Eerst even dit: wat is bioplastic eigenlijk? De term is een verzamelnaam voor een groep geheel uiteenlopende plastics, die in ieder geval over één van de volgende twee eigenschappen beschikken: ze zijn gemaakt van biologische en hernieuwbare grondstoffen, zoals suikerriet, mais of tarwe én ze zijn biologisch afbreekbaar. Dat laatste betekent dat het micro-organismen zijn, en ze dus kunnen worden afgebroken tot water en koolstof.
Wetenschappers van het Tokyo Institute of Technology werkten in hun onderzoek ook met bioplastics en focusten op circulair gebruik. In een milieuvriendelijk proces worden bioplastics chemisch gerecycled, waardoor er meststoffen overblijven.
Hoe werkt het?
De onderzoekers richtten zich voor deze studie op PIC’s, een type bio-polycarbonaat dat in de wetenschap veel aangedragen wordt als duurzaam alternatief voor fossiel plastic. PIC wordt gemaakt uit isosorbide (ISB), een niet-toxisch materiaal, dat is afgeleid van glucose.
Het bioplastic wordt afgebroken met behulp van ammoniak in een proces dat bekend staat als ‘ammonolyse’. Een restproduct van dit proces is ureum, een stikstofrijke molecule die vaak wordt gebruikt als meststof. Hoewel deze chemische reactie niet nieuw is, richten weinig onderzoeken zich op het gebruik van afbraakproducten die hieruit voortkomen.
Planten groeien sneller
Maar werkt het restproduct van bioplastic wel als meststof? Om dat uit te vinden, deden de onderzoekers een test op de eenjarige plant Arabidopsis thaliana. Ze ontdekten dat alle planten die met meststoffen uit PIC werden behandeld, sneller en beter groeiden dan de planten die een behandeling kregen met enkel ureum. Hoofdonderzoeker Daisuke Aoki noemt de ontdekking een “mijlpaal” voor de ontwikkeling van “duurzame en recyclebare polymeren in de nabije toekomst.”
Meer lezen over bioplastics? Lees het in dit dossier.
