Anna Roos van Wijngaarden 07 oktober 2022, 14:00

Frankrijk komt als eerste Europese land met klimaat-impactlabel voor kleding

Volgend jaar wil Frankrijk kledinglabels met daarop hun precieze klimaatimpact wettelijk verplicht maken. Daardoor kan de consument duurzamere keuzes maken – is het idee.

Adobe Stock 299079594 | Credits: Adobe Stock

Lang was het oninteressant wat er op het label in je kleding stond. Bij te veel gekriebel, knipten we het er zelfs uit. Daar komt verandering in. De Europese Commissie wil een nieuw systeem om de ‘ecologische voetprint’ van textiel eerlijk te communiceren aan de consument. Frankrijk is alvast begonnen.

11 testjes

Het Franse agentschap voor milieu- en energiebeheer ADEME moet uitzoeken wat er precies in het label moet worden opgenomen. Ze testen nu 11 voorstellen met 500 verschillende kledingartikelen. Ze verschillen in hoe de data wordt verzameld en hoe het label eruitziet.

De beste optie wordt wettelijk verplicht voor modebedrijven in Frankrijk met meer dan 20 miljoen euro omzet. Een soortgelijke regel zal worden ingevoerd in alle lidstaten van de Europese Unie waaronder Nederland. Maar dat gebeurt naar verwachting in 2026.

Groene deal

Deze zet van Frankrijk past helemaal bij de Green Deal van de Europese Commissie. De Europese Unie wil klimaatneutraal zijn in 2050 en de kledingindustrie is een van de grootste vervuilers met een aandeel van 10 procent in de uitstoot van broeikasgassen wereldwijd.

Op dit moment weten merken vaak maar half hoe hun producten precies worden gemaakt. Als dit wettelijk verplichte label een feit wordt, moeten zij alle data van alle tussenpartijen in het productieproces gaan opvragen. Het is een structurele verandering in hoe bedrijven hun kleding produceren die het makkelijker maakt om de industrie te verduurzamen.

Het nieuwe label moet een einde maken aan misleidende groene claims – greenwashing – waardoor consumenten minder duurzaam winkelen dan ze denken. Merken bepalen straks niet meer zelf wat er ‘groen’ is aan hun kledinglijnen; het universele label spreekt voor zich.

Impactlabels kunnen de mode-industrie bovendien circulairder maken. Op dit moment wordt 60 procent van alle geproduceerde kleding binnen een jaar verbrand of op de vuilnisbelt gestort. Voor een circulaire economie moet dat textiel worden gerecycled, maar daar is precieze informatie voor nodig over de stofsamenstelling en de verwerking van de stofvezels. Op dit moment staan die gegevens niet in onze kledinglabels.

Compleet is complex

Wat moet er zeker op het impactlabel staan? Idealiter geeft het beknopt de complete ecologische voetafdruk van een kledingstuk weer, van plantage tot aan de hanger. De drie grootste impactzones van mode moeten er sowieso in: het gebruik van water en energie en de uitstoot van broeikasgassen. Maar hoe meet je hoeveel een merk bijdraagt aan erosie, verzilting en uitdroging door katoenteelt? En wie moet het uitsterven van de Noordelijke witte neushoorn in zijn label opnemen?

Het is ook ingewikkeld om de levensduur van een kledingstuk mee te nemen in een impactlabel. Duurzaam geverfde textiel vervaagt bijvoorbeeld vaak sneller. Wat betekent dat voor de totale impact van een kledingstuk en hoe zet je dat op een transparante, beknopte manier op een label?

Nóg een keurmerk

Frankrijk is zelf vast begonnen, maar uiteindelijk wil de Europese Commissie één standaard voor alle lidstaten. Wereldwijd zijn al 450 soorten milieulabels in gebruik, binnen de EU zijn dat er 200. Keurmerken zoals GOTS en BCI zijn eindelijk mainstream en de consument snapt steeds beter wat ze betekenen. Maakt dit impactlabel het dan overzichtelijker voor de consument of juist niet?

In een aanbeveling van de Europese Commissie van december 2021 staat dat we één gemeenschappelijke methode moeten gebruiken, anders is er te veel beweegruimte voor merken.

Bovendien wordt er gewerkt aan een publieke databank met impactgegevens die steeds worden geüpdatet en door derden worden geverifieerd. Als elk merk zijn kennis daarin deelt, diezelfde databank gebruikt om impact te meten en hetzelfde label voert, kunnen consumenten inderdaad op een betrouwbare, makkelijke manier vergelijken. Het kan het voedingsetiket van de mode-industrie worden.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief: iedere dag rond 07.00 uur het laatste nieuws

Wil jij iedere ochtend rond 7 uur het laatste nieuws over duurzaamheid ontvangen? Dat kan! Schrijf je hier in voor onze dagelijkse nieuwsbrief.

Zeewier geeft natriumbatterij grotere opslag en langere levensduur

De wereld zit midden in een energietransitie en de vraag naar efficiënte en krachtige batterijen om hernieuwbare energie in op te slaan is enorm. Het aanbod van verschillende batterijen wordt steeds groter, en dat is ook nodig als we straks een heleboel elektrische auto's moeten produceren. De lithiumvoorraad is eindig, en daarom lijkt de natrium-ion-batterij een goed alternatief. Hoe werkt een natrium-ion-batterij? Natrium-ion-batterijen werken bijna hetzelfde als lithium-ion-batterijen, die in telefoons en laptops zitten. De natriumbatterij heeft net als een lithiumbatterij een anode (minpool) en een kathode (pluspool) met daartussen een elektrolyt. Dat laatste is een soort gel dat bestaat uit zouten en zuren. In een lithiumbatterij gaan lithium-ionen van de ene naar de andere pool. Hier komt elektriciteit bij vrij. In een natriumbatterij vervullen natrium-ionen de rol van lithium. Natrium, een onderdeel van keukenzout, wordt als een goede vervanger gezien voor het steeds schaarser wordende lithium. Natrium is namelijk wél in overvloed aanwezig op aarde. Maar er zit één minpunt aan. Uit de anode van de natriumbatterij groeien vaak dunne draden die dendrieten worden genoemd. De dendrieten kunnen ervoor zorgen dat er kortsluiting plaatsvindt in de batterij, of dat de batterij vlamvat. Lees ook: Hoe slecht is lithium voor het milieu? Zeewier als oplossing Nu hebben onderzoekers van de Universiteit van Bristol daar iets op gevonden. Ze hebben een separator gemaakt uit zeewier, waardoor de batterij uiteindelijk een grotere opslagcapaciteit heeft én langer meegaat. Het onderzoek, gepubliceerd in Advanced Materials, beschrijft hoe zeewiervezels voorkomen dat dendrieten van de natriumelektroden de separator binnendringen én dat het materiaal de prestaties van de batterijen verbetert. "We hebben aangetoond dat materialen op basis van zeewier de separator zeer sterk kunnen maken en voorkomen dat deze wordt doorboord door metalen structuren gemaakt van natrium", zegt Jing Wang, eerste auteur en PhD-student in het Bristol Composites Institute (BCI) in een bericht. "Het zorgt ook voor een grotere opslagcapaciteit en efficiëntie, waardoor de levensduur van de batterijen wordt verlengd - iets wat essentieel is om apparaten zoals mobiele telefoons veel langer van stroom te voorzien." Opschalen Als zeewier de natriumbatterijen veiliger en efficiënter maakt, dan kan het voor een hele doorbraak zorgen in de batterij-industrie. "Dit werk toont echt aan dat groenere vormen van energieopslag mogelijk zijn, zonder destructief te zijn voor het milieu bij de productie", zegt professor Steve Eichhorn, die het onderzoek leidde aan het Bristol Composites Institute. De volgende uitdaging is om de productie van deze materialen op te schalen en de huidige op lithium gebaseerde technologie ermee te vervangen.Schrijf je in voor onze nieuwsbrief: iedere dag rond 07.00 uur het laatste nieuws Wil jij iedere ochtend rond 7 uur het laatste nieuws over duurzaamheid ontvangen? Dat kan! Schrijf je hier in voor onze dagelijkse nieuwsbrief.