Marc Seijlhouwer 20 mei 2022, 09:00

6 feiten waarom het écht de verkeerde kant opgaat met klimaatverandering

Dagelijks berichten we bij Change Inc. over alle duurzame initiatieven en voornemens uit het bedrijfsleven. Maar soms moeten we realistisch zijn. De afgelopen dagen verscheen er veel nieuws dat laat zien dat het de verkeerde kant uitgaat met klimaatverandering. We zetten ze op een rij.

Aarde onder water extreem weer storm overstroming Extreem weer, een stijgende zeespiegel - klimaatverandering heeft nare gevolgen | Credits: Adobe Stock

De catastrofe is ‘onafwendbaar’ tenzij men onmiddellijke actie onderneemt. Aldus spreekt de meteorologische tak van de VN in een nieuw rapport. Hun waarschuwing gaat over het klimaat; daarmee gaat het niet de goede kant op. De waarschuwing is acuter dan wat het IPCC stelt in hun rapporten, maar komt wel overeen: er moet nu iets veranderen, anders zullen we in de nabije toekomst ongekende klimaatrampen meemaken.

Helaas lijkt het er niet op dat de wereld gehoor geeft aan deze steeds dringendere oproepen. Een greep uit het recente nieuws dat laat zien dat het steeds slechter gaat met het klimaat. Ondanks alle duurzame initiatieven van dappere pioniers.

1. De zure oceaan

Het weerbureau van de VN maakt zich vooral zorgen over de verzuring van de oceanen. Een zure oceaan kan minder CO2 opnemen, waardoor er meer CO2 in de atmosfeer blijft hangen. Daar zorgt het broeikasgas voor opwarming van de aarde. Kortom: door klimaatverandering wordt de oceaan warmer en zuurder. En door een warmere zuurdere oceaan wordt klimaatverandering erger. Een ‘feedback loop’ met louter slechte uitkomsten.

2. Geen regering volgt de afspraken

De COP26 in Glasgow was een ware happening. Er kwamen weliswaar geen afspraken van, zoals in Parijs, maar het was wel duidelijk dat alle wereldleiders vonden dat klimaatverandering snel een halt toe moest worden geroepen. Men zou kijken naar de klimaatplannen die er nu liggen en deze aanscherpen.

Een jaar later blijkt nog geen van de 196 landen concrete plannen in te hebben gediend om de emissies sneller omlaag te brengen. Er is een hoop in potlood opgetekend (denk aan de ‘fit for 55’-plannen van de EU), maar echt commitment ontbreekt nog. Mogelijk is de oorlog in Oekraïne na de Russische invasie, samen met de hoge gasprijs, een reden dat landen langer doen over de klimaatplannen. “Maar klimaatverandering is een chronisch gevaar”, waarschuwde COP26-voorzitter Alok Sharma.

3. Meer CO2-uitstoot dan ooit

De pandemie gaf de wereldbevolking een korte adempauze. Toen de wereld stil kwam te liggen, daalde de CO2-uitstoot snel. Helaas: zo snel als hij afnam, klom hij ook weer op. In China al voor het einde van 2020. In Europa duurde het langer, maar inmiddels is de CO2-uitstoot van de EU-economie ook hoger dan in 2019. Ondanks alle milieumaatregelen waarmee Europa de voorloper is op aarde.

4. Bomenkap is een groot probleem

Het regenwoud is essentieel voor de CO2-huishouding van de planeet. De miljoenen bomen nemen CO2 op, zorgen voor ongekende biodiversiteit, enzovoort. Maar de mens heeft landbouwgrond nodig en dus gaat het Amazonewoud tegen de vlakte. April 2022 was een treurige recordmaand: er werd 1012 vierkante kilometer woud gekapt, dubbel zoveel als in april van 2021. Het is een hoeveelheid die sinds 2016 niet gehaald werd. De Braziliaanse president Bolsanaro doet ondertussen niets tegen deze kap.

5. Grootkapitaal gaat vooral voor geld

Niet verrassend, toch teleurstellend: giga-investeerder Blackrock kondigde aan dit jaar minder klimaatvoorstellen goed te keuren bij aandeelhoudersvergaderingen. De reden? Het zou uiteindelijk te veel geld kosten. Hoewel Blackrockbaas Larry Fink in 2020 nog een brief stuurde met het voornemen om duurzamer te worden, blijkt de praktijk anders. Geld gaat uiteindelijk boven alles. Zoals Fink het zei: “[We zijn voorstander van duurzaam beleggen,] niet omdat we begaan­ zijn met onze leefomgeving, maar omdat we kapitalisten­ zijn.”

6. Massaal mislukte oogsten

De oorlog in Oekraïne laat zien hoe kwetsbaar de voedselvoorziening op aarde is; we kunnen nergens meer zonnebloemolie kopen. Zulke verstoringen zullen op veel grotere schaal voorkomen in de komende decennia. Dat blijkt uit een berekening van het Woodwell Climate Research Center. Er zal in 2030 4,5 keer zo vaak een mislukte oogst in de ‘broodmanden’ komen, volgens het onderzoek. Die broodmanden zijn gebieden waar het grootste deel van onze granen geproduceerd worden. In 2050 zal er 25 keer vaker een mislukte oogst zijn. Dat betekent dat een rijst- of graanoogst om het jaar mislukt.

De reden: klimaatverandering. Hogere temperaturen, meer of juist minder regen – het zorgt ervoor dat de gewassen die vaak al eeuwen worden verbouwd minder goed gedijen. De gevolgen zijn moeilijk te overzien. Hongersnood, hogere prijzen – noem maar op. Als je dacht dat de inflatie nu hoog was, wacht dan maar totdat er een jaar is waarin alle grote oogsten mislukken.

Schrijf je in voor onze Newsbreak: iedere dag rond 12 uur het laatste nieuws

Wil jij iedere middag rond 12 uur het laatste nieuws over duurzaamheid ontvangen? Dat kan! Schrijf je hier in voor onze Newsbreak.

Hoe leveringszekerheid en het klimaat om voorrang strijden bij Gasunie

Janneke Hermes is twintig jaar werkzaam bij energie-infrastructuur bedrijf Gasunie. Sinds 2019 is zij de CFO. We willen heel snel af van het Russische gas. Europa komt nu met een plan RepowerEU dat daarvoor moet zorgen. Wat betekent dat voor Gasunie? “De periode na 24 februari was heel hectisch. Het eerste wat we hebben gedaan is vaststellen hoe het staat met de leveringszekerheid als het Russische gas zou wegvallen. En direct actie ondernomen om de importcapaciteit van gas van buiten Europa te vergroten. We hebben direct gekeken naar uitbreiding van onze LNG terminal in de Rotterdamse haven. En twee drijvende LNG terminals gecontracteerd die in de Eemshaven komen te liggen. Die zijn hopelijk voor deze winter klaar om te gebruiken. Daarmee hebben we de importcapaciteit voor LNG verdubbeld in een paar maanden.” Dat is goed voor de leveringszekerheid maar minder voor het klimaat. “Wij zijn constant met de driehoek betrouwbaar, betaalbaar en duurzaam bezig. Maar vanaf 24 februari kwam de betrouwbaarheid en betaalbaarheid wel hoger op de agenda te staan. Maar tegelijkertijd zijn we ook heel hard bezig met alle duurzame initiatieven zoals waterstof, CO2 opslag en warmte.” Gasunie was en is natuurlijk verbonden met het transport en opslag van aardgas. Nu zetten jullie vol in op waterstof. Hoe moeilijk is het om die draai te maken? "Of je nou waterstof transporteert of aardgas, dat maakt technisch niet veel uit. Aan de andere kant zijn het twee totaal verschillende markten. De aardgasmarkt bestaat al zestig jaar, iedereen snapt dat. Er is aanbod en vraag. Bij waterstof moet dat helemaal opnieuw opgebouwd worden." Hoe doe je dat financieel? Want met waterstof is nog weinig te verdienen? "Dat is echt de grote uitdaging op dit moment. Want als je nog geen klanten hebt omdat er nog geen aanbod en geen vraag is, dan heb je een ander businessmodel dan in een ontwikkelde markt. Daarom zoeken we enorm de samenwerking met partijen die de waterstof willen maken met behulp van elektrolyse. En we spreken veel met afnemers. Maar ook heel veel met de overheid. Er is een financiële bijdrage van de overheid nodig, zeker in het begin om de infrastructuur rendabel aan te leggen. Daarom krijgen we de komende jaren 750 miljoen euro om het nationale waterstofnetwerk te ontwikkelen. Tot 2030 is dat - onder normale omstandigheden - voldoende." Veel fossiele bedrijven moeten dezelfde transitie doormaken. Heb je tips voor ze? "Als iedereen naar zijn eigen portemonnee gaat kijken in deze transitie dan komen we niet snel verder. We moeten juist kijken hoe we het samen kunnen doen. Dus de hele keten tegelijkertijd ontwikkelen, zodat niemand achter- of voorloopt. Dan hebben klanten de zekerheid dat er daadwerkelijk groene waterstof geproduceerd wordt en de producenten dat het daadwerkelijk wordt afgenomen. We moeten eigenlijk zorgen dat iedereen dezelfde skin in the game heeft. Alle partijen moeten een echte bijdrage leveren." Heeft de energietransitie een ander soort leiderschap nodig? "Waar vroeger het Anglosaksische model van 'alles draait op winst en euro’s' dominant was, zie ik nu dat maatschappelijke waarden ook een rol gaan spelen, naast die euro’s. Dat is iets wat in de hoofden van leiders een draai moet gaan maken. Ik denk dat het heel erg zou helpen als we meer mensen aan de top zouden hebben die hier een hart voor hebben. En als resultaten uit het verleden garanties bieden voor de toekomst, dan hebben we wel andere mensen nodig dan die er nu zitten." Wat voor mensen denk je dan aan? "Mensen die ook anders opgeleid zijn. Dat is echt essentieel. De universiteiten, hogescholen en middelbare beroepsopleidingen moeten daar op focussen. En daarin onderwijzen. Ik heb econometrie gestudeerd en ben ook opgevoed met winstmaximalisatie. Dat is hoe het bij mij op de universiteit ging. Het begint bij blikverruiming, onderwijs om te zorgen dat die mindset anders wordt en dat het niet alleen draait om euro's maar om ons aller welzijn." Hoe ben je er zelf achter gekomen dat het anders moet dan je geleerd had? "Door goed te luisteren naar anderen. Maar ook omdat ik weerstand voelde bij mezelf. Op het moment dat je keuzes moet maken die qua winstmaximalisatie optimaal zijn maar niet voor andere doelen die we ook hebben. Zoals CO2-reductie of het welzijn van medewerkers. Ik ben bestuurder van een pensioenfonds en we hebben ook heel bewust partijen uitgesloten die zich met kinderarbeid, controversiële wapens, tabak bezighouden. Dat vinden we niet kunnen, hoe winstgevend ook.” Je bent een van de weinige vrouwen in de top van bedrijven die werken aan de energietransitie. Ook is het aantal vrouwen in technische beroepen in de energiesector zeer laag (7%). Wat vind je daarvan? "Ik denk dat het heel belangrijk is om techniek al bij jonge kinderen onder de aandacht te brengen. Want dat is wanneer ze echt een passie en interesses gaan ontwikkelen. Het is super belangrijk dat we van iedereen op de arbeidsmarkt gebruik gaan maken voor die enorme uitdaging van de energietransitie. Dan kun je niet met alleen maar mannen volstaan." Je bent de enige vrouw in de raad van bestuur van Gasunie. Hoe is het om in zo’n mannenbolwerk te werken? "Ik weet niet beter. Ik heb econometrie gestudeerd. Daar waren ook voornamelijk mannen. Ik ben na mijn studie bij Gasunie gaan werken en heb heel veel verschillende onderdelen van het bedrijf gezien. En behalve bij HR waren mijn collega’s met name mannen. Ik weet dus niet beter. Ik voel me ook als een vis in het water bij Gasunie." Gaat de energietransitie snel genoeg? "Het kan altijd sneller en ik vind ook dat het sneller moet. Het besef begint zo langzamerhand te ontstaan dat als we allemaal lekker achterover blijven zitten en wachten tot de ander het initiatief neemt, het niet snel genoeg gaat. Ik ben ervan overtuigd dat iedereen iets aan de wereld kan verbeteren, namelijk zichzelf. Start nou maar in je eigen onderneming of je eigen huis. Hoe klein het ook lijkt. Elke stap is er een en jaagt weer iets anders aan." Wat heb jij verbeterd aan jezelf? "Ik ben een econometrist dus ik deed alles met modellen. Daar stop je cijfers in en daar kwam dan iets uit en dat was de waarheid. Maar hoe mensen zijn en hoe mensen acteren is helemaal niet in een model te stoppen. Tegelijkertijd geven cijfers zekerheid in onzekere tijden. Hoe zorg je dat je die twee factoren bij elkaar brengt om zo goed mogelijk besluiten te kunnen nemen. Dat is voor mij echt een ontwikkeling geweest." Ben je daardoor dingen anders gaan doen? "Ik luister beter naar mensen. En ik besef dat als je echt geïnteresseerd bent in hun meningen en hoe ze denken, dan kom je tot betere oplossingen. Daarin heb ik me echt moeten ontwikkelen.”