Caspar Van de Poel 01 augustus 2022, 16:05

'Ontbossingvrij' veevoer een stap dichterbij, menen Agrifirm en FrieslandCampina

Landbouwbedrijf Agrifirm en zuivelbedrijf FrieslandCampina hebben een eerste lading ‘100 procent gegarandeerde ontbossingsvrije soja voor veevoer’ ontvangen. Het gaat hier nog om een pilot. Eind 2021 kondigden de twee coöperaties aan samen te gaan werken, met als doel soja op de Nederlandse markt beschikbaar te stellen waar geen bos voor is vernietigd.

Ontbossingsvrijesoja lossen drachten locatie De ontbossingvrije soja wordt uitgeladen in Drachten. | Credits: Agrifirm

Soja – sojaschroot, eigenlijk – is belangrijk krachtvoer voor koeien in de veeteelt. De eerste scheepsladingen ontbossingsvrije soja, geschikt voor de veemarkt, zijn inmiddels in Drachten gearriveerd per schip. Tot dat moment komen was niet eenvoudig, zeggen Agrifirm en FrieslandCampina in een gezamenlijk persbericht. Volgens de bedrijven is soja namelijk ‘een fysiek gesloten’ keten. “Het maakt de keten minder transparant en daarmee moeilijker om ontbossingsvrije sojateelt te kunnen garanderen”, zegt een woordvoerder van FrieslandCampina.

De soja die de coöperaties gebruiken is momenteel RTRS-gecertificeerd, een duurzaamheidskeurmerk bedoeld om onder andere ontbossing tegen te gaan. “Bij het vervoeren van de soja – van kleine en grote landbouwbedrijven en sojaleveranciers – kunnen verschillende ladingen samenkomen”, schrijven de bedrijven. Daardoor is het niet meer helder of de soja die uiteindelijk in Nederland wordt gebruikt wel voldoet aan de gestelde eisen.

In 2021 klonk er nog felle kritiek op het keurmerk door onder andere WNF in Zembla, nota bene één van de initiatiefnemers van het certificaat. De natuurorganisatie stelde dat het geen vertrouwen meer heeft in het RTRS-keurmerk. Uit satellietbeelden bleek in 2020 nog dat leveranciers van RTRS-soja zich schuldig maakten aan ontbossing.

Fysiek gescheiden inkopen

Deze ‘100 procent ontbossingsvrije’ soja voor veevoer moet daar verandering in brengen. Zodra verschillende stromen aan soja eenmaal gemengd zijn, zijn ze niet meer te herleiden naar de bron van oorsprong. “We willen heel graag uitsluiten dat de soja komt uit recent ontboste gebieden”, zegt Guus van Laarhoven, senior manager regenerative farming bij FrieslandCampina. Agrifirm en FrieslandCampina willen dat het proces transparanter en traceerbaarder wordt: de partijen soja worden fysiek gescheiden ingekocht. Daarmee kan ‘gegarandeerd worden’ dat deze niet uit ‘recent ontbost gebied’ komt.

“Toen we van start gingen was de ambitie om samen te werken met enkele grote soja-coöperaties in Zuid-Amerika, die aantoonbaar al jaren verbouwen in dezelfde gebieden”, zegt Ruud Tijssens, director public & cooperative affairs bij Agrifarms. “Waarvan we onder meer met satellietbeelden en onafhankelijke controleurs weten: het landschap of de bossen zijn hier niet recent aangepast naar landbouwgrond voor soja.”

In een bijgevoegde video in het persbericht benadrukt Tijssens dat het gaat om ‘recent ontboste’ gebieden. “Daarmee doelen we op gebieden waar nog steeds ontbossing plaats kan vinden, in tegenstelling tot gebieden waar al heel lang geen bossen meer zijn”, laat een woordvoerder van FrieslandCampina desgevraagd weten.

“Het gaat er ons niet alleen om of er nu iets ontbost gaat worden door een nieuwe soja oogst; we willen het ook met terugwerkende kracht kunnen indammen en dat is waarom je kijkt naar of een paar jaar geleden een gebied is ontbost en omgezet voor landbouw.”

Deze installatie wekt duurzame energie op door zich te gedragen als een walvis

De bijzondere installatie komt uit de koker van het Australische Wave Swell Energy en kan ingezet worden voor de kust en bij zeeweringen. Een testplatform met een capaciteit van 200 kilowatt werd het afgelopen jaar getest voor de kust van Tasmanië. De drijvende installatie werd vastgemaakt aan de kust, verbonden met het lokale elektriciteitsnet en leverde vervolgens non-stop elektriciteit aan de eilandstaat. Dag en nacht en zonder falen. Hoeveel energie de UniWave 200 precies opwekte, wordt nog niet gecommuniceerd. Als een walvis De UniWave 200 werkt als volgt: de golven onder de installatie zorgen ervoor dat er water stroomt in een betonnen kamer, waardoor de luchtdruk er langzaamaan toeneemt. De lucht wordt op die manier door een spuitgat ‘gedrukt’, waardoor het water de kamer weer verlaat. Daardoor ontstaat er een sterk vacuüm, dat buitenlucht door een turbine trekt. Die turbine wekt elektriciteit op, dat direct het elektriciteitsnet opgaat. Bekijk onderstaande video om te zien hoe de UniWave 200 werkt:Goedkoper en simpeler De innovatie brengt verschillende voordelen met zich mee, stellen de makers. Zo heeft het geen bewegende onderdelen onderwater, waardoor marine leven niet verstoord wordt. Daarnaast beschikt het over een goedkopere en simpelere turbine dan andere golfenergie-opwekkers, omdat de turbine slechts in één richting energie opwekt. Vergelijkbare installaties beschikken over bi-directionele turbines gebruiken die ingewikkelder in elkaar zitten, omdat ze in staat moeten zijn om de luchtstroom te keren. Klaar voor de markt De testinstallatie voor de Tasmaanse kust blijft operationeel tot het einde van dit jaar. Ondertussen bereidt Wave Swell Energy zich voor op de productie van de UniWave 200. “De testinstallatie heeft aangetoond dat het de meest ruige weersomstandigheden aankan”, zegt CEO Paul Geason in een persbericht. “Nu willen we de technologie zo snel mogelijk op de markt brengen.”Schrijf je in voor onze nieuwsbrief: iedere dag rond 07.00 uur het laatste nieuws Wil jij iedere ochtend rond 7 uur het laatste nieuws over duurzaamheid ontvangen? Dat kan! Schrijf je hier in voor onze dagelijkse nieuwsbrief.