Hannah van der Korput 26 mei 2023, 11:51

Worst opkweken binnen acht dagen? Het Nederlandse Meatable doet het

In de traditionele varkenshouderij kost het acht maanden om een varken groot te brengen en er vervolgens spek, worstjes of karbonades van te maken. Het Nederlandse Meatable kan het al binnen acht dagen. De scale-up heeft hiermee het “efficiëntste productieproces ter wereld”.

Eerder deed Meatable er drie weken over om varkensvlees te kweken. Nu zijn daar nog maar acht dagen voor nodig. | Credits: Meatable

Het is de missie van Meatable om vlees te produceren zonder schade toe te brengen aan dieren en de planeet. Daarom zet het bedrijf al jaren in op kweekvlees. Eerder duurde het drie weken om gekweekt vlees te maken. Nu is dit proces dus teruggebracht naar acht dagen.

Hoe werkt het?

Om kweekvlees te produceren, gebruikt Meatable een enkele dierlijke cel. Het natuurlijke groeiproces wordt vervolgens nagebootst door de cel te voeden met voedingsstoffen. De technologie maakt gebruik van pluripotente stamcellen (PSC’s). Deze cellen kunnen zich oneindig delen zonder dat daarbij veranderingen optreden. Daarmee hebben deze PSC’s een voordeel ten opzichte van de cellijnen die doorgaans worden gebruikt bij het produceren van gekweekt vlees.

De uitdaging van PSC’s is echter dat het lastig kan zijn om ze om te zetten in gespecialiseerde cellen, zoals spierweefsel. Hiervoor gebruikt Meatable hun gepatenteerde opti-ox-technologie. De methode kan binnen een paar dagen echte spier- en vetcellen creëren.

Dezelfde prijs als biologisch varkensvlees

Dankzij het productieproces is het mogelijk om veel sneller kweekvlees te produceren. Dit drukt de kosten enorm, waardoor het gekweekte varkensvlees qua prijs kan concurreren met conventionele vleesproducten. Wanneer het gekweekte varkensvlees de markt op gaat, zal de prijs waarschijnlijk gelijk zijn aan dat van biologisch vlees. En die prijs kan nog verder zakken naarmate de productie verder wordt opgeschaald.

Krijn de Nood, medeoprichter van Meatable: “Met deze resultaten hebben we aangetoond dat ons productieproces het efficiëntste is ter wereld. Een essentiële stap waarmee we ervoor zorgen dat onze producten kunnen concurreren met de lage prijzen van conventionele vleesproducten. Om de hele wereld van vlees te voorzien zonder de negatieve bijeffecten, is het immers cruciaal om te concurreren op prijs. Ons doel is ervoor zorgen dat de gemiddelde consument van gecultiveerd vlees een vast onderdeel van zijn eetpatroon kan maken, in plaats van dat het voorbehouden blijft aan een kleine groep die het zich kan veroorloven.”

Smaak

De bite, textuur en smaak van hun gekweekte vlees is volgens Meatable niet te onderscheiden van traditioneel vlees. Medeoprichter Daan Luining: “De efficiëntie waarmee we gecultiveerd vlees produceren, is ongeëvenaard, zowel vergeleken met traditioneel vlees als met wat we gemiddeld zien bij andere producenten van gecultiveerd vlees. We verwachten dat we het in de toekomst zelfs nog sneller zullen kunnen. Daarnaast resulteert onze aanpak ook in producten die, dankzij een optimale samenstelling van proteïnes en lange vetzuurketens, van de allerhoogste kwaliteit zijn en een eetbeleving bieden die identiek is aan die van traditioneel varkensvlees.”

Zelfde techniek, ander vlees

De technologie die Meatable nu heeft gebruikt om efficiënt varkensvlees te kweken, is toepasbaar op elke dierlijke cel. Op dezelfde manier kan bijvoorbeeld ook rundvlees worden gemaakt. Meatable gaat hier in de toekomst uitgebreid mee testen.

Singapore

In 2024 wil Meatable kweekvlees op de markt brengen in Singapore. Dit is tot nu toe het enige land ter wereld waar kweekvlees verkocht mag worden. Meatable kijkt voor mogelijke afzetmarkten ook naar Israël en Amerika, waar ook belangrijke stappen worden gezet in het toestaan van kweekvlees. Nederland is nog niet zo ver, maar de scale-up uit Delft ziet de toekomst zonnig in.

“Op het moment dat we begonnen in 2018 waren de meningen over kweekvlees verdeeld en terughoudend”, laat het bedrijf weten. “De afgelopen jaren is er ontzettend veel veranderd en ziet men steeds meer de noodzaak van alternatieve proteïne zoals gecultiveerd vlees. De wereldwijde vleesconsumptie beslaat nu zo’n 350 miljard kilo per jaar en zal nog verder stijgen naar zo’n 460 tot 570 miljard kilo in 2050. Gecultiveerd vlees, zoals dat van Meatable, is een ideale oplossing voor de enorme impact die de vleesindustrie op onze planeet heeft.”

Andere artikelen over kweekvlees:

Changemaker College | Biodiversiteit of voedselzekerheid (donderdag 29 juni 2023)

Menselijke activiteiten zoals ontbossing, vervuiling, klimaatverandering en overbevissing lijden tot habitatverlies en verlies van biodiversiteit, wat een bedreiging vormt voor de voedselzekerheid. Dat moet veranderen. Daarvoor zijn duurzame voedselsystemen nodig zoals kortere voedselketens en lokale voedselproductie. De landbouw moet zichzelf opnieuw uitvinden, natuurgebieden moeten beschermd worden en het menselijk dieet moet anders. Welke duurzame oplossingen zijn er nu al die de balans tussen voedselzekerheid en biodiversiteit bewaken?

Dit Changemaker College is live op locatie Westbeat te volgen. Wil je erbij zijn? Meld je hier aan!

Verduurzaming Vegetarisch Kweekvlees Eiwitten

Deel dit bericht op

Aansluitend Artikel

The Brussels Effect kan de impasse doorbreken

Hugo de Jonge zette stevig in met zijn pessimistische voorspelling voor 2024. Hij verwacht ‘een forse dip’ in de woningbouw, schreef hij in een brief aan de Tweede Kamer. Krapte op de arbeidsmarkt, tekort aan bouwmaterialen en de rentestijging bieden slechte vooruitzichten, meent hij. En dan had hij het nog niet eens over de natuurwet die volgens De Telegraaf Nederland helemaal ‘op slot zet.’ Op nos.nl las ik dat portefeuillehouder Natuur bij LTO Nederland Edwin Michiels zich ook grote zorgen maakte: ‘Het zou tot een nieuwe stikstofcrisis kunnen leiden.’ In Nieuwsuur zei minister van Natuur en Stikstof Christianne van der Wal eerst braaf dat het ‘ontzettend belangrijk is de natuur te herstellen’, wat een aanloopje bleek voor het echte statement dat ze wilde maken. Namelijk dat ze vreest voor een specifiek element uit die natuurherstelwet, het zogenaamde verslechteringsverbod. Het verbod dat betekent dat projecten zoals de bouw van woningen of de aanleg van wegen geen negatieve invloed mogen hebben op natuurgebieden. Hetzelfde verbod dat ervoor zorgt dat projecten met teveel stikstofneerslag in Natura 2000-gebieden geen vergunning krijgen. Van der Wal in Nieuwsuur: ‘En kijk naar de situatie waar we nu in zitten. De vergunningverlening loopt vast.’ Of het nog niet ingewikkeld genoeg is worden de messen geslepen op de departementen Volkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening (Hugo de Jonge) versus Infrastructuur en Waterstaat (Mark Harbers). Daar gaat het om de strijd tussen ruimte voor de bouw van nieuwe woningen en het zoeken naar nieuwe gebieden om drinkwater te winnen. Begin april sloeg het RIVM alarm, met de oproep tot ‘snelle actie om drinkwatertekort in 2030 te voorkomen.’ Met als aansporing: ‘de Rijksoverheid moet regie voeren bij tegengestelde belangen. ’Juist nu, in complexe tijden, ontbreekt het aan die regie, omdat het spelletje van pleisters en banden plakken niet meer werkt. Op nationaal niveau regie voeren is lastig, laat staan op Europese schaal. Daarom is het oplossingsgerichte boek The Brussels Effect van de Fins-Amerikaanse hoogleraar Anu Bradford een echte aanrader. Ze kijkt naar wat overheid én bedrijven kunnen doen, vanuit het oogpunt van een ijzersterke, grote Europese interne markt. De door de EU gestelde regels zijn de strengste ter wereld. Bedrijven die, begrijpelijk, wereldwijd van een gelijk speelveld houden, zorgen dat hun producten en diensten overal aan die strenge eisen voldoen. Dan hebben ze sowieso toegang tot de gigantische Europese markt en hoeven ze voor alle andere markten geen aparte, dure productielijnen op te zetten. In de Witteveenlezing aan Tilburg University in 2019 merkte EU-correspondent en columnist voor NRC Caroline de Gruyter het al op. ‘Anu Bradford, hoogleraar aan Columbia Law School, noemt Europa consequent een economische supermacht. Ze begrijpt niet waarom we dat zelf altijd debunken. Europa is een van de grootste markten ter wereld: 500 miljoen burgers. Bedrijven over de hele wereld willen producten of diensten in Europa verkopen. Maar om speelgoed of wijn in Europa te verkopen, moeten ze wel aan onze regels voldoen. Die zijn streng. Die bedrijven smeken hun eigen regeringen om onze wetgeving over te nemen. Anders moeten ze aan meerdere regelsystemen voldoen. Daar worden ze knettergek van.’ Europa is, in een vijandiger geopolitieke wereld, machtiger dan het voorheen dacht. Het mag niet tot zelfgenoegzaamheid leiden, waarschuwt Bradford in NRC: ‘Macht brengt ook meer verantwoordelijkheid.’ En vooruit denkend: ‘Regels maken is niet voldoende (…), je hebt ook investeringen nodig.’