“Hoewel dit niet de waterdichte regulering van de obligatiemarkt is waarop ik gehoopt had, is dit een eerste stap om de geloofwaardigheid van de snelgroeiende markt van groene obligaties te verbeteren”, zegt Bas Eickhout in een persbericht. De GroenLinks-Europarlementariër onderhandelde voor het Europees Parlement over deze wet.
Wat is een (groene) obligatie?
Als een overheid of een bedrijf geld nodig heeft om bijvoorbeeld een nieuwe weg aan te leggen of een windpark te bouwen dan kan het door het uitgeven van een obligatie aan financiering komen. In het geval van een groene obligatie wil de partij het geld specifiek gebruiken voor de financiering van een duurzaam project. Zoals het eerder genoemde windpark of een duurzaam bosbouwproject. Obligaties zijn leningen. Vaak wordt ook het Engelse woord green bonds gebruikt.
De ‘Europese groene obligatie’ als duurzaamheidsbewijs
Om te voorkomen dat bedrijven geld lenen voor groene beloften die amper verduurzaming opleveren, stelt de Europese Unie de ‘Europese groene obligatie’ of ‘EuGB’ voor. Partijen die een green bond uitgeven, mogen dit Europese label gebruiken als zij kunnen aantonen dat hun obligatie in lijn is met de Europese taxonomie. Dit is een Europees classificatiesysteem dat helderheid moet verschaffen over wat duurzaam is en wat niet.
“Als een oliebedrijf een groene obligatie uitgeeft, maakt dat het bedrijf nog niet groen. Daarom moet een bedrijf dat groene obligaties uitgeeft met deze wet ook aantonen wat het effect is op de groene transitie van het bedrijf als geheel”, aldus Eickhout.
De Europese groene obligatie moet het voor beleggers makkelijker maken om duurzame investeringen te kunnen onderscheiden van niet-duurzame.
Verdere uitwerking
Nu het Europees Parlement en de Raad van Ministers een akkoord hebben bereikt, moet de wet verder worden uitgewerkt en vervolgens officieel worden goedgekeurd. Een jaar na deze goedkeuring treedt de wet volledig in werking.
