Het 72 meter lange gevaarte ziet eruit als een vliegtuig met gigantische rotorbladen aan het einde van zijn ‘vleugels’. De turbine kan deze vleugels in het water laten zakken, waardoor de rotorbladen op zestig meter diepte de krachtbewegingen van het verschil tussen eb en vloed opvangen. Bijkomend voordeel is dat de vleugels gemakkelijk opgetrokken kunnen worden, waardoor onderhoud aan de rotorinstallaties bovenwater kan plaatsvinden.
Het apparaat wordt op zijn plek gehouden door een ankersysteem met vier kettingen, elk zo sterk om vijftig dubbeldekker bussen te tillen. De energie die de Orbital 02, zoals de turbine heet, opwekt wordt via een flexibele kabel afgevoerd naar de zeebodem, waar een ondergrondse kabel de elektriciteit naar het vaste land vervoert.
Lees ook: Getijdenenergie in Schotland was vorig jaar groot succes
Getijdenenergie voor Schotse kust
De Orbital 02 vaart op dit moment van de Engelse havenstad Dundee naar de Schotste Orkney eilanden. Naast dat dit de plek is waar het hoofdkantoor van Orbital Marine Power zit, kent de eilandengroep ook één van de sterkste getijdenstromingen van de wereld. “De zee tussen de eilanden is vrij woest, waardoor het de beste plek is waar je deze technologie kun ontwikkelen en testen”, zegt CEO Andrew Scott in een promotievideo.
Turbines in Nederland
In Nederland wordt ook al enige tijd geëxperimenteerd met getijdenenergie. In het najaar van 2015 kreeg de Oosterscheldekering vijf turbines met een vermogen van 1,2 megawatt (goed voor zo’n 1.000 huishoudens). Tocardo, het bedrijf achter deze turbines ging in 2018 failliet, waardoor het project stil kwam te liggen. Inmiddels is Tocardo overgenomen door twee Britse bedrijven en werken de turbines sinds februari 2021 weer.
40 kilometer lange ‘powerdam’ in Zeeland
Een getijdenturbine van een heel andere orde van grootte is die van de 40 kilometer lange 'powerdam'; een concept dat vooralsnog niet verder is gekomen dan de tekentafel. Het idee komt van de Nederlandse stichting Dynamic Tidel Power. De met generatoren gevulde dam steekt van Zeeland recht de Noordzee in en zou Nederland voor de helft van alle benodigde groene stroom kunnen voorzien. De investeringskosten van tussen de 20 en 40 miljard wegen volgens de bedenkers op tegen de kosten die gepaard gaan met het verzwaren van het elektriciteitsnet. Daarnaast levert de dam waarschijnlijk minder burgerweerstand op dan nu gebeurt met windmolens en zonneweiden.
Toch worden er nog geen concrete stappen gemaakt om de techniek te realiseren. Het systeem wordt nog op kleine schaal getest en ook de ecologische en praktische gevolgen – zoals het omleggen van scheepsroutes – zijn nog onzeker.
