Om de opwarming van de aarde te beperken, moet de uitstoot van broeikasgassen omlaag. Dit kan door zelf minder uit te stoten. Daarnaast wordt ook het afvangen en opslaan van CO2 gezien als een essentieel onderdeel van de strijd tegen klimaatverandering. Dit is echter een dure onderneming. Zo rekent ’s werelds grootste koolstofafvangfabriek die dit jaar in Amerika wordt geopend zo’n 600 dollar om één ton koolstof uit de lucht te halen. Aangezien we jaarlijks bijna een miljard ton koolstof uit de lucht moeten halen om de klimaatdoelstellingen te halen, zijn de kosten enorm.
Gewassen
Dus gingen onderzoekers van de Universiteit van Californië – Berkeley op zoek naar manieren om CO2 goedkoper uit de lucht te halen. Ze kwamen al snel uit bij bepaalde gewassen. Deze kunnen koolstof vastleggen en vervolgens diep in de grond begraven. Het probleem is echter dat wanneer de gewassen beginnen te rotten, ze worden afgebroken door bacteriën en de koolstof dan alsnog in de atmosfeer terechtkomt.
Zout
Om dit te voorkomen, kwamen de wetenschappers met een oplossing: zout. De gewassen worden eerst gedroogd en vervolgens begraven in biomassaputten. De put wordt afgedekt met twee millimeter dikke lagen polyethyleen, wat veel gebruikt wordt in plastic tasjes of verpakkingsfolie. Dit zorgt ervoor dat er geen water in de put kan komen. Bacteriën en biologische afbraak worden hierdoor onderdrukt. Door zout toe te voegen, konden de gewassen hun koolstofvoorraad eeuwenlang ondergronds behouden. De onderzoekers zeggen dat deze oplossing slechts 60 dollar per ton koolstofdioxide kost.
“Er zijn belangrijke vragen over langdurige vastlegging voor veel van deze recent gepopulariseerde natuur- en landbouwgebaseerde technologieën”, zegt Harry Deckman, co-auteur van de studie over de methode. “Door deze opslagbenadering kan de koolstof in gedroogde gezouten biomassa gedurende duizenden jaren stabiel vastleggen, met lagere kosten en een hogere koolstofefficiëntie dan deze andere luchtafvangtechnologieën.”
Zo ziet het systeem om CO2 op te slaan eruit. | Credit: Universiteit van Californië – BerkeleyGrond
Voor dit project is wel veel grond nodig. Maar het kan wel. De onderzoekers zeggen dat in een put van één hectare grond maar liefst 10.000 hectare biomassa kan worden opgeslagen. Ze rekenden uit dat er slechts een vijftiende van ‘s werelds akkerland, bossen en weiden nodig zou zijn om de helft van de wereldwijde uitstoot van broeikasgassen op te slaan.
“Om alle geproduceerde koolstof te verwijderen, zou veel landbouwgrond nodig zijn, maar het is een hoeveelheid landbouwgrond die daadwerkelijk beschikbaar is”, zei onderzoeker en co-auteur Yablonovitch. “Dit zou een grote zegen zijn voor boeren, aangezien er momenteel onderbenutte landbouwgrond is.”
