Kernenergie heeft vele tegenstanders, maar krijgt ook steeds meer fans. Omdat het proces van kernsplitsing geen CO2 uitstoot, wordt het gezien als een vorm van groene energie.
Hernieuwbaar is het echter niet. Uranium – de belangrijkste grondstof van kernenergie – is niet oneindig beschikbaar. De huidige reserves op land zijn naar verwachting rond 2080 volledig uitgeput.
Momenteel wordt uranium vooral gewonnen in mijnen in Kazachstan, Canada en enkele andere landen. Maar wetenschappers kijken al decennia naar andere manieren om het metaal te winnen: uit zeewater, bijvoorbeeld. Dat wordt als steeds serieuzere optie gezien.
Uranium winnen uit zeewater
Uranium winnen uit zeewater is niet makkelijk: er zit slechts 0,003 milligram uranium in een liter zeewater. Maar omdat de oceanen zo gigantisch groot zijn, is er bij elkaar wel 4,5 miljard ton uranium in zeewater opgelost. Dat is genoeg voor ongeveer 65.000 jaar kernenergie.
Chinese wetenschappers hebben nu een belangrijke stap gezet door een poreus materiaal te ontwikkelen dat uranium relatief efficiënt uit zeewater kan winnen, schrijft TW.
Opmerkelijk
Soms stuit je als redactie op nieuws waarbij een wenkbrauw omhoogschiet. Die ene vreemde innovatie, een onverwacht effect van klimaatverandering of een staaltje menselijke onhandigheid. Opmerkelijk dus. In deze rubriek deelt Change Inc. bijzondere vondsten en ontwikkelingen.
Grote test moet nog komen
De onderzoekers hebben een recyclebaar materiaal ontwikkeld dat ze PhosCage noemen. In het poreuze materiaal zitten fosforclusters, die uranium in zeewater aan zich kunnen binden. Het materiaal is bovendien zo ontworpen dat er geen algen en bacteriën op kunnen groeien.
De onderzoekers maakten poreuze bolletjes van het materiaal, elk ongeveer een millimeter groot. Die halen in tien dagen wel 50,4 milligram uranium per gram materiaal uit zeewater. Het uranium kan vervolgens met chemicaliën uit het materiaal worden gewonnen.
De resultaten werden tot nu toe alleen in een lab bereikt. Belangrijke tests op open zee moeten nog bewijzen hoe efficiënt de bolletjes in het echt zijn – en of het winnen van uranium uit zee kan concurreren met uranium uit mijnen op land.



