. ‘Wij moesten bijvoorbeeld leren wie onze klanten zijn. Wie is bereid te betalen voor ons product? Nu hebben we onze klanten gevonden in de gezondheidszorg. Die zijn bereid te betalen voor het oplossen van hun afvalprobleem.’ Klanten gevonden voor gerecycled materiaal Kizito dacht zijn klanten te vinden in de afval- en recyclingbranche. Dat bleek niet zo. ‘Misschien in de toekomst, maar niet nu’, stelt hij. Toch heeft hij klanten gevonden die de gerecyclede producten willen afnemen. Een paar bedrijven die isolatiemateriaal maken van krantenpapier willen de cellulose als alternatief gebruiken.De startup praat ook met bedrijven die de suikers uit de cellulose halen om basisstoffen voor chemische producten te maken. Voor het plastic praat Alkyl Recycling met een bedrijf dat ook polypropyleen en polyethyleen recyclet. ‘Daar worden koffers, flessen en een hele reeks aan producten van gemaakt’, weet Kizito. Een ander geïnteresseerd bedrijf maakt er plastic korrels voor nieuwe plastic van.Voor gerecyclede gel is de markt nog jong. ‘Dat super-absorberende materiaal is nog nooit gerecycled en op de markt gebracht’, zegt hij. ‘Maar wat wij in het lab hebben teruggewonnen is van heel hoge kwaliteit. Als de prijs concurrerend is met fossiele materialen kunnen we het op de markt brengen. Daarom hebben we schaal nodig.’[caption id="attachment_186412" align="alignnone" width="1024"] In Nederland worden per jaar 1 miljard luiers weggegooid. Alkyl Recycling wil die op grote schaal gaan recyclen.[/caption] Pilot met apart inzamelen luiers Met afvalbedrijf RWM onderzoekt  Alkyl Recycling een mogelijke samenwerking in een pilot, waarmee ze willen bewijzen dat de logistiek voor de inzameling en recycling van luiers kan werken. ‘Zo laten we aan investeerders zien hoe we dit afval apart kunnen inzamelen. Dan wordt het een interessante businesscase’, zegt Kizito.Tijdens het GCA-programma kwam hij ook tot het inzicht dat Alkyl Recycling niet zelf grote fabrieken moet gaan bouwen om luiers te recyclen. In plaats daarvan wil de startup zijn technologie in licentie verkopen aan grote afvalbedrijven. Dat wordt de volgende stap. ‘Dan kunnen zij onze recyclingsystemen adopteren. Maar voordat we daar zijn moeten we bewijzen dat onze technologie werkt, wat de opbrengst is en dat de gerecyclede producten van hoge kwaliteit zijn.’ Lees ook:Back to Battery houdt kritieke grondstoffen binnen EU door ze uit afgedankte batterijen te halen Hoe 22 miljoen aan carbon credits plasticrecyclingbedrijven kan redden Changemaker Steef Fleur (Billie Wonder): 'Hoop dat we wegwerpluiers over tien jaar net zo zien als sigaretten nu' Eerder uit de luiers bespaart jaarlijks zo’n 45 miljoen kilo afval Luiers in plaats van zand: met deze innovatie staat betonproductie weer in de kinderschoenenDit artikel is gemaakt door een van onze expertredacteuren in samenwerking met onze partner Groene Chemie Nieuwe Economie. Change Inc. werkt met partners die de klimaattransitie aanjagen. Zij kunnen cases presenteren waar anderen zich aan kunnen optrekken en zijn eerlijk over de uitdagingen. Niet één bedrijf is al 100 procent duurzaam, maar veel zijn onderweg. Dankzij ons partnermodel zijn onze artikelen gratis toegankelijk voor iedereen. Benieuwd naar hoe wij werken? Klik hier.