Redactie DuurzaamBedrijfsleven.nl 08 januari 2013, 11:15

CO2-markten wereldwijd storten in

6782559017 c022691c5c o 1 e1357639964344

De waarde van alle CO2-markten wereldwijd daalde vorig jaar met 36 procent. Vooral in Europa is uitstoten van broeikasgassen spotgoedkoop.

De waarde van verhandelde CO2-uitstootrechten wereldwijd kromp van €95 mrd in 2011 naar €61 mrd vorig jaar. Dat ligt hoofdzakelijk aan de lage prijzen die betaald moeten worden voor het recht om één ton CO2 uit te stoten. In 2011 was dat nog gemiddeld €11,4 per ton. Eind vorig jaar daalde de prijs tot €6,4 per ton.

Emission Trade System

CO2-handelssystemen zijn in het leven geroepen om milieukosten door te berekenen aan bedrijven. Sinds de internationale afspraken die hierover zijn gemaakt in 1997 in Kyoto, Japan, zijn meerdere landen hun afspraken nagekomen.

Europa komt zijn afspraken behoorlijk na aangezien het de grootste CO2-markt ter wereld huisvest. Andere landen met een werkend systeem zijn Nieuw-Zeeland en Australië. De VS en Japan hebben elk regio’s met een CO2-markt. Ook China begint her en der met proeven.

Europa heeft de kaarten in handen

Als het op de wereldwijde CO2-handelsprijs aankomt heeft Europa de kaarten in handen. Door teveel uitgedeelde CO2-rechten en de economische crisis zijn de prijzen voor een CO2-uitstootrecht echter drastisch gedaald

In 2006 leek het goed te gaan toen de prijs voor een CO2-uitstootrecht boven de €30 stond. Toen bedrijven erachter kwamen dat er meer uitstootrechten op de markt waren dan er werd uitgestoten daalde de prijs in 2007 tot bijna nul.

De Europese Commissie heeft de middelen om het tij te keren. Een optie die wordt overwogen is om een groot aantal uitstootrechten ongeldig te maken waardoor er meer schaarste op de markt ontstaat. Een andere mogelijkheid is om uitstootrechten voor nog onbelaste takken van de economie niet uit te delen, maar te veilen.

Optimisme

Guy Turner, expert bij Bloomberg op het gebied van CO2-markten is minder pessimistisch: ”Markten gaan door pieken en dalen. Gegeven dat de CO2-markt pas [zo kort] bestaat en tot voor kort nog niet gekrompen is in termen van marktomvang, denk ik dat de het de financiële crisis behoorlijk goed is doorgekomen.”

Bron: Euractiv

Foto: Marfis

 

Van gras naar steenkool in één nacht

Steenkool wordt verguisd als de meest vervuilende van alle fossiele brandstoffen. Toch is dat precies wat het Duitse bedrijf SunCoal maakt. Groenafval zoals gras of bladeren zetten de Duitsers in één nacht om in bruine pillen van steenkool. Deze pillen kunnen bijgestookt worden in conventionele elektriciteitscentrales. “Het biologische steenkool heeft bijna dezelfde eigenschappen als bruinkool – met het belangrijke verschil dat het CO2-neutraal is,” zegt Friedrich von Ploetz, CEO van SunCoal. Snelkookpan Op een industrieterrein in Berlijn heeft SunCoal een grote snelkookpan gebouwd waar de natte biomassa in verdwijnt. Bij een temperatuur van ongeveer 200 graden Celsius en een druk van 20 bar splitst water in waterstof en zuurstof. Er blijft een zwarte slurry over die bijna alle energierijke koolstof bevat. Deze slurry wordt geperst en gedroogd tot pillen. “We gebruiken ongeveer 10 tot 15 procent van de energie-inhoud van het eindproduct in het proces,” aldus Ploetz. De proeffabriek in Berlijn kan tot 200 kilogram groenafval per uur verwerken. Dit resulteert in 60 tot 70 kilogram biosteenkool. We gebruiken ongeveer 10 tot 15 procent van de energie-inhoud van het eindproduct in het proces Friedrich von Ploetz, CEO SunCoalHet proces is technisch robuust: bijna elke soort groenafval kan in de snelkookpan. SunCoal heeft dan ook concurrenten. Het Zwitserse bedrijf AVA-CO2 produceert in Karlsruhe ook biosteenkool. Enkele weken geleden heeft dat bedrijf opdracht gegeven voor de bouw van een installatie op grotere schaal. Ongebruikt Zoals bij elke technologie die nog in de kinderschoenen staat vormen de kosten een probleem. ‘Gewoon’ bruinkool is op dit moment nog veel goedkoper dan het biologische steenkool. De hoop van SunCoal is dat met opschaling de kostprijs zal zakken. Voorlopig spreekt in het voordeel van biosteenkool dat het alleen gemaakt zou moeten worden uit organisch restafval. Daarmee vermijdt SunCoal het ethische debat dat bijvoorbeeld speelt rondom biobrandstoffen. Critici vragen zich af waarom landbouwgrond waarop ook voedsel zou kunnen worden verbouwd, nu volstaat met oneetbare gewassen als koolzaad. Met methoden zoals SunCoal van energie moet worden geproduceerd uit organisch afval zoals gras, bladeren of een gemaaid gras. Dergelijke groenafval is nat, waardoor het nauwelijks kan worden vergist tot biogas en zeker niet verbrand in de normale ketels. Daarom eindigen ze meestal op de composthoop. En de energie die ze bevatten blijft ongebruikt. Bron: Der Spiegel Foto: Paul Langrock