Redactie DuurzaamBedrijfsleven.nl 17 december 2012, 15:34

Twaalf provincies, ?1200 nieuwe windmolens?

De ministers van Economische Zaken en Infrastructuur en Milieu krijgen begin volgende week een aanbod van de provincies. Waar komen de nieuwe windmolens?

2009 11 Arnhem PS zaal griffier e1355754706320

Volgens het plan van kabinet Rutte-II moet de duurzame energievoorziening van 4,3 procent op dit moment naar 16 procent in 2020. Daarvoor zijn er zo’n 1200 extra windmolens op land nodig, die bovenop de 700 komen die we nu al hebben. Windmolens op land zijn vaak onpopulair, omdat ze het landschap zouden vervuilen.

Volgens gedeputeerde Jaap van Bond van Noord-Holland is er “stevig geknokt” over de verdeling. “Niemand wilde er meer [windmolens] bij. Het is een heikele zaak, maar uiteindelijk hebben alle provincies hun deel genomen.”

Flevoland

De jongste provincie van Nederland zal het meeste windmolens gaan huisvesten. Een krappe 1400 megawatt. Dat is bijna een kwart van het totale nieuwe vermogen van 6000 megawatt. De dunbevolkte provincie wil met behulp van windenergie per 2020 volledig zelfvoorzienend zijn.

Zuid-Holland

De dichtstbevolkte provincie van Nederland pakt het met een extra vermogen van 720 megawatt kleinschaliger aan. Op dit moment heeft de provincie 240 megawatt aan windenergie. Het grootste gedeelte van de molens zal in de stadsregio Rijnmond geplaatst worden. Daarnaast zullen er ook windmolens op het eiland Goeree-Overflakkee komen te staan.

Noord-Brabant

De op een na grootste provincie van Nederland (na Gelderland), zal 420 extra megawatt aan vermogen op z’n bodem plaatsen. Gedeputeerde Yves de Boer: “Ik ben met achttien gemeenten in gesprek gegaan en heb gezegd dat we beter zelf met een plan kunnen komen, dan wachten totdat de rijksoverheid met iets komt. Dat is gelukt. We zijn er samen uitgekomen.”

Noord-Holland versus Amsterdam

In het Noorden gaat het er minder soepel aan toe. Amsterdam wil voor 250 megawatt aan windmolens plaatsen aan de rand van de stad, maar daar wil de provincie niets van horen. Zij wil het houden bij de 300 megawatt die ze op dit moment onder haar hoede heeft. Amsterdam wil echter van geen wijken weten en dreigt de provincie voor de rechter te dagen. Vandaag vergadert het hoogste provinciale orgaan, de Provinciale Staten, over het besluit van Noord-Holland. Gedeputeerde Jaap Bond van de provincie Noord-Holland is zeker van zijn zaak: “Er zal buiten de plannen die al in ontwikkeling zijn niet veel meer bijkomen.” Hij vertrouwt erop dat de provincie een eventuele rechtszaak zal winnen van Amsterdam, omdat de twaalf provincies al een verdeling hebben gemaakt.

Overige provincies

De overige provincies wilden nog niets kwijt over hun aandeel. Begin volgende week zullen ministers Schultz van Haegen en Kamp een aanbod moeten krijgen. Als de provincies er voor 1 januari 2013 onderling toch niet blijken uit te zijn gekomen, zal het Rijk de verdeling maken.

Verdeling nog niet zeker

Hoewel het aanbod van de provincies komende week klaar zal liggen bij de ministers, bestaat de kans dat de voorstellen niet door de Provinciale Statenvergadering komen. Daarnaast kunnen gemeenten dwars gaan liggen. Dat de verdeling zoals die nu is opgesteld daadwerkelijk doorgevoerd gaat worden is dus nog niet zeker.

Bron: Trouw

Foto: Ziko

Australisch CO2-handelssysteem werkt

Via het Europese Emission Trading System (ETS) worden CO2-emissierechten verhandeld met doel om CO2-zuinig gedrag te belonen en vervuilend gedrag te belasten. Echter, door een te lage prijs per ton CO2 heeft het systeem nog weinig effect. In Australië gaat het beter. “Er kan weinig twijfel over zijn dat afnemers van elektriciteit zijn aangemoedigd door een combinatie van energie-efficiëntiemaatregelen van de overheid, bewustzijn en hogere CO2-prijzen,” aldus een rapport van Pitt&Sherry, een Australisch consultancybureau. Pitt&Sherry berekende dat van juli tot september de CO2-uitstoot met 0,6 procent was afgenomen. Dat terwijl de Australische economie aan het groeien is, in 2011 met 2,1 procent. “Veranderingen […] op deze schaal zijn nog nooit voorgekomen in het 120-jarige bestaan van elektriciteitsproductie in Australië,” is in het rapport te lezen, dat onlangs werd gepubliceerd. De verklaring De CO2-daling komt volgens het consultancybureau door overheidsbeleid. Het meest opvallende is dat de regering in Australië de prijs voor het recht om één ton CO2 per jaar uit te stoten op ruim €18 heeft vastgelegd. In de EU kunnen bedrijven dezelfde hoeveelheid voor €7 a €8 de atmosfeer in stoten. De belasting van CO2-uitstoot heeft volgens Pitt&Sherry ertoe geleid dat hydro-, wind- en gascentrales een groter deel van de elektriciteitproductie voor hun rekening nemen. Ten koste van CO2-intensieve steen- en bruinkoolcentrales. De CO2-daling is niet alleen het resultaat van het Australische handelssysteem. Energie-efficiëntie en particuliere zonnepanelen hebben ook een belangrijke bijdrage geleverd. Door toenemende energie-efficiëntie daalde de elektriciteitsconsumptie dit jaar tot november met 2,5 procent. De daling van elektriciteitsconsumptie is ook te danken aan particuliere zonnepaneelinstallaties. Die worden namelijk niet meegeteld in de berekening van de nationale elektriciteitsproductie. De afname van elektriciteitsconsumptie liep in de periode 2008-2009 uiteen van 4 terrawattuur in de staat New South Wales tot 5 terrawattuur in Victoria. Zonnepanelen waren goed voor respectievelijk 0,7 en 0,5 terawattuur. Economische crises Sceptici zouden kunnen beweren dat de daling komt door de economische crisis. Dat klopt echter niet, want met een economische groei van 2,1 procent in 2011 is de crisis in Australië voorbij. Weliswaar raakte de CO2-uitstoot in het begin van 2011 de bodem als gevolg van de crisis, op dit moment –na de economische opleving- is de uitstoot onder het niveau van begin 2011 gebleven. Foto: Steve W. Lee