Willemien Groot 07 juli 2014, 08:15

Gezocht: business case voor sloopbootjes

In de Nederlandse wateren liggen zo’n 25.000 afgedankte bootjes en jachten. Verlaten door hun eigenaren en rijp voor de sloop. Het opruimen van die scheepswrakken is kostbaar.

Sloopbootje800

Deze zomer begint een onderzoek naar de ontmanteling van sloopboten en het hergebruik van onderdelen. De Nederlandse Jachtbouw Industrie (NJI) krijgt hiervoor een subsidie van de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland (RVO). Afgedankte en half gezonken schepen in jachthavens en vaarwegen belasten de infrastructuur en het milieu, en schaden het imago van de watersport, vindt de NJI.

Volgens de organisatie is de sloop van schepen, variërend van roeiboten tot zeiljachten,  niet te vergelijken met die van auto's. Het gaat om kleinere aantallen en veel verschillende materialen. Na een inventarisatie van de omvang van het wrakkenprobleem, wil de NJI kijken naar de economische haalbaarheid van regionale inname, verwerking en recycling. Ook de oprichting van een sloopfonds, betaald door overheid en scheepsbouwers, is een mogelijkheid. Want de opruimkosten kunnen flink oplopen.

 

Kosten

 

"Gemiddeld kost ontmanteling en recycling zo'n 250 tot 300 euro per duizend kilo", zegt directeur Hans van Smoorenburg van het jonge bedrijf Jacht Recycling uit Nieuwkoop. "Nog afgezien van de kosten voor berging en afvoeren van een schip." Hij kent het probleem en weet ook waar de oorzaak ligt.

Restanten staal en brons leveren de eigenaar nog wat op, de verwerking van een polyester jacht kost alleen maar geld. Het bootje dumpen op een afgelegen plek is dan goedkoper. Gemeenten en waterschappen blijven achter met de rommel. "Dat kost de gemeenschap geld", zegt Van Smoorenburg. "De motor kan gaan lekken, soms zit er zelfs nog asbest in. Dan heb je een serieus milieuprobleem."

 

Dumpen

 

De overlast neemt de komende jaren verder toe. Vezelversterkte polyester jachten en sloepen die in de jaren zeventig en tachtig met tienduizenden tegelijk zijn verkocht, zijn ruim dertig jaar later toe aan vervanging. Maar er is niemand die ze wil hebben.

Van Smoorenburg kent een waterschap dat de afgelopen jaren zo'n 30 scheepswrakken uit het water heeft gehaald. Die staan nu op een terrein, omdat het waterschap niet weet wat het ermee aan moet. Vernietigen mag niet, omdat de eigenaar zich nog kan melden.

 

Hergebruik

 

De Nederlandse Jachtbouw Industrie zoekt vooral naar praktische oplossingen voor de scheepswrakken. De herbruikbare onderdelen worden schoongemaakt, gerepareerd en verkocht. Het restafval komt zoveel mogelijk terug in de productieketen voor de bouw van nieuwe jachten. De organisatie wil via het online platform BoatDigest in Europees verband een leidende rol gaan spelen in de uitwisseling van kennis.

De invoering van een registratieplicht voor schepen pakt het probleem direct bij de bron aan, vindt Van Smoorenburg. Het bestaande vaarbewijs is persoonsgebonden. "De verwerking van een autowrak is te verhalen op de eigenaar. Voor een sloopboot is dat bijna onmogelijk."

Foto: Jesper2cv, via Flickr

Bloomberg: ‘Leeuwendeel investeringen energie naar duurzaam’

Een analyse van onderzoeksbureau Bloomberg New Energy Finance (BNEF) wijst uit dat de dalende kosten voor hernieuwbare technologie hierin de belangrijkste factor zijn. Ook al schroeven landen als Duitsland en de VS hun stimuleringsbeleid terug, de duurzame energiemarkt is inmiddels volwassen genoeg om zelf te concurreren met fossiele bronnen.Het aandeel fossiel in de wereldwijde energieproductie zal daarmee dalen van de huidige 64 procent naar 46 procent, aldus BNEF. Zon en wind zullen tezamen toenemen tot 16 procent in 2030, vergeleken met 3 procent dit jaar. Waterkrachtcentrales zullen het grootste deel van de duurzame energieproductie op zich nemen. CO2-uitstoot Met de opkomst van duurzame energiebronnen zal ook de globale CO2-uitstoot langzaam afvlakken. “Wat we zien is dat de wereldwijde CO2-uitstoot afkoerst op een piek tegen het einde van het volgende decennium,” aldus Michael Liebreich van BNEF. “De piek wordt naar achteren verschoven doordat snel groeiende ontwikkelingslanden zowel hernieuwbare als fossiele capaciteit blijven bouwen.”BNEF schat dat er tot 2030 5.000 gigawatt aan stroomcapaciteit zal worden toegevoegd, waarvan kolen, olie en gas ongeveer 1.073 gigawatt voor hun rekening nemen. Gasgestookte centrales zullen daarbij het meest populair zijn, door hun flexibiliteit en de ontdekking van schaliegas. Kolencentrales zullen, vooral in Europa en de VS, in absolute aantallen teruglopen door strengere emissieregels.Bron: Bloomberg | Foto: RightBrainPhotography via Flickr.com