De Commissaris, de Griekse Maria Damanaki, moet waken over de vispopulatie, maar is tegelijkertijd verantwoordelijk voor de werkgelegenheid binnen de visserij. Een lastige combinatie die zich uit in een tegenstrijdig nieuw beleid dat nog goedgekeurd moet worden.
Damanaki liet zich dinsdag positief uit over het huidige visserijbeleid. Ze vertelde aan de nationale ministers van visserij dat de vispopulatie in de Oostzee aan het herstellen is. “Dit is de essentie van onze hervormingen. Het beleid werkt.”
Overbevissing
De visserij kampt echter met grote problemen. In de Europese wateren is er mogelijk sprake van 60 procent overbevissing, maar betrouwbare cijfers zijn nauwelijks te achterhalen doordat vissers de bijvangst dood teruggooien vanwege de quota’s. Zo wordt er in het Kanaal vier kilo bijvangst teruggegooid voor 1 kilo tong.
Het nieuwe plan is een compromis tussen economische belangen op korte termijn en duurzaamheid op de lange termijn. Vissers krijgen subsidies voor effectievere netten, die minder bijvangst aan dek brengen. Tegelijkertijd krijgen vissers ook subsidies voor modernere vloten en grotere motoren waardoor de vangstcapaciteit toeneemt. Beleidsadviseur voor de Europese visserij bij Greenpeace uitte hier kritiek op: “Er is al te weinig vis voor alle boten die er nu zijn, dus het is belachelijk om door te gaan met het uitdelen van subsidies voor een te grote vloot.”
Duurzaamheid stimuleren
Er zijn andere maatregelen in de pijpleiding die de nieuwe maatregelen kunnen aanvullen. De huidige bijvangstquota werkt averechts doordat er tonnen prima vis dood in zee worden teruggegooid. In Canada en de Verenigde Staten hebben vissers de plicht om alle gevangen vis aan wal te brengen. Dit kan ook in Europa worden ingevoerd. Tegelijkertijd wordt er aan een zwarte lijst gewerkt waar landen op komen te staan die duurzame vangstbeperking op een laag pitje hebben staan. Van deze landen mag geen vis geïmporteerd worden, zodat duurzame vangst rendabel wordt.
Bron: NRC Handelsblad
Foto: Kdinuraj
