Het Breathing Skins Project van de Duitse ingenieur Tobias Becker bestaat uit een aantal glazen wanden die aan de oppervlakte van luchtdoorlatende gaten en opblaasbare elementen zijn voorzien. Deze organische elementen werken als poriën van de menselijke huid. Zo openen de luchtgaten om lucht op te nemen, waarna de organische elementen opblazen om vervolgens lucht in de ruimte uit te blazen.
Biomimicry
Volgens de Duitse ingenieur werken de opblaasbare elementen van de gevel als pneumatische spieren, die naar wens van de gebruiker worden bediend om de juiste hoeveelheid lucht, licht en zichtbaarheid door te laten. Het gevelsysteem kan namelijk ook van kleur veranderen, waardoor de binnenkant van de transparante glazen gevel wordt afgeschermd.
Bij het ontwikkelen van de Breathing Skins heeft de ontwikkelaar de principes van biomimicry toegepast, waarin systemen en patronen uit de natuur worden toegepast om vraagstukken op te lossen. In dit geval was de vraagstuk hoe het klimaat in gebouwen prettig wordt gehouden voor de gebruiker zonder energie-intensieve installaties daarvoor in te zetten.
Op dit moment reist een prototype van het ademende gevelsysteem rond in Duitsland. De ontwikkelaars zeggen het systeem verder te willen ontwikkelen met verschillende kleuren en beter in de omgeving te laten inpassen. Voor deze innovatie is de ingenieur genomineerd voor verschillende Duitse awards, waaronder de German Design Award.
Gebouwen als ecosystemen
In een interview met DuurzaamBedrijfsleven Media, benadrukt Geanne van Arkel, Head of Sustainable Development bij Interface, het belang van gebouwen als ecosystemen. “Op zowel gebouw- als stedelijk niveau kunnen wij veel van de natuur leren om duurzaam en gezond leven te faciliteren”, zegt ze.
Volgens Van Arkel worden panden in veel gevallen zo gebouwd dat ze aan duurzame eisen voldoen, maar functioneel tekortschieten door geen rekening te houden met de gebruiker.
Bron: Arch Daily, Breathing Skins Project
