Maaike Kooijman
29 juli 2026, 15:36

Grafiek: Situatie in Spanje en Frankrijk stuwt CO2-uitstoot door bosbranden in Europa flink op

De natuur staat in brand – letterlijk. Dat heeft grote gevolgen voor natuur, economie én het klimaat. De CO2-uitstoot door bosbranden in Europa liep in korte tijd flink op.

Grafiek CO2-uitstoot bosbranden | Credits: Getty Images/bewerking Change Inc.

Tienduizenden hectare bos in brand, honderdduizenden mensen geëvacueerd: de bosbranden in Frankrijk en Spanje drukken ons met de neus op de feiten. Door klimaatverandering is het steeds vaker ‘brandgevoelig weer’: warm, droog en winderig.

Dat is een vicieuze cirkel, want bosbranden hebben óók weer invloed op klimaatverandering. De CO2 die in bomen is opgeslagen komt immers vrij als die bomen verbranden.

Copernicus laat zien om hoeveel uitstoot dat precies gaat. Het instituut houdt al decennia bij hoeveel bosbranden er zijn, hoe erg ze zijn, hoeveel hectare er verbrandt en hoeveel broeikasgassen er vrijkomen. Zo zie je dat de bosbranden in Frankrijk en Spanje momenteel veel gevaarlijker zijn dan normaal in deze tijd van het jaar. In Frankrijk verbrandde tot nu toe bovendien meer hectare dan in andere jaren (sinds 2012), met een zeer hoge CO2-uitstoot als gevolg.

CO2-uitstoot door bosbranden niet uitzonderlijk hoog

Kijk je naar de totale CO2-uitstoot van bosbranden in Europa, dan zie je dat de lijn tot twee weken geleden ongeveer gelijk liep met het gemiddelde van de afgelopen jaren. Maar daarna schoot de uitstoot omhoog.

Onderstaand zie je de CO2-uitstoot door bosbranden in de EU dit jaar, vergeleken met het gemiddelde tussen 2003 en 2025 (groene lijn) en de laagste en hoogste uitstoot in die jaren (grijs vlak). Let daarbij wel op dat dit gemiddelde de regionale extremen niet laat zien.

Belangrijke kanttekening is dat dit alleen data van de EU is. Voor de opwarming van de aarde is ook belangrijk wat er in de rest van de wereld gebeurt. Specifiek in de poolcirkel: in de permafrost daar zit veel koolstof opgeslagen, die vrij kan komen bij bosbranden. In Rusland en Canada is de uitgestoten CO2 nog niet uitzonderlijk hoog voor de tijd van het jaar.

Bosbranden in Nederland

Zoomen we in op Nederland, dan laat de data zien dat er dit jaar relatief veel hectare is verbrand, vooral door de branden als gevolg van defensie-oefeningen in april. De lijn met de opgetelde CO2-uitstoot loopt echter ongeveer gelijk aan het gemiddelde in de afgelopen decennia.

In het licht van klimaatverandering is het natuurlijk ook interessant of de CO2-uitstoot van bosbranden stijgt naarmate de wereld opwarmt. In Nederland lijkt dat inderdaad te gebeuren, te zien in onderstaande grafiek. De grijze balk is de gemiddelde jaarlijks CO2-uitstoot door bosbranden tussen 2003 en 2026.

Grote gevolgen voor natuur en economie

Helemaal eerlijk is het echter niet om de impact van grote branden alleen te beoordelen op hun CO2-uitstoot. Want er gaat ook kostbare natuur verloren, vaak met een flinke variatie aan planten en dieren (hoewel rond Bordeaux ook veel productiebos is afgebrand).

Daarnaast komen er bij branden schadelijke stoffen als roet en stikstofoxiden vrij, die risico’s meebrengen voor de gezondheid van mens en dier. En de economie in brandgebieden krijgt een flinke klap: volgens de Franse economieminister zijn de bosbranden ‘ook een economische donderslag is voor een regio die dat absoluut niet kon gebruiken’.

Klimaatwetenschapper Max van Gerrevink betoogt dan ook dat we niet zozeer moeten kijken naar het aantal hectare, maar naar ‘de schaal, de snelheid en de heftigheid’ van branden.

Lees ook:

Van bioplastics tot duurzame vliegtuigbrandstof: Delfzijl hotspot voor nieuwe economie

Zo’n 18 miljoen afgedankte autobanden worden straks jaarlijks gerecycled tot bruikbare nieuwe grondstoffen zoals carbon black, nafta en brandstoffen voor de scheepvaart. Het Britse Circtec opende dit jaar de deuren van de hypermoderne pyrolysefabriek in Delfzijl.Het is slechts een van de veelbelovende circulaire bedrijven die de afgelopen jaren naar de regio trokken. Ook BioBTX maakte vorige week bekend er een fabriek te gaan bouwen. Dat bedrijf gaat plastic afval en biomassa chemisch recyclen tot aromatische chemische bouwstenen als benzeen, tolueen en xyleen.Een andere speler van formaat is Avantium, dat dit jaar zijn commerciële fabriek al deels in gebruik nam. Dat bedrijf produceert FDCA, een grondstof voor het biobased en recyclebare plastic. Het bedrijf Photanol gooit het over een andere boeg en ontwikkelt technologie waarbij cyanobacteriën CO2 omzetten in chemische bouwstenen via fotosynthese. Dit jaar wordt de eerste commerciële productie verwacht.Verder bouwt SkyNRG op dit moment een fabriek die afvaloliën, vetten en andere reststromen omzet in biokerosine voor de luchtvaart. En het bedrijf Resilicon wil in Delfzijl een fabriek neerzetten voor duurzame productie van ultrazuiver silicium, voor toepassingen in zonnepanelen, batterijen en computerchips. Delfzijl interessant voor circulaire verdienmodellen Het is een cocktail van factoren die maakt dat het noordelijk havengebied interessant is voor nieuwe bedrijven met een circulair verdienmodel, zegt Sten Wennink, directeur Samenwerkende Bedrijven Eemsregio (SBE). ‘In de eerste plaats is hier ruimte, zowel fysiek als qua geluids- en milieunormen. Daarnaast heeft de regio een goede energie- en industriële infrastructuur. En de toegang tot de zeehaven maakt de plek van oudsher aantrekkelijk.’Maar misschien nog wel belangrijker is de uitgesproken ambitie van de regio om zich te profileren als broedplaats voor de nieuwe economie. ‘De regio zet sterk in op vergroening, circulaire ketens, elektrificatie en het gebruik van reststromen als grondstof’, zegt Wennink. Havenbedrijf Groningen Seaports, gemeente Eemsdelta, provincie Groningen en de NOM, de regionale ontwikkelingsmaatschappij; allemaal scharen ze zich achter dezelfde groene koers. Gedeelde verantwoordelijkheid ‘Ook is er een goede samenwerking met kennisinstellingen’, zegt Wennink. Het mbo richt zich sterk op het opleiden van operators. Het hbo op het opleiden van medewerkers en toegepast onderzoek. En de universiteit pakt een rol bij fundamenteel onderzoek in spin-offs zoals pilot- of demo plants.‘De verantwoordelijkheid voor de ontwikkeling van de nieuwe economie  valt niet bij één partij. Iedereen heeft er belang bij, van havenbedrijf, tot provincies en bestaande bedrijven. Dus iedereen moet bijdragen.’ Uitdagingen voor verduurzaming industrie Veel grote industrie- en havenclusters kwamen de afgelopen tijd in het nieuws doordat fabrieken juist hun bouwplannen staakten. In Rotterdam sloten de fabrieken van LyondellBasell en Tronox, en bliezen Shell en BP hun plannen voor duurzame brandstoffen af. Chemelot in Limburg nam afscheid van Fibrant en Vynova en Amsterdam verloor in 2024 onder andere de prestigieuze plasticrecycler Umincorp. In het kielzog van Umincorp gingen nog zeven andere plasticrecyclers failliet.Het is te kort door de bocht om te stellen dat al deze bedrijven om dezelfde redenen gestopt zijn, maar de verklaringen die vaker terugkwamen waren oneerlijke concurrentie uit Azië, hoge energiekosten en trage vergunningsprocedures.Het zijn uitdagingen die ook de bedrijven in de Eemsregio niet vreemd zijn, weet Wennink. Ook in Delfzijl geldt dat bedrijven afwachtend zijn met het nemen van definitieve investeringsbesluiten. ‘Startende fabrieken hebben last van synchronisatieproblemen’, zegt Wennink. ‘Voor een bedrijf moet namelijk veel tegelijkertijd op orde zijn voordat het kan beginnen. De financiering moet rond zijn, maar tegelijkertijd moeten bijvoorbeeld ook energievoorzieningen en vergunningen beschikbaar zijn tegen de tijd dat de fabriek klaar is.’Daarbij geldt ook voor de Eemsregio dat het personeelsvraagstuk een uitdaging is. Groningen was vorig jaar de enige provincie in Nederland waar het aantal inwoners is gedaald. Na hun studie verlaten veel jongvolwassenen namelijk de stad. Wennink: ‘Als één element nog onzeker is kan dat een finale investeringsbeslissing uitstellen.’ Waterstof als energiedrager biedt nog steeds mogelijkheden Binnen het duurzame cluster is er veel discussie over de kansen van waterstof. Vorige maand werd bekend dat het Noorse Equinor de bouw schrapt van een blauwe waterstoffabriek met CO2-afvang in de Eemshaven. Onduidelijk beleid en het ontbreken van financiering deden het project de das om, aldus de woordvoering.Toch ziet Wennink nog steeds een rol voor waterstof in het havengebied. ‘Waterstof als brandstof is op dit moment te duur. Maar als energiedrager, bijvoorbeeld voor opslag van energie of feedstock geloof ik er nog steeds sterk in. Wat we daar voor nodig hebben is synchronisatie van de vier pilaren van waterstof: productie, vraag, infrastructuur en opslag’Verder zijn de opkomende circulaire bedrijven voor Wennink reden genoeg om optimistisch te blijven. ‘Extra mooi vind ik het als bedrijven zich in de regio ontwikkelen. Bijvoorbeeld als een idee aangetoond wordt op de universiteit, vervolgens een pilot plant bouwt in de regio en daarna wil doorgroeien naar een pilotfabriek of demonstratiefabriek hier in Delfzijl. BioBTX is daar een voorbeeld van.’Net zo te spreken is hij over de inzet op offshore wind. ‘In de Eemshaven zitten nu al prachtige bedrijven die zich met de bouw van windparken en onderhoud van windmolens bezighouden, maar in de toekomst zal hier ook recycling en ontmanteling bijkomen. Die hele keten is hier straks aanwezig.’ Strategische autonomie voor Europa Maar de regio moet het niet alleen hebben van nieuwe veelbelovende bedrijven. Om te zorgen dat de industrie in de toekomst ook nog bestaat moeten we bestaande bedrijven beschermen, zegt Wennink. ‘Als we hier geen duurzame industrie hebben, dan worden producten ergens anders gemaakt, vaak onder slechtere omstandigheden. Daarnaast is onze strategische autonomie belangrijk. Europa wil minder afhankelijk zijn van andere delen van de wereld voor belangrijke grondstoffen en producten.’Tegelijkertijd kan het omvallen van een gevestigde naam gevolgen hebben voor het hele ecosysteem van bedrijven eromheen. Zo’n cruciale speler is zoutwinner Nobian. Vorige maand moest het bedrijf de verduurzamingsplannen ter waarde van 460 miljoen euro in de ijskast zetten omdat de verlenging van de vergunning voor zoutwinning door de provincie onder druk staat. Nobian produceert niet alleen zout, chloor, natronloog en waterstof, maar ook stoom, elektriciteit en water. Tegen Industrielinqs zegt het bedrijf dat het hele bedrijvencluster rond het bedrijf zou omvallen als Nobian wordt gedwongen te stoppen.‘Als we tegelijk welvaart willen behouden én de wereld duurzamer willen maken, dan moeten we cruciale industrie behouden’, zegt Wennink. Want zonder bestaande industrie kun je niet vergroenen.’Deze zomer brengen we enkele belangrijke verhalen van Change Inc. opnieuw onder de aandacht. Dit artikel werd oorspronkelijk gepubliceerd in maart 2026.  Lees ook:Dit Nederlandse bedrijf wil vanuit Delfzijl meebouwen aan een duurzame industrie voor zonnepanelen, batterijen en chips Boudewijn Siemons (Havenbedrijf Rotterdam): 'Geopolitiek en economisch hebben we wel wat huiswerk te doen' Verlichtingsbedrijf Signify zet tandje bij met duurzaamheidsdoelen: 'Voor ons is het cruciaal dat de energietransitie versnelt'