Redactie DuurzaamBedrijfsleven.nl 16 oktober 2018, 10:02

Monniken pionieren met waterzuivering in tropische kas

Abdij Onze Lieve Vrouw van Koningshoeven is een plek waar stilte en contemplatie een grote rol spelen. Maar wie denkt dat de monniken er een ingedut bestaan leiden, heeft het mis. Ze brouwen er het abdijbier La Trappe Trappist en innoveren er daarbij lustig op los. Zoals de recent geopende de Biomakerij, waarmee de abdij de eerste stap zet richting circulair bierbrouwen.

Abdij onze lieve vrouw koningsbrugge

Broeder Isaac en watergraaf Peter Glas vertellen waarom ze hun nek uitsteken voor deze waterzuiverende kas.

Door: Harmen Brethouwer

Het proeflokaal van Abdij Koningshoeven in Berkel-Enschot is populair bij inwoners van het nabijgelegen Tilburg. Op mooie dagen zit het terras er bomvol. Het smaakvol ontworpen gebouw van de Biomakerij, met glas-in-loodramen van kunstenaar Marc Mulders, huisvest een tropische kas, waar micro-organismen en siergewassen het afvalwater van de trappistenabdij biologisch zuiveren.

“Begin gewoon, al doende leer je"

Broeder Isaac is als prior de zakelijk leider van Abdij Koningshoeven. “We zijn al lange tijd bezig met onderzoeken wat groen en goed is. Zo zijn we op grote schaal met zonnepanelen bezig. Toen het Biomakerij-project op mijn pad kwam en ik István Koller van Waterschap De Dommel erover sprak, kregen we een geweldige klik. Sindsdien trekken we samen de kar.”

Wisselwerking water en wortels

“Dit waterzuiveringsproject is onlosmakelijk verbonden met onze spiritualiteit”, zegt de prior. “We gaan zeven keer per dag naar de kerk om God te prijzen om zijn schepping. Dan kunnen we niet even later vrolijk doorgaan met vervuilen. We moeten waarmaken wat we bidden.” Die wens kreeg vorm in de Biomakerij, een unicum in Nederland. In de grote, tropische plantenkas hangen de wortels van planten in het afvalwater. De wisselwerking tussen micro-organismen in het water en op de wortels zorgt voor de zuivering. Door dit mechanisme wordt het afvalwater van de abdij lokaal gezuiverd en op den duur hergebruikt. 

Broeder Isaac legt uit dat de ingebruikname een stapsgewijs proces is. “De komende maanden testen we de Biomakerij samen met Waterschap De Dommel. Als de kwaliteit van het water hoog genoeg is, lozen we het op het landgoed van de abdij. Ter irrigatie, want de Brabantse zandgronden verdrogen. De volgende fase is de productie van drinkbaar water. Hoewel het grondwater in de bieren van La Trappe Trappist uit een veel diepere aardlaag afkomstig is, kan het drinkbare afvalwater hergebruikt worden in het brouwproces, zoals in de wasmachine van de flessen.”

Streven: honderd procent circulair

Drinkbaar water winnen is een grote uitdaging, maar broeder Isaac is vastbesloten: “Wat betreft het afvalwater streven we naar 100 procent circulair ondernemen. Elke druppel vocht die straks het landgoed van de abdij verlaat, is in de vorm van bier, niets anders.” Het past in de bredere visie van de trappisten om in de toekomst volledig CO2- en energieneutraal te opereren. “De kennis die we onderweg opdoen, dragen we uit, zodat het als voorbeeld kan dienen. We geven daarom bijvoorbeeld veel masterclasses aan vwo-scholieren.”

Waterschap De Dommel stond de abdij vanaf het begin met raad en daad bij. Er waren veel vergunningen nodig, dus fungeerde het als intermediair tussen de abdij enerzijds en mede-overheden, omgevingsdiensten en gemeenten anderzijds. Voor watergraaf Peter Glas zijn de ondernemende monniken een voorbeeld voor andere bedrijven. “De broeders stelden zichzelf de vraag: wat is onze license to operate? Ik zie steeds meer bedrijven die niet alleen winst willen maken en er zijn voor hun werknemers, maar ook verantwoordelijkheid willen nemen voor de planeet, de omgeving, de gemeenschap.”

Meer lezen over de circulaire economie? Ga naar onze themapagina.

'Afvalwater als businessmodel'

De vraag dringt zich op: what’s in it voor het Waterschap De Dommel? In financiële zin heel weinig, zegt Glas: “Strikt genomen lopen we zelfs inkomsten mis door de Biomakerij! Vroeger betaalden de monniken ons om hun water te reinigen, nu gaan ze het zelf doen. Toch steunen we zulke professionele initiatieven belangeloos, omdat we denken dat afvalwater in de toekomst een grondstof wordt in plaats van kostenpost. Er zit veel waardevols in, zoals organisch materiaal, waar biogas van te maken valt, of dat om te zetten is naar elektriciteit en warmte.”

In heel Nederland investeren waterschappen in projecten rond waarde-creatie en de circulaire economie, zegt Glas. “Misschien wordt afvalwater over twintig jaar wel een businessmodel, waarvoor lozers geen geld betalen, maar krijgen.”

Lees ook: ‘Waterschappen goed op weg naar duurzame klimaatambities’

Ondernemende overheid

Glas geeft toe dat dat als toekomstmuziek klinkt. “Maar iedereen moet in beweging komen om experimenten met circulair ondernemen tenminste een kans te geven. Iedereen wordt er wijzer van; in ons geval niet alleen de abdij, maar ook Biopolus, ontwerper van de kas, en de bouwbedrijven die hun nieuwste concepten kunnen toepassen. Bovendien zijn onze eigen proces-technologen heel benieuwd naar de resultaten van de Biomakerij.”

De watergraaf vindt dat ook de overheid een ondernemende houding hoort aan te nemen rond soortgelijke projecten. Hij is dan ook te spreken over het groencertificaat dat RVO.nl heeft afgegeven voor deze innovatie, waardoor Abdij Koningshoeven bij ING een voordelige groenlening kon afsluiten. “Zo’n overheidsstimulans om het bedrijfsleven te verduurzamen juich ik toe. Als waterschap blijven wij ons steentje bijdragen door te zoeken naar nieuwe samenwerkingen rond duurzaam ondernemen.”

Kas helpt bij energietransitie

Ook broeder Isaac rust niet op zijn lauweren. “De ingebruikname van de Biomakerij zie ik puur als startpunt om verder te komen in de energietransitie”, zegt hij. “Er wordt al genoeg gewacht! Mijn boodschap aan ondernemers die nadenken over duurzame innovatie is dan ook: begin gewoon, al doende leer je. Gun elkaar die leerprocessen en houd ze niet voor jezelf. Iedereen heeft elkaar nodig bij de energietransitie.

De Biomakerij wordt onderdeel van de excursie naar de La Trappe-brouwerij, die jaarlijks honderdduizend bezoekers trekt, zegt de prior. “Maar het wordt hier geen Efteling. Hoewel er nu even een enorme drukte is vanwege de bouw en opening, gaan we straks weer het contemplatieve kloosterleven in. Daar broeden we vast weer een nieuw energietransitie-ei uit.”

Voor hem en zijn medebroeders houdt het Evangelie ook de goede boodschap in dat de aarde een stukje groener en mooier te maken valt. “We willen de wereld mooier doorgeven dan we hem in handen hebben gekregen. We gaan terug naar het paradijs van de eerste mensen.”

Eerder sprak projectleider Jeannot Bergé in de podcast van DuurzaamBedrijfsleven over het project:

Meer podcasts? Ga naar onze podcastpagina

Door: Harmen Brethouwer van Weijer Communicatie | Afbeeldingen: WATERSCHAP DE DOMMEL, M.J. OOMEN GROEP, ABDIJ ONZE LIEVE VROUW VAN KONINGSHOEVEN

Waarom koper-schaarste een probleem wordt

Wat gebeurt er met de spoorwereld als het koper op is? Met die vraag begon de oplossing van het koper-schaarste vraagstuk voor Arcadis circa drie jaar geleden. Werknemer Arnoud Egbers probeerde destijds een antwoord op deze vraag te formuleren tijdens de interne innovatiewedstrijd Railinvent. Een jury van NS en ProRail beoordeelde de duurzame ideeën. Inmiddels is Egbers niet meer werkzaam bij Arcadis, maar zijn vraag is blijven hangen. Zijn collega Margo van Vliet pakte de handschoen op en onderzocht, op verzoek van ProRail, de consequenties. Zij maakte daarbij onderdeel uit van een team met daarin onder andere spoorspecialisten en duurzaamheidsadviseurs. Ook haar junior adviseur Sicco van Nes verrichte daarbij veel werk. “Als er geen koper meer is, dan is dat echt een ramp voor hun bedrijfsvoering”, aldus Van Vliet over de consequenties voor ProRail. En dat moment komt in zicht. Als ons huidige kopergebruik op deze manier doorzet, is er over 30 jaar weinig meer over. “En over 30 jaar is in de spoorwereld best snel”, weet de projectmanager. “Met een gemiddeld spoorproject ben je van idee tot uitvoering al snel 10 jaar bezig.”De nadelen van koperDat koper schaars wordt, is niet het enige nadeel van de grondstof. Koper zit niet kant en klaar in de grond; mensen moeten het eerst onder andere nog mijnen en smelten van erts tot grondstof. Dit complete proces leidt tot chemische verontreiniging, kost veel water en brengt CO2 in de lucht. Daarnaast is er ook nog een sociale kanttekening: werknemers in de mijnen werken vaak onder slechte arbeidsomstandigheden tegen lage lonen. “Dus als je minder koper nodig hebt, ben je ook beter bezig voor de planeet.”'Hoe minder koper, hoe beter voor de planeet' De nadelen van kopergebruik zijn volgens Van Vliet nog niet echt doorgedrongen. Zij verwacht dat het probleem de komende jaren zelfs nog groter wordt, aangezien bevolkingsgroei en welvaartstoename vaak direct samenhangen met een stijgend energieverbruik. “En energie wordt over het algemeen over koper naar een huis, fabriek of trein gebracht”, zegt Van Vliet. “Meer stroom wil zeggen dat er meer én dikkere leidingen komen. Tegelijkertijd raakt de boel op: dat is gewoon een funeste combinatie.” En alle landen krijgen hier volgens Van Vliet mee te maken.Kopergebruik in de spoorwereldProRail is een van de Nederlandse bedrijven die de gevolgen van de koper-schaarste zal gaan merken. “In de spoorwereld wordt verschrikkelijk veel koper gebruikt”, zegt Van Vliet. Zij berekende in haar onderzoek dat, op basis van het aanschafgewicht, het totale aantal ton koper in de huidige railinfrastructuur uitkomt op ruim 57.000. Daarnaast telde ze de prijzen van de verschillende soorten koper bij elkaar op. De uitkomst: de economische aanschafwaarde van al het koper in het spoor bedraagt ruim € 190.000.000. Bij de productie van dit koper kwam ruim 155.000 ton CO2 vrij.Van Vliet ging voor ProRail ook op zoek naar mogelijke oplossingen. De eerste mogelijkheid is recycling. Een van de voordelen hiervan is dat er minder CO2 bij vrijkomt dan bij het gebruik van maagdelijk materiaal. Een andere mogelijkheid is om koper te vervangen door bijvoorbeeld glasvezel of aluminium, afhankelijk van de functie.“Ik ga niet zeggen dat aluminium schoon is, want de productie van aluminium gaat gepaard met meer CO2, maar het is een afweging die je moet maken”, aldus van Vliet. Zo komt bij de productie van een gelijke hoeveelheid aluminium tweemaal zoveel CO2 vrij als bij de koperproductie, maar er zijn ook voordelen, stelt Van Vliet: “Het is bijvoorbeeld beter recyclebaar.”Koper: de automatische keusVaak wordt nu automatisch voor koper gekozen. “De spoorwegen zijn een hele veilige wereld, over het algemeen werkt men alleen met vrijgegeven producten. En als er al 50 jaar in de voorschriften staat dat je koper voor een bovenleiding moet hebben, is koper de automatische keuze.”Dit moet anders vindt Van Vliet. Ook ProRail is het hiermee eens en zet inmiddels de eerste stappen. Van Vliet verwacht echter dat er nog enige tijd overheen gaat voordat grote veranderingen zichtbaar worden. “Een van de meest basale dingen is dat iedereen zich dit dreigende tekort gaat realiseren.”'Een van de meest basale dingen is dat iedereen zich dit dreigende tekort gaat realiseren'Wanneer ProRail inzet op minder koper heeft dit impact op de verticale keten: van het ontwerpende adviesbureau tot (onderhouds)aannemers. Arcadis is een van de mogelijke partijen die een ontwerp zou kunnen indienen. “Als er in de voorschriften staat dat we koper moeten gebruiken dan gebruiken wij in principe gewoon koper, want anders wordt het ontwerp afgekeurd.” Van Vliet laat echter geen moment onbenut om de vraag, indien gepast, te stellen of het ook met minder koper kan.Naast minder koper gebruiken, kan ProRail ook voor gerecycled koper kiezen. Deze keuze is momenteel echter nog niet rendabel. “Het vervelende van koper is dat het heel goed stroom geleid, maar dan moet het wel vrij zuiver zijn”, legt Van Vliet uit. Bovendien kost het zuiveren van koper momenteel meer dan het delven ervan. “Vooralsnog haal je het dus liever uit de grond dan dat je alle kabeltjes die je ongebruikt hebt liggen opgraaft en omsmelt.”‘Gezamenlijke aanpak noodzakelijk’“ProRail kan de koper-schaarste niet in zijn eentje oplossen. Als zij bijvoorbeeld alleen nog maar gerecycled koper kopen, prijzen ze zichzelf de markt uit”, concludeert Van Vliet. Daarom verwacht zij dat meerdere partijen gezamenlijk het probleem moeten tackelen.'ProRail kan de koper-schaarste niet alleen oplossen'De eerste stap naar een gezamenlijke aanpak is het delen van de kennis over de toekomstige koper-schaarste. ProRail geeft hieraan gehoor door het delen van de uitkomsten van het onderzoek in het Platform Groene Netten. Daarin nemen verschillende partijen deel waarvoor koper-schaarste ook een probleem kan vormen, waaronder TenneT, Alliander en KPN.Lees ook: Dubbelinterview: Het circulaire spoor en de kracht van de marktHet kantelpuntHet daadwerkelijk terugdringen van kopergebruik is vooralsnog toekomstmuziek. De nadruk ligt momenteel op het inzichtelijk maken van het probleem. Bij het Platform Groene Netten staat koper-schaarste inmiddels op de agenda. Zo is er een speciale werkgroep opgericht waarin ook Arcadis deelneemt. De ingenieurs- en adviesorganisatie helpt daarin bij het verwoorden van de koperambities en bij het in geld uitdrukken hiervan.Van Vliet verwacht dat het kantelpunt naar minder kopergebruik echter nog op zich laat wachten. “Mijn wens zou zijn dat het binnen 5 jaar komt, maar de realiteit zou meer tegen 10 jaar zijn: als koper daadwerkelijk een stuk duurder wordt en mensen het probleem in hun portemonnee gaan ervaren.”Zij ziet de koperprijs de afgelopen jaren al stijgen: “In 2000 lag de prijs van koper rond de € 2 per kilo, hij zit nu op de € 5 en hij is al eens € 7 per kilo geweest. Het zou mij niets verbazen als die prijs op een gegeven moment op de € 20 euro per kilo uitkomt. Dan gaan er wel wat dingen veranderen.”Lees verder: Arcadis: ‘Het systeem moet 180 graden om’Afbeeldingen: Adobe Stock