Jeroen de Boer
03 november 2026, 10:52

Kernenergie: deze 4 Europese pioniers willen de thoriumreactor in Europa op de kaart zetten

De toekomst van kernenergie ligt in Europa mogelijk vooral bij kleinere reactoren die met thorium werken, met een veiliger productieproces en afval dat veel minder lang radioactief blijft. Change Inc. belicht vier pioniers die binnen tien jaar thoriumreactoren op de markt willen brengen.

kernenergie thorium reactor startups Europa Thorizon | Credits: Getty Images

Wind en zon zijn voor Nederland de belangrijkste troefkaarten voor een CO2-arme energievoorziening. Maar ook kernenergie is in de politieke discussie weer helemaal terug. Kerncentrales zijn immers ook een CO2-arm alternatief voor kolen en gas. Bovendien is er veel innovatie, waarbij vooral kleine kernreactoren die met thorium werken als veelbelovend worden gezien. Diverse Europese spelers zijn daar inmiddels mee bezig, met scale-up Thorizon als boegbeeld in Nederland.

Voordeel van thorium is dat het als grondstof breder beschikbaar is dan uranium. Verder zijn er mogelijkheden om kernafval van klassieke kerncentrales te hergebruiken. Na inzet in thoriumcentrales blijft afval over dat niet (honderd)duizenden, maar een veel kortere periode van honderden jaren sterk radioactief blijft.

Moderne vormen van kernenergie bieden naast milieu- en klimaatvoordelen ook geostrategische pluspunten. Europa heeft zelf immers weinig olie- en gasvoorraden. En praktisch gezien vormt de stabiele aanvoer van elektriciteit uit kerncentrales een handige aanvulling op het variabele aanbod van stroom uit zon en wind.

Thoriumcentrale: kleine gesmoltenzoutreactor

Door gebruik te maken van zogenoemde gesmoltenzoutreactoren zijn thoriumcentrales in beginsel inherent veiliger dan conventionele kerncentrales. Het splijtingsmateriaal wordt opgelost in vloeibaar zout. Dat zorgt zowel voor warmteoverdracht als koeling.

De belangrijkste uitdagingen liggen bij het corrosieve karakter van het gesmolten zout, waardoor de reactorvaten kunnen worden aangetast. Maar daar hebben thoriumpioniers naar eigen zeggen inmiddels oplossingen voor gevonden.

Het feit dat er sprake is van nieuwe technologie, betekent wel dat innovatieve bedrijven een intensief goedkeuringstraject moeten doorlopen. Het traject van basisontwerp tot commercialisatie neemt daardoor algauw meer dan tien jaar in beslag.

Vrijwel alle nieuwe spelers richten zich op zogenoemde kleine modulaire reactoren (SMR). Dat zijn gestandaardiseerde ontwerpen waarbij veel onderdelen vooraf in fabrieken worden gemaakt en op locatie in elkaar worden gezet. Dat moet bouwtijden versnellen, tegen relatief lage investeringskosten.

Naast Thorizon timmeren in Europa drie andere partijen serieus aan de weg: het Franse Stellaria, het Deense Copenhagen Atomics en Emerald Horizon uit Oostenrijk. Hieronder bespreken we voor elk van deze thoriumpioniers waar ze staan en wat de ambities zijn.

Thorizon (Nederland/Frankrijk)

Een artist impression van Thorizon. | Credits: Thorizon

Technologie: het Nederlands-Franse Thorizon heeft een ontwerp met vervangbare cartridges voor zijn gesmoltenzoutreactor ontwikkeld. Doordat het gesmoltenzoutmengsel zich in cartridges bevindt die elke vijf tot tien jaar worden vervangen, kan Thorizon voor die periode de corrosiebestendigheid veel beter garanderen. De reactorvaten hoeven immers niet vijftig jaar mee te gaan.

Thorizon wil ‘vers’, bestaand kernafval benutten in combinatie met thorium. Dat maakt het mogelijk om langdurig radioactief afval om te zetten in een afvalstroom die na een paar honderd jaar onschadelijk is.

Soort kerncentrale: de eerste commerciële centrale, de Thorizon One, is een kleine modulaire reactor met een vermogen van 100 megawatt voor de levering van elektriciteit. Doel is om naast elektriciteit ook direct warmte te leveren voor de industrie.

Financiering: Thorizon heeft de komende jaren naar verwachting ongeveer 1 miljard euro nodig voor de ontwikkeling en bouw van zijn eerste commerciële centrale. Het bedrijf heeft via vroege investeringsrondes geld opgehaald bij onder meer Invest-NL, ROM InWest, Impuls Zeeland, regionale publieke fondsen en de Europese Unie.

EPZ (exploitant van de kerncentrale in Borssele), NRG Pallas (het nucleaire onderzoekscentrum in Petten), TNO (materiaalonderzoek), Urenco (geavanceerde brandstofcyclus), de provincies Zeeland en Noord-Holland, VDL Groep, Schelde Exotech, Delmeco en een aantal Franse nucleaire partners ondersteunen Thorizon.

Tijdspad

  • 2027: Ingebruikname van een niet-nucleaire testfaciliteit in Borssele;
  • 2028: Oplevering van de Thorizon Pioneer, een nucleaire demonstratiefaciliteit in Petten;
  • 2034: Start van de Thorizon One bij de kerncentrale in Borssele. Deze eerste commerciële kerncentrale wordt dan ook aangesloten op het elektriciteitsnet.

Stellaria (Frankrijk)

Artist impression. | Credits: Stellaria

Technologie: de Franse scale-up Stellaria ontwikkelt een zogenoemde snelle-neutronenreactor, waarbij de neutronen bij splijting met een hoge snelheid vrijkomen. Hierdoor is de gesmoltenzoutreactor geschikt voor een reeks zware elementen, waaronder thorium en gerecycled kernafval. Het compacte ontwerp is specifiek ontworpen voor een hoge energiedichtheid en gebruik door industriële clusters en datacenters.

Soort kerncentrale: de Stellarium is een modulaire gesmoltenzoutreactor met een elektrisch vermogen dat standaard op 250 megawatt komt te liggen, maar voor specifieke toepassingen schaalbaar is tussen de 100 megawatt en 1 gigawatt. Ook dit ontwerp voorziet in de gecombineerde levering van elektriciteit en proceswarmte.

Financiering: Stellaria haalde in 2025 bij een financieringsronde 23 miljoen euro op bij diverse private investeerders en kreeg ook een Franse overheidssubsidie van 10 miljoen euro. Met datacenterbedrijf Equinix is een intentieovereenkomst gesloten voor een capaciteitsreservering vanaf 2035.

Schneider Electric, Technip Energies, het Franse commissariaat voor atoomenergie (CEA), de Franse veiligheidsautoriteit ASNR en Equinix (exploitant van AI-datacenters), behoren tot de partners van Stellaria.

Tijdspad

  • 2030: Kritische test bij het Franse onderzoekscentrum voor kernenergie Cadarache;
  • 2032: Oplevering van de demonstratiereactor MegAlvin;
  • 2035: Start van de eerste commerciële Stellarium-reactor.

Copenhagen Atomics (Denemarken)

Credits: Copenhagen Atomics

Technologie: Copenhagen Atomics uit Denemarken ontwikkelt kleine gesmoltenzoutreactoren die ingebouwd worden in 40-voetscontainers. Klanten kopen een reactorunit voor een vaste prijs van ongeveer 45 miljoen euro en betalen een jaarlijkse servicevergoeding van 1,8 miljoen euro. Copenhagen Atomics eigenaar blijft van de brandstof en verzorgt het onderhoud.

Soort kerncentrale: het compacte model dat in een scheepscontainer past, heeft per eenheid een elektrisch vermogen van 42 megawatt. Afzonderlijke modules kunnen worden gekoppeld tot een vermogen van honderden megawatt.

Financiering: Copenhagen Atomics heeft tot nog toe zo’n 50 miljoen dollar aan financiering opgesoupeerd. De scale-up haalde in 2026 naar eigen zeggen 80 miljoen dollar op voor verdere ontwikkeling van het prototype. Het bedrijf zoekt nog additionele financiering van 120 miljoen dollar, onder meer voor de beoogde test met een demonstratiereactor in 2028.

Het Zwitserse Paul Scherrer Institute, de European Innovation Council (EIC) en diverse Europese toeleveranciers behoren tot de partners van de Deense scale-up.

Tijdspad

  • 2026: Voltooiing en testen derde prototype in Denemarken;
  • 2028: Eerste proef met een demonstratiereactor bij het Paul Scherrer Institute (PSI) in Zwitserland;
  • Na 2030: Commerciële uitrol van gestandaardiseerde units en bouw van een gigafactory.

Emerald Horizon (Oostenrijk)

Credits: Emerald Horizon

Technologie: het Oostenrijkse Emerald Horizon werkt met een Accelerator Driven Energy System (ADES) voor zijn thoriumcentrale. Daarbij wordt gebruikgemaakt van een externe deeltjesversneller die neutronen in een bad van thoriumzout schiet. Het ontwerp maakt geen gebruik van kettingreacties: zodra de stroom naar de deeltjesversneller wordt uitgeschakeld, stopt de kernsplitsing meteen.

Emerald combineert de thoriumreactor met een energie-opslagsysteem voor zowel warmte als elektriciteit.

Soort kerncentrale: de Oostenrijkers willen zeer kleine reactoren gaan leveren. Ze werken, net als Copenhagen Atomics, met een containermodel.  Modules hebben een elektrisch vermogen van 10 megawatt per stuk. De containermodellen zijn primair bedoeld voor decentrale industriële toepassingen en ondersteuning van bijvoorbeeld de balans van het elektriciteitsnet.

Financiering: Emerald Horizon heeft sinds de zomer van 2026 een beursnotering in Wenen. De huidige marktwaarde ligt iets boven de 1 miljard euro. Via de Europese Investeringsbank heeft het bedrijf in oktober een lening van 40 miljoen euro toegezegd gekregen in het kader van het InvestEU SMR-initiatief.

Emerald heeft onder meer twee Nederlandse partners: industriebedrijf VDL Groep voor de hardware en ingenieursbureau Haskoning voor ondersteuning rond de regelgeving en vergunningverlening. Daarnaast werkt de scale-up onder meer samen met het Oostenrijkse onderzoeksinstituut Joanneum Research.

Tijdspad

  • 2029: Validatie en tests van het prototype;
  • 2031: Oplevering van een demonstratiereactor;
  • Begin jaren 2030: Start van de commerciële serieproductie.

Lees ook:

Nieuw gedrag afdwingen werkt niet: zo krijg je medewerkers wél mee in duurzame verandering

Op social media en verpakkingen van kant-en-klaarmaaltijden is een opvallend patroon zichtbaar. Vlees wordt vaak omschreven met zintuiglijke en genotvolle woorden als 'smeuïg', 'BBQ' en 'lekker'. Plantaardig eten moet het daarentegen doen met abstracte labels als 'vegan', 'gezond' of 'duurzaam'. Het is een direct bewijs van waarom een andere levensstijl vaak lastig van de grond komt: het nieuwe gedrag klinkt simpelweg niet aantrekkelijk.Wie wil werken aan duurzaamheid in de eigen organisatie, moet voorkomen dat nieuw beleid voelt als een straf. Minder vlees eten, stoppen met vliegen en minder vaak de auto gebruiken klinken al snel als verlies. Volgens professor Esther Papies van de Radboud Universiteit, die zich bezighoudt met langdurige gedragsverandering, is een andere benadering nodig: gedrag verandert pas echt als de beloning zichtbaar en voelbaar is. Drie soorten beloningen [caption id="attachment_188631" align="alignright" width="200"] Professor Esther Papies van de Radboud Universiteit.[/caption]Papies benadrukt dat nieuw gedrag in de eerste plaats fijn moet zijn. 'Richt de omgeving en je communicatie zo in dat het nieuwe gedrag aantrekkelijke beelden oproept', vertelt ze.Ze onderscheidt daarin drie vormen van beloning. De eerste is de hedonische beloning, waarbij je bijvoorbeeld benadrukt dat een treinreis in plaats van een vlucht extra tijd oplevert om een boek te lezen, of dat plantaardig eten gewoon heel lekker is.Daarnaast is er de sociale beloning: de waardering die je krijgt van mensen die belangrijk voor je zijn. Tot slot bestaat er een betekenis gerelateerde beloning. In dat geval doe je iets dat direct past bij je diepgevoelde waarden.Maar alleen aantrekkelijke taal is niet genoeg. Gedragsverandering vraagt om een omgeving waarin de duurzame keuze makkelijk gemaakt kan worden. Als plantaardige opties in de bedrijfskantine niet beschikbaar, te duur of te bewerkelijk zijn, stagneert de eiwittransitie. Psychologische processen en de inrichting van de omgeving moeten samenwerken. Pas als belonend gedrag vaak wordt herhaald, ontstaat een nieuwe gewoonte. Duurzame verandering begint bij mensen. Van gedragsverandering tot duurzaam leiderschap: ontdek hoe de Radboud Universiteit professionals en organisaties ondersteunt bij het realiseren van duurzame impact.Ruimte voor investeringen Voor leiders en managers ligt hier een duidelijke taak. Zij moeten de omstandigheden creëren waarin verandering mogelijk is. Dat vereist een heldere visie met beelden waar medewerkers daadwerkelijk deel van willen uitmaken. Papies adviseert om minder nadruk te leggen op dwingende termen als 'moeten' en 'minder'.Wie mensen mee wil krijgen met nieuw beleid, kan beter sturen op bijkomende voordelen. Duurzame keuzes leveren organisaties vaak ook gezondheidswinst, kostenbesparingen, meer natuur of een prettiger kantoorgebouw op.Uit het onderzoek van Papies blijkt bovendien dat hoogopgeleiden vaak onderschatten hoeveel zij in organisaties kunnen bereiken voor duurzaamheid. Ze raadt managers aan om te onderzoeken wat hun speelruimte is voor verandering. 'Durf een visie te hebben.' Meer dan de printer uitzetten Vaak beperken medewerkers hun duurzame acties tot marginaal gedrag. 'In ons onderzoek beginnen mensen al snel over minder printen en de monitoren uitzetten', zegt Papies. Hoewel dat nuttig is, ligt de echte impact volgens haar in het uitoefenen van invloed op stevigere pijlers: investeringen, het reiskostenbeleid en de toeleveringsketen. Ze roept managers op om actief medestanders te zoeken in de organisatie.Die medestanders zijn er genoeg: veel werknemers willen verandering en sluiten zich graag aan. Uiteindelijk draait het om het herinrichten van de kantooromgeving naar een plek waar duurzaam en gezond gedrag vanzelfsprekend is. Papies: 'We hebben het vaak over het systeem dat moet veranderen, en dat is ook zo. Maar het systeem, dat zijn wij.’ Dit artikel is gemaakt door een van onze expertredacteuren in samenwerking met onze partner Radboud Universiteit. Change Inc. werkt met partners die de klimaattransitie aanjagen. Zij kunnen cases presenteren waar anderen zich aan kunnen optrekken en zijn eerlijk over de uitdagingen. Niet één bedrijf is al 100 procent duurzaam, maar veel zijn onderweg. Dankzij ons partnermodel zijn onze artikelen gratis toegankelijk voor iedereen. Benieuwd naar hoe wij werken? Klik hier.