November is vooralsnog behoorlijk nat. Halverwege november was er al meer regen gevallen dan normaal in de hele maand valt. Door klimaatverandering gaan hevige regenval en plensbuien in de toekomst alleen nog maar vaker voorkomen. Hoe voorkomen we wateroverlast? Onderzoekers van het Louis Bolk Instituut wijzen naar regenwormen. En de blauwkopworm in het bijzonder.
Waterhuishouding
Roos van de Logt, bioloog bij het Louis Bolk Instituut, benadrukt dat elke regenworm een steentje kan bijdragen. “Ze woelen allemaal de bodem om en laten gangen achter. Zo kunnen ze helpen om de waterhuishouding van graslanden te regelen en piekbuien sneller de grond in te laten trekken.”
Blauwkopworm
Maar Van de Logt wijst vooral naar de blauwkopworm. “Hij maakt heel diepe, verticale gangen waarin hij op en neer pendelt. In extreme gevallen graaft hij die gangen tot wel twee meter diep. Dat in tegenstelling tot de meeste wormen die zich tot de eerste 10 à 20 centimeter van de bodem beperken.”
De diepe gangen zorgen ervoor dat het water diep in de bodem kan wegstromen. Dat die gangen de waterinfiltratie van de bodem verbeteren, heeft onderzoek al uitgewezen. “In sommige gevallen kan een bodem met wormen tot drie keer meer water opnemen.”
Hierheen halen
Vooralsnog komt de blauwkopwarm hier nog niet in groten getale voor. Is het een idee om de blauwkopwarm massaal naar Nederland te halen en in te zetten voor duurzaam watermanagement? “In theorie kan dat wel”, aldus Van de Logt.
Al heeft de worm wel een aantal voorkeuren. Ze prefereren zandgronden met een hoog leemgehalte. Dit is materiaal dat nog fijner is dan zand. En het waterpeil mag niet te hoog of te laag staan.
Uitzetten
De blauwkopworm kan volgens Van de Logt wel overleven in Nederland. De soort is al eens uitgezet in de provincie Drenthe. Na zeven en veertien maanden kamden de onderzoekers de bodem uit op zoek naar de wormen. De overlevingsgraad was niet hoog. “Het goede nieuws is dat er wel wormen zijn die het overleven. Het is niet zo dat wanneer je ze uitzet, ze meteen allemaal omkomen. Er waren ook nakomelingen.” Dat stemt Van de Logt hoopvol.
