Sabine Sluijters 14 september 2022, 10:30

Aantal klimaatzaken in 5 jaar verdubbeld

Maatregelen tegen klimaatverandering worden steeds vaker in de rechtszaal afgedwongen. Een trend die de komende jaren alleen maar zal toenemen.

Dagvaarding klimaatzaak shell ingeleverd 2019 foto bart hoogveld iov milieudefensie foto rechtenvrij met bronvermelding Milieudefensie daagde oliebedrijf Shell voor de rechter | Credits: Bart Hoogveld iov Milieudefensie

Klimaatverandering leidt niet alleen tot een toename van bosbranden, overstromingen en extreem weer. Ook het aantal klimaatrechtszaken tegen overheden en bedrijven neemt een vlucht. In slechts vijf jaar tijd is het aantal rechtszaken over het klimaat wereldwijd verdubbeld tot een totaal van 2000. Een kwart daarvan werd de afgelopen twee jaar aangespannen.

Aantal juridische procedures stijgt sterk

Dat blijkt uit onderzoek
van onder andere de London School of Economics. Vooral het aantal juridische procedures tegen overheden stijgt sterk. Sinds 2017 is een record aantal van 30 zaken aangespannen tegen overheden wereldwijd. Met name in Duitsland is de juridische route populair: hier werd de overheid in 2021 maar liefst 15 keer voor de rechter gedaagd.

Rechtszaken tegen de overheid verschillen van andere klimaatzaken, omdat zij zich richten op de ambities van overheden of de implementatie daarvan in wetgeving. Op die manier beïnvloeden dit soort rechtszaken het tempo waarin overheden overgaan tot klimaatactie.

De eerste klimaatzaak ter wereld tegen een regering was in Nederland. In 2013 riep milieuorganisatie Urgenda samen met 900 mede-eisers de Staat ter verantwoording en vroegen om meer maatregelen te nemen om gevaarlijke klimaatverandering tegen te gaan. Na een juridische procedure die in totaal zeven jaar duurde werd de Nederlandse overheid door de rechter verplicht om in het jaar 2020 25 procent minder broeikasgassen uit te stoten dan in 1990.

Klimaatzaken succesvol

Het rapport stelt dat klimaatrechtszaken een belangrijk instrument zijn geworden om overheden en bedrijven te houden aan hun klimaatdoelen of ze te verplichten doelen te stellen. En het merendeel van de aangespannen zaken is succesvol: van de acht rechtszaken waarin al een uitspraak is gedaan waren zes in het voordeel van klimaatactie.

Naast overheden moeten grote olie- en gasbedrijven ook steeds vaker voor de rechter verschijnen. Ook hier liep Nederland voorop in de wereld met de klimaatzaak die Milieudefensie in 2018 aanspande tegen Shell. Na drie jaar procederen oordeelde de rechter dat Shell zijn CO2 uitstoot sneller moest terugbrengen. Een uitspraak waartegen Shell in beroep is gegaan.

Landbouw en voeding

Volgens de onderzoekers zijn het niet langer alleen de fossiele reuzen die met juridische actie te maken krijgen. Meer dan de helft van alle klimaatzaken van het afgelopen jaar werden aangespannen tegen bedrijven uit andere sectoren. Dat geeft aan dat steeds duidelijker wordt wat de bijdrage aan klimaatverandering is van bedrijven in de landbouw, voeding, transport en financiële sector.

In Nederland waarschuwde Milieudefensie begin dit jaar 29 bedrijven waaronder Unilever, DSM en AholdDelhaize in een brief voor juridische stappen als zij niet binnen drie maanden duidelijk zouden maken hoe zij voor 2030 hun CO2 emissies met 45 procent zouden verminderen.

Meer klimaatambitie en -actie

Het rapport laat zien dat de meest recente rechtszaken vooral gaan over zaken die tijdens de vorige klimaattop in Glasgow door de internationale gemeenschap als het meest belangrijk werden onderstreept. Dan moet je denken aan het vergroten van de klimaatambitie en klimaatactie door landen, het afbouwen van alle fossiele brandstoffen voor de energieproductie en de noodzaak van een rechtvaardige energietransitie.

Verschillende nieuwe en bestaande zaken zijn aangespannen tegen zowel publieke als private financiële instellingen vanwege de CO2 emissies die samenhangen met hun investeringen. Ook het aantal rechtszaken dat climate-washing en greenwashing
aan de kaak stelt neemt toe.

Persoonlijke aansprakelijkheid

Voor de komende jaren verwachten de onderzoekers een verdere toename van rechtszaken waarbij bestuurders persoonlijk aansprakelijk worden gesteld. In Nederland sorteert Milieudefensie hier al op voor. De milieuorganisatie stuurde een brief aan het bestuur en de aandeelhouders van Shell met daarin de waarschuwing dat zij aansprakelijk zijn voor het niet uitvoeren van het gerechtelijke vonnis.

Ook zullen klimaatdoelen die voor een groot deel leunen op CO2-afvang technieken en negatieve emissies veelvuldig betwist worden. Ook biodiversiteit en andere vervuilers dan CO2 zullen vaker onderwerp van juridische actie zijn.

Het rapport laat zien dat klimaatzaken een belangrijke rol spelen in het versnellen van klimaatactie. Hoe duidelijker de gevolgen van klimaatverandering zich de komende jaren zullen manifesteren, hoe meer klimaatzaken aangespannen zullen worden.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief: iedere dag rond 07.00 uur het laatste nieuws

Wil jij iedere ochtend rond 7 uur het laatste nieuws over duurzaamheid ontvangen? Dat kan! Schrijf je hier in voor onze dagelijkse nieuwsbrief.

Legendarische switch: cryptomunt Ethereum gebruikt straks 99% minder energie

Ethereum zegt al jarenlang dat ze willen overstappen. De cryptomunt noemde darvoor al eerder dit jaar een datum: 8 juni. Die deadline ging in stilte voorbij. Gaat het nu wel gebeuren? Volgens technologiewebsite Gizmodo stemmen de berichten en blogs van ontwikkelaars hoopvol. Het lijkt alsof de meeste belanghebbenden klaar zijn voor een overstap. Daarnaast is er een heuse aftelklok. Volgens die klok lijkt het legendarische moment zelfs eerder te vallen: op 15 september. Waarom het zo lang duurde voordat Ethereum de lang-aangekondigde overstap maakt? Daar komen we zo op. Eerst waarom deze overstap goed is voor het milieu. (Of eigenlijk: minder slecht). Waarom cryptomunten zo slecht zijn voor het milieu De bekendste en grootste cryptomunten zijn Bitcoin (met 40 procent van de markt) en Ethereum (met 19 procent van de markt). Deze cryptomunten werken met proof of work (PoW) om ze te minen via computers overal ter wereld. Daardoor gebruikt PoW enorm veel energie. Op zijn website de Digiconomist schat crypto-expert Alex de Vries dat het energieverbruik van Bitcoin gelijkstaat aan een land als Noorwegen en de CO2-uitstoot die dat veroorzaakt vergelijkbaar is met dat van Griekenland. Vanwege deze enorme uitstoot kan bijna elke cryptomunt die met een ander systeem werkt zich veel energiezuiniger noemen. Proof of stake (PoS) is één van die alternatieven. Verschil tussen proof of work en proof of stake Bij proof of work ‘minen’ computers de munten. De computers proberen een winnend getal te raden. Bij succes ontstaat er een bitcoin en krijgt de computereigenaar een bitcoin als betaling. Deze berekeningen zorgen ervoor dat jouw bitcoin-betalingen of ontvangsten geldig worden. Hoe populairder het systeem, hoe groter de waarde van de beloning die ‘miners’ krijgen en hoe meer computers zij zullen inzetten om de puzzels op te lossen. Toen de crypto-prijzen piekten kochten partijen soms hele (vaak kolen- of gasgestookte) energiecentrales op om hun infrastructuur draaiende te houden en ‘tokens’ te minen. De meeste energie wordt voor niks verbruikt, omdat er heel veel computers tegelijkertijd aan dezelfde puzzel werken, maar er slechts één winnaar is. Alle andere rekenkracht is dus voor niks. Daarnaast zorgt het voor grote hoeveelheden elektronisch afval. Bij Proof of stake (PoS) wijst een algoritme bepaalde leden aan die de kans krijgen om tegen vergoeding het netwerk te controleren en daarbij nieuwe munten te ontvangen. Daar is ook kritiek op, omdat degenen die (al langer) veel digitale munten hebben en daarom veel ‘op het spel’ hebben staan meestal voorrang krijgen. Dat zou de kloof tussen arm en rijk vergroten. Die kritiek geldt overigens ook voor PoW, omdat mensen nu enorme servers moeten bouwen om kans te maken op het snel raden van het goede getal. Minen verboden Vanwege het grote energieverbruik van proof of work verbieden sommige landen het minen zelfs. China bijvoorbeeld. De combinatie van de slechte invloed op het milieu en de dreiging van een ‘mine-verbod’ kan de druk opvoeren om van systeem te switchen zoals Ethereum nu (eindelijk) lijkt te gaan doen. Er zijn goede redenen waarom het zo lang duurde. Waarom het zo lang duurt ‘Een taak die net zo ingewikkeld is als het overplanten van het Empire State Building van Manhattan naar de maan.’ Zo omschrijft technologiewebsite Gizmodo de switch die Ethereum voor ogen heeft. Vanwege het decentrale karakter zijn er heel veel mensen om rekening mee te houden. Zo zijn er de ‘node-operators’ wiens computers de keten beheren. Zij vormen de knooppunten, dus zij moeten weten wanneer ze moeten overschakelen om ervoor te zorgen dat alles soepel verloopt. Dan zijn er nog de ontwikkelaars en zelfs reguliere Ethereum-bezitters, die allemaal op een bepaalde manier inspraak krijgen in de procedure. Ethereum bouwde eerst een testnet met de naam Beacon Chain. Dat systeem gaat het samenvoegen met het reguliere systeem. In de cryptowereld wordt de overstap van Ethereum daarom ookwel de 'Merge' genoemd. Hoeveel milieuwinst dit gaat opleveren is afhankelijk van een aantal randvoorwaarden, laat De Vries schriftelijk weten. "In de eerste plaats moet de upgrade natuurlijk goed gaan (garanties zijn er niet) en daarnaast wordt waarschijnlijk ook wel een poging ondernomen om PoW op Ethereum in leven te houden." Maar hoe meer PoW, hoe slechter voor het milieu. Een andere vraag gaat om het aantal computers dat nog in het Ethereum-netwerk actief blijven. De Vries: "Afhankelijk van dit aantal en de (hardware) kenmerken van deze computers kan waarschijnlijk wel zo'n 99 procent van het energieverbruik gereduceerd worden, omdat in ieder geval mining en alle apparatuur die daarvoor gebruikt wordt niet meer nodig is. Dat zou betekenen dat de besparing de een omvang krijgt van ongeveer de helft van het totale Nederlandse elektriciteitsverbruik."Waarom alles relatief is Toch is een kanttekening op zijn plaats, want wat doen mensen met alle apparatuur die ze eerst gebruikten voor mining en nu niet meer nodig hebben? Deze kunnen ze niet gebruiken om bitcoins te gaan minen, omdat daar geavanceerdere apparatuur voor nodig is. Daarom is de kans groot dat er veel grafische kaarten bij het afval belanden door de 'Merge'. Daarnaast vertelde de Vries in een eerder interview dat cryptomunten (die met blockchain werken) per definitie niet energie-efficiënt kunnen zijn. Alles draait namelijk om spreiding van informatie. Op meerdere plekken staat daarom dezelfde informatie en dat vereist meer hardware. Het reguliere financiële systeem is daarom altijd de aller-duurzaamste oplossing. Dat legde De Vries eerder uit door Visa als voorbeeld te nemen. “Die hebben een datacentrum dat alle transacties verwerkt en ze hebben nog een back-up datacentrum. Dat zijn dus twee gebouwen die het hele verkeer van Visa doen. Visa heeft er zelf de controle over. Als je daar een blockchain van zou maken dan zou diezelfde informatie over honderden of duizenden andere plekken verspreid moeten worden.” Lees het eerdere artikel waarin De Vries uitlegt waarom duurzame crypto's eigenlijk niet bestaan én welke het wel iets beter doen dan de rest. Ethereum kwam toen ook al voorbij: De 7 duurzame cryptomunten om in 2022 in de gaten te houdenSchrijf je in voor onze nieuwsbrief: iedere dag rond 07.00 uur het laatste nieuws Wil jij iedere ochtend rond 7 uur het laatste nieuws over duurzaamheid ontvangen? Dat kan! Schrijf je hier in voor onze dagelijkse nieuwsbrief.