Marc Seijlhouwer 11 maart 2022, 10:00

In welke huizen wonen we in de toekomst? 5x duurzame trends

Wat is een duurzame gebouwde omgeving? Een collectie van nieuwe technieken die, in tegenstelling tot het steen en beton dat we nu overal zien, in balans leeft met de wereld. Hout, geprinte materialen – misschien zelfs klei? Dit zijn de veelbelovende, duurzame huizen van de toekomst.

Adobe Stock 296537618 Het concept achter ‘modulair’ doet denken aan lego. | Credits: AdobeStock

Houten basis

Een houten huis is een behouden huis. Willen Barendtz wist dit al bij zijn horrorwinter op Nova Zembla, waar hij van scheepsresten een stevige woning bouwde. Maar lang was hout uit zwang, zeker in Nederland. Baksteen is goedkoop en duurzaam in de letterlijke zin van het woord: het is bestendig tegen allerlei soorten weer en gaat lang mee. Maar de afgelopen jaren is hout helemaal terug. Aanvankelijk in de high-end architectuur, met prestige-projecten zoals Haut, een woontoren in Amsterdam, en het hoofdkantoor van Triodos Bank.

Maar er is in ieder geval één bedrijf dat houten huizen nu ook voor de massa maakt. Sustainer Homes, dat ooit begon met houten villa’s voor de rijken, leverden onlangs hun eerste sociale huurwoningen van hout af. Het hout isoleert net zo goed, gaat net zo lang mee, maar is veel makkelijker om te produceren. Zolang je duurzaam geteeld hout gebruikt, is het huis zelfs een ‘carbon sink’: een plek waar CO2 in is vastgelegd. Bomen nemen immers CO2 op met groeien, en zolang je het hout niet verbrandt, blijft die CO2 in het hout zitten. Dat hout minder populair was heeft natuurlijk zijn redenen. Maar de moderne technieken maken hout steviger dan ooit en makkelijker te verwerken. Vooral Cross Laminated Timber (CLT) is erg in zwang bij bouwers.

Lees hier hoe studenten houten (en betaalbare!) woningen bouwen

Geprint huis

De 3D-printer brengt veel moois. Van de hobbykamers waar steeds ingewikkelder vormen uit plastic worden opgetrokken, tot de snel en goedkoop gebouwde wooncomplexen in China, waar een cementprinter in een uur een rechthoekig gebouw uitprint. In Nederland zijn nu ook de eerste 3D-geprinte huizen van beton werkelijkheid: in Eindhoven staat een huis, gemaakt door de TU Eindhoven. Het huis wordt bewoond en voldoet aan alle moderne eisen. De mogelijkheden van 3D-printen zijn eindeloos en ontwerpers, architecten en ingenieurs kijken dan ook verder. Want cement printen is handig en scheelt tijd en geld, maar heel duurzaam is het niet – cement is een van de vervuilendste materialen op de wereld.

Dus kijken bouwers naar andere materialen om mee te printen. In Italië verrezen dit jaar hutjes gemaakt van modder. Dit is niet alleen veel duurzamer, het is ook nog lokaal. De printer gebruikte lokale grond in combinatie met een beetje water. De zon hardt de modder uit, waarna er een volgende laag op kan, en zo ontstaat een uit laagjes bestaand, geprint huis. Of die modderhutten voldoen aan alle moderne wensen van isolatie, energiezuinigheid en leef-gemak, valt te bezien. Voor de architecten is het meer een prototype, om te laten zien hoe 3D-printen nieuw materiaalgebruik mogelijk maakt. Het is wachten op de eerste bouwers die de printer gebruiken om milieuvriendelijk materiaal te gebruiken.

Hoe verwarm je je huis, met een hybride warmtepomp? Lees meer.

Huis als een blokkendoos

Elk mens heeft een andere woonwens, maar huizen zijn vaak dertien in een dozijn. Dat moet anders, niet alleen om meer aan de wensen van mensen te voldoen, maar ook voor duurzaamheid en leefbaarheid. Hoeveel mensen wonen immers niet in een huis dat eigenlijk te groot is, of juist veel te klein? Modulair bouwen kan de oplossing zijn voor dit probleem. Het concept achter ‘modulair’ doet denken aan lego. Je hebt blokken van een vaste afmeting die je kunt combineren om huizen of gebouwen van willekeurige grootte te maken. Gewoon, door ze te stapelen of naast elkaar neer te leggen. Deze manier van huizen maken is sneller en vaak ook goedkoper, omdat je de blokken massaal produceert in een fabriek.

Die fabrieksproductie maakt modulair bouwen ook duurzamer. Want bij een lopende band-proces in een afgesloten fabriek verlies je veel minder materiaal dan op een chaotische bouwplaats. Als je de blokken vervolgens ook nog CO2-neutraal kunt transporteren (wat nu nog lastig is), dan komt de CO2-vrije bouw echt in zicht. Het is die combinatie van kostenbesparing en milieuwinst die de bouw de komende decennia gaat helpen.

Natuur als bouwmateriaal

Eerder noemde we al de klei als duurzaam en lokaal bouwmateriaal in 3D-printers. Maar het gebruik van natuurlijke materialen kan nog veel verder gaan. Als we duurzaam willen zijn, kunnen we terug naar de tijd dat we onze eigen hutjes bouwden van alles wat we konden vinden. Maar natuurlijk wel met alle moderne gemakken. Een greep uit de doos van natuurlijke materialen waar nu huizen van verschijnen: bamboe (vooral in Azië een populair materiaal), schapenwol (voor isolatie), of zelfs stro, dat uitstekend isoleert en de warmte buiten houdt.

Maar de natuur alleen is niet altijd genoeg. Gelukkig zijn er ook high-tech oplossingen om natuurlijke materialen nuttig te maken in de bouw. Zo maakt het bedrijf Ecovative bouwmaterialen van paddenstoelen en schimmels. Samengeperst is dit een uitstekend materiaal om van alles mee te doen. Het bedrijf maakt er bijvoorbeeld isolatie en spaanplaten van.

Herbruikhuis

De natuur is mooi, maar wat als we ons afval kunnen gebruiken om huizen te maken? Een nuttiger tweede leven van rommel kun je je haast niet voorstellen. En het blijkt technisch ook nog mogelijk: de Noorse startup Othelo wil plastic afval gebruiken om huizen te bouwen. Door het plastic te vermalen en te mengen met andere bestanddelen voor stevigheid en levensduur krijg je een bouwmateriaal dat sterk genoeg is om tot vier verdiepingen hoog te bouwen. Het is een uitstekende bestemming voor plastic afval, want in een huis van 60 vierkante meter kun je 2800 kilo plastic kwijt.

Othelo wil dit jaar een fabriek bouwen waar het bedrijf prefab-elementen maakt voor vloeren en muren. Deze kunnen dan, in combinatie met traditioneel materiaal zoals beton, gebruikt worden in huizen. Zo werkt het bedrijf op naar een volledig huis van plasticafval. Ook tussen de muren is er ruimte voor afval. Afgedankt textiel, en in het bijzonder spijkerbroeken, werken prima als isolatie. In het circulaire paviljoen Circl op de Zuidas zitten spijkerbroeken van ABN AMRO-medewerkers (die naast het paviljoen werken) in de muren verwerkt. En het is zeker niet de enige plek die vol zit met broeken. Door textiel op deze manier te gebruiken, voorkom je jarenlang dat het op een afvalberg en uiteindelijk in een verbrandingsoven terechtkomt.

Wat kunnen boeren betekenen voor biobased bouwen? Een heleboel, denkt Onno Dwars, CEO van Ballast Nedam Development.

Schrijf je in voor onze Newsbreak: iedere dag rond 12 uur het laatste nieuws

Wil jij iedere middag rond 12 uur het laatste nieuws over duurzaamheid ontvangen? Dat kan! Schrijf je hier in voor onze Newsbreak.

Het hoofd koel houden in turbulente tijden

Duitsland nam versneld afscheid van kernenergie en leek met een nieuwe coalitie onder aanvoering van de SPD hard op weg de energietransitie verder te versnellen. Maar begin deze week verklaarde Bundeskanzler Olaf Scholz in de Frankfurter Allgemeine dat hij 'weiter setzt auf Energieimporte aus Rusland.' Het kan niet anders op dit moment, zei hij beschroomd, want burgers en bedrijven zijn voor hun warmtevoorziening, mobiliteit, stroom en voor de industrie afhankelijk van Rusland. 'Zwar werde an Alternativen zu russischer Energie gearbeitet, das werde aber noch dauern.' En regeringswoordvoerder Steffen Hebestreit verklaarde in Berlijn dat een derde van de Duitse aardolie uit Rusland komt. 'Das ist nicht einfach von heute auf morgen zu ersetzen.' Gezien de situatie was er begrip voor deze woorden, maar toen het stof was neergedaald kwamen de vragen. Had niemand het zien aankomen? Waarom bleven we in het mantra geloven dat Rusland 'hoe dan ook altijd een berouwbare partner was als het op levering van energie aankomt?' We werden ook door corona overvallen, maar naarmate de tijd verstreek hoorden we steeds vaker dat deskundigen en wetenschappers voor de mogelijkheid van een pandemie gewaarschuwd hadden. De boodschap werd vernomen door de leiders, 'ik hoor wat je zegt', maar ze deden er niets mee. Want: het kwam nu even niet uit en het had geen prioriteit. Geopolitieke denkers en wetenschappers, anders dan politici gewend verder vooruit te kijken dan de volgende verkiezingen, hadden al eerder gewaarschuwd voor de werkelijke intenties van Poetin, na nadere bestudering van zijn gedachtegoed en zijn handelswijze vanaf de annexatie van De Krim in 2014. Ook Jaap de Hoop Scheffer, voormalig secretaris-generaal van de NAVO, had na zijn aftreden in verschillende interviews aangegeven wat de werkelijke intenties van Poetin waren. In persoonlijke gesprekken, deels in het Duits en daarna via tolken zakelijk in het Russisch, had De Hoop Scheffer gepoogd door het pantser van de Russische leider heen te breken, door over hun gezamenlijke liefde voor de labrador te spreken. En zelfs Halbe Zijlsta, die een bezoek aan Poetin in diens Datsja fabuleerde, had wel de boodschap begrepen. Hij zei tijdens een speech op een partijcongres in 2016: 'Groot Rusland is waar hij naar terug wil. En daarmee bedoelt hij Rusland, Wit-Rusland, Oekraïne en de Baltische Staten. En Kazachstan was nice to have.' De boodschap werd gehoord, maar terzijde geschoven door de verantwoordelijke leiders. Ze misten de verbeeldingskracht en de moed om de juiste prioriteiten te stellen en op tijd impopulaire maatregelen te treffen. Als politici aarzelen kun je van het bedrijfsleven niets verwachten. In The Washington Post zegt de CEO van het Franse oliebedrijf TotalEnergies dat zijn bedrijf 'zijn Russische verbindingen niet zal opgeven vanwege de afhankelijkheid van Europa van geïmporteerd aardgas.' Het bedrijf heeft een belang van bijna twintig procent in de Russische gasproducent Novatek. Het is ook makkelijk oligarchen aan te pakken met luxejachten en voetbalclubs. Maar zijn oligarchen, die volgens The Washington Post miljoenen doneerden aan Amerikaanse liefdadigheidsinstellingen, musea en universiteiten ook patsers met wie je de banden moet verbreken? De roep om Angela Merkel als bemiddelaar of gezant klinkt luider door. Ze papte nooit aan met Poetin, durfde impopulaire maatregelen te treffen en is in staat de complexiteit van deze tijd te doorgronden. Nieuwe leiders die zich daar aan spiegelen gaan gouden tijden tegemoet. Paul van Liempt