Teun Schröder
20 oktober 2022, 14:12

Deloitte wil klimaatverandering aanpakken en beklom daarvoor de Kilimanjaro

De frase ‘dit is precies wat er mis is met de wereld’ kom je om de haverklap tegen op sociale media. Gerelateerd aan klimaat gaat de zin meestal gepaard met foto’s van vervuilde natuurgebieden of een schildpad met een plastic tas op z’n kop. Als een zin teveel gebruikt wordt, verliest hij z’n lading. Toch kwamen precies deze woorden in mij op na het zien van dit bericht.

Het betoog

‘What an achievement (spierballen-emoticon)! Our Deloitte colleagues reached the Kilimanjaro peak. #ChooseYourImpact’

Op de foto bij de LinkedInpost staan tien trotse, in blauw gestoken consultants die samen met een paar porters een vlag omhooghouden: ‘Kilimanjaro, Deloitte FIT Expedition’. Ik neem aan dat ze op de top van de beroemde berg staan. Na zes dagen heeft de post 250 ‘interessants’ en meerdere overeenkomende reacties. ‘Great achievement! Well Done!’

Na het zien van de post giert direct een stoot irritatie door mijn lijf. Het is dezelfde irritatie die ik ruim vijftien jaar geleden bij mijn vader zag toen hij hoorde dat mijn orthodontist met zijn team van mijn beugelgeld op bedrijfsuitje naar Kenia ging.

Mijn irritatie heeft niets te maken met het miskennen van deze sportieve prestaties. De irritatie zit natuurlijk in het feit dat Deloitte een reis naar Tanzania en de daarbij horende uitstoot faciliteert. Deloitte organiseerde dergelijke expedities – in het kader van teambuilding en persoonlijke groei – al zeventien keer eerder. Er is zelfs een website: ‘Deloittereachingpeaks.nl’. Van 2004 tot 2008 ging de reis naar de Mont Blanc. Daarna twee jaar naar een berg in Rusland. De teams die deze bergen beklommen waren kennelijk niet sterk genoeg, of de persoonlijke groei was ondermaats. Daarom moesten de consultants verder en hoger. De Kilimanjaro dus.

Ik erger me al zolang als ik me kan herinneren aan Deloitte. Die ergernis is waarschijnlijk groter dan die redelijkerwijs zou moeten zijn, maar zo werken ergernissen bij mij nou eenmaal. Vanaf mijn studententijd zag ik de ene na de andere slimmerik naar het kantoor vertrekken. Ook vrienden. Met slecht verborgen trots vertellen ze hoe ze powerpointslides bakken en tot laat voor partners moeten werken. Braaf volgen ze de stappen van junior, naar senior naar creative pronounce pronoser. Het frustrerende is dat Deloitte heel veel middelen heeft om knappe koppen aan zich te binden. Daar zorgen het flinke salaris, de auto van de zaak en de exotische bedrijfsuitjes wel voor.

De komende jaren hebben we adviseurs hard nodig. Ongestuurd stevent het mondiale bedrijfsleven namelijk op een klimaatcrisis af. Een goed adviesbureau ziet dit ook en adviseert zijn klanten daar actie op te nemen. Deloitte verzaakt daarin finaal. Het bureau haalt het nieuws met fiscaal voordelige werk-bv’s van partners en mislukte belastingconstructies via Malta. Deloitte leert parasieten parasiteren en beklimt van de winst bergtoppen. Cruciale denkkracht van jonge, talentvolle mensen gaat verloren aan dit werk. Het woord ‘zonde’ schiet zelden zo tekort. Mocht ik ooit nog eens betrapt worden met een spandoek waarop staat ‘Word wakker mensen!’, dan is dat voor het kantoor van Deloitte.

In discussies over het klimaat gaat het al snel over wat ‘wel’ of ‘niet’ meer kan. En betrap je iemand op iets wat ‘niet meer kan’, dan wordt die ene keer dat jij met een hamburger werd gesnapt er met de haren bijgesleept. In het klimaatdebat is heel veel grijs gebied. Maar sommige dingen zijn dat niet. Een jaarlijkse reis naar de Kilimanjaro is geen grijs gebied.

Deloitte haalde het afgelopen jaar overigens nog eens het nieuws. Het kantoor stuurde al zijn 330.000 medewerkers op klimaatcursus. Het bedrijf wil klimaatverandering namelijk aanpakken. “En om dat te doen, moeten we het goed begrijpen”, zei een woordvoerder destijds tegen Change Inc.

Om iets goed te begrijpen moet je met een afstand naar dingen kijken. Wellicht is de top van de Kilimanjaro in dat opzicht een geschikte cursuslocatie.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief: iedere dag rond 07.00 uur het laatste nieuws

Wil jij iedere ochtend rond 7 uur het laatste nieuws over duurzaamheid ontvangen? Dat kan! Schrijf je hier in voor onze dagelijkse nieuwsbrief.

Opinie: Thuisbatterijen hebben weinig met duurzaamheid te maken

Het klinkt fantastisch: je wekt je eigen zonne-energie op, gebruikt een beetje en het resterende deel sla je op in je batterij zodat je aan het eind van de dag nog steeds van jouw eigen zonne-energie kunt genieten. Een geweldig autarkisch idee.In Nederland, Duitsland en België zijn thuisbatterijen daarom razend populair. Het onderwerp thuisbatterijen behoort tot het meest populaire op Change Inc. In de Tweede Kamer wordt ook nagedacht over een subsidie voor thuisaccu’s. Maar met duurzaamheid heeft het weinig van doen. Een gemiddeld huishouden gebruikt slechts 30 procent van de eigen opgewekte zonne-energie. Dat is geen enkel probleem. Wanneer je namelijk jouw eigen zonne-energie niet gebruikt, komt jouw elektriciteit op het net en help je gas- en kolencentrales uit de elektriciteitsmix te drukken. Nu slaat een omvormer ook nog wel eens af als het net overbelast is, hierdoor gaat hernieuwbare energie verloren. Dit gebeurt echter maar bij zo een 2 procent van de jaaropbrengst, dat is bij lange na niet genoeg om de CO2-uitstoot in de productie van de accu te compenseren. En voor het net balanceren zijn andere oplossingen stukken beter dan de installatie van duizenden thuisbatterijen. Het is niet voor niets dat Milieu Centraal daarom ook concludeert: ‘Wil je het klimaat helpen? Dan helpt een thuisbatterij op dit moment niet.Ondanks deze argumenten is de thuisbatterij populair. Een belangrijke reden dat men een thuisbatterij koopt is het financiële gewin: door slim te handelen op de elektriciteitsmarkt kun je geld verdienen aan een thuisbatterij. Met duurzaamheid heeft dit echter niks te maken. Dus laten we thuisbatterijen niet onder het mom van duurzaamheid verkopen.